Πιες τον πόνο σου

Μία στήλη για τον εκάστοτε γκομενικό πόνο… Γράφει η Zanax!


Αγαπητή Ζάναξ, βοήθεια!

Έχω μεγάλο πρόβλημα με τον πρώην μου. Έχουμε χωρίσει εδώ και 7 μήνες μετά από 2,5 χρόνια σχέσης, κι ήταν δική μου απόφαση, λόγω του ότι δεν έβλεπα μέλλον με εκείνον για κάτι πιο σοβαρό. Δεν υπήρχε ούτε άλλος ούτε τίποτα, απλώς δεν μου έκανε ο χαρακτήρας του. Μετά από ένα μεγάλο χρονικό περιθώριο που έδωσα ενώ η σχέση μας δεν πήγαινε καλά, τον έπιασα και του είπα ότι δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο μαζί του. Αυτός ενώ κατά τη διάρκεια της σχέσης μας με είχε παντελώς δεδομένη και δεν έκανε τίποτα για να με κρατήσει, τώρα κλαίει και οδύρεται! Και καλά τον πρώτο μήνα… τον δεύτερο… Έχουν περάσει 7 μήνες και δε με αφήνει σε ησυχία! Με παίρνει καθημερινά τηλέφωνο, έρχεται έξω από το σπίτι μου, έρχεται στη δουλειά μου! Έχω δοκιμάσει όλες τις μεθόδους, να είμαι συμπονετική, να είμαι επιθετική, δεν πιάνει τίποτα! Δεν το καταλαβαίνει ότι έχουμε χωρίσει! Πιστεύει ότι είναι μια φάση, ότι θα είμαστε ξανά μαζί κι όλα θα είναι τέλεια, γιατί πλέον έχει αλλάξει… Δεν μπορεί να καταλάβει ότι απλά δεν τον θέλω;! Με καταπιέζει πάρα πολύ από τη μία, από την άλλη τον λυπάμαι! Βοήθησέ με, τι να κάνω;

Η απελπισμένη πρώην

Κοίτα, θα στο πω χύμα. Δύο τινά παίζουν στην ιστορία αυτή:

  1. Ο πρώην σου είναι λίγο stalker και χρήζει ιατρικής παρακολούθησης κι είναι εν δυνάμει υποψήφιος και για λίγα ασφαλιστικά μέτρα.
  2. Ο άνθρωπος είναι απλά καψούρης κι εσύ, μία με τη συγκαταβατική, μία με την «επιθετική» στάση σου, του δίνεις ελπίδες. Σου λέει, αυτή φάσκει κι αντιφάσκει, οπότε παίχτα όλα για όλα Καραμήτρο κι όπου βγει.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρω ποιο από τα δύο είναι το χειρότερο! Οπότε αν όντως δεν τον θες, θα πρέπει να κάνεις κάποια grande ριζοσπαστική bold κίνηση που δε θα περίμενε από εσένα (δε θα σου δώσω ιδέες), για να τον απομακρύνεις… the hard way. Αν συνεχίσει να μην καταλαβαίνει, πες μου και θα συντάξω εγώ τα ασφαλιστικά μέτρα. Τι διάολο την έχουμε την ευφράδεια; Για να βοηθάμε τις φίλες μας!

Έχουν πιάσει για τα καλά οι ζέστες, λοιπόν, φίλοι μου. Θέλω να ξεχυθείτε στα μπιτς μπαρ και να επιστρέψετε με πολλούς καλοκαιρινούς έρωτες! Ξέρετε, από αυτούς που δεν κρατάνε.

Για να μοιραστείτε τον πόνο σας:

zanax@marathonpress.gr