Μπορεί μια σειρά δολοφονιών να τελειώσει εξαιτίας μιας πινακίδας κυκλοφορίας;
Στην περίπτωση του Joel Rifkin, αυτό ακριβώς συνέβη.
Τον Ιούνιο του 1993, αστυνομικοί στη Νέα Υόρκη παρατήρησαν ένα pickup που δεν είχε πίσω πινακίδα και προσπάθησαν να το σταματήσουν. Ο οδηγός αντί να υπακούσει, επιτάχυνε.
Ακολούθησε καταδίωξη.
Το όχημα τελικά προσέκρουσε σε στύλο στο Mineola του Long Island. Όταν οι αστυνομικοί πλησίασαν, αντιλήφθηκαν έντονη μυρωδιά από το πίσω μέρος του οχήματος.
Μέσα βρισκόταν η σορός μιας γυναίκας.
Το τροχαίο παράπτωμα άνοιξε έναν πολύ μεγαλύτερο φάκελο
Ο Rifkin συνελήφθη.
Στις ανακρίσεις που ακολούθησαν, παραδέχθηκε ότι είχε σκοτώσει 17 γυναίκες σε διάστημα αρκετών ετών. Πολλά από τα θύματά του ήταν γυναίκες που βρίσκονταν σε ευάλωτη κοινωνική θέση και αρκετές από τις υποθέσεις δεν είχαν συνδεθεί μέχρι τότε μεταξύ τους.
Η γυναίκα που βρέθηκε στο όχημα ήταν η Tiffany Bresciani.
Ο Rifkin είχε κρύψει τη σορό και, σύμφωνα με τις μεταγενέστερες έρευνες, βρισκόταν καθ’ οδόν για να την εγκαταλείψει σε άλλη τοποθεσία όταν τον εντόπισαν οι αστυνομικοί.
Οι χάρτες των δολοφονιών
Μετά τη σύλληψή του, η υπόθεση μεγάλωσε γρήγορα.
Ο Rifkin περιέγραψε εγκλήματα, έδωσε στοιχεία για θύματα και σχεδίασε χάρτες με τοποθεσίες όπου είχε εγκαταλείψει σορούς.
Η αστυνομία άρχισε να επανεξετάζει ανεξιχνίαστες δολοφονίες σε Νέα Υόρκη, Νιου Τζέρσεϊ και Κονέκτικατ.
Σταδιακά, ο άνδρας που λίγες ώρες νωρίτερα αντιμετώπιζε έναν απλό τροχαίο έλεγχο βρέθηκε στο επίκεντρο μιας από τις μεγαλύτερες έρευνες serial killer της Νέας Υόρκης.
Η λεπτομέρεια που άλλαξε τα πάντα
Το πιο παράξενο στοιχείο της υπόθεσης είναι ότι ο Rifkin δεν συνελήφθη μέσα από κάποια περίπλοκη εγκληματολογική επιχείρηση.
Δεν τον εντόπισε το DNA.
Δεν τον πρόδωσε κάποιος συνεργός.
Δεν είχε προηγηθεί μακρά παρακολούθηση.
Ένα περιπολικό είδε ένα αυτοκίνητο χωρίς πίσω πινακίδα.
Αν ο Rifkin δεν είχε τραβήξει την προσοχή των αστυνομικών εκείνο το πρωινό του 1993, κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πότε — ή με ποιον τρόπο — θα είχε εντοπιστεί.
