
Στα έντεκά του είχε ύψος δύο μέτρα. Προτού συμπληρώσει τα 23, ο Ρόμπερτ Γουάντλοου είχε φτάσει τα 2,72 μέτρα, ένα ρεκόρ που εξακολουθεί να του ανήκει. Ο Αμερικανός από το Άλτον του Ιλινόις παραμένει ο ψηλότερος άνθρωπος που έχει καταγραφεί με αξιόπιστες ιατρικές μετρήσεις. Πίσω από τους εντυπωσιακούς αριθμούς, όμως, βρισκόταν μια ζωή γεμάτη πρακτικές δυσκολίες και σοβαρά προβλήματα υγείας.
Γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1918, με βάρος περίπου 3,85 κιλά. Τα πρώτα σημάδια της ασυνήθιστα γρήγορης ανάπτυξής του εμφανίστηκαν στην παιδική ηλικία. Στα πέντε του είχε φτάσει το 1,63 μέτρο και στα οκτώ είχε ήδη ξεπεράσει τον πατέρα του, Χάρολντ, με ύψος 1,83 μέτρα.
Η ανάπτυξή του δεν επιβραδύνθηκε. Στα 11 μετρούσε ακριβώς δύο μέτρα, στα 16 είχε φτάσει τα 2,40 και στα 17 τα 2,45. Όσο μεγάλωνε, τόσο περισσότερο άλλαζαν και οι ανάγκες της καθημερινότητάς του: από τα ρούχα και τα παπούτσια μέχρι τον χώρο που χρειαζόταν για να καθίσει στο σχολείο.
Γιατί ο Ρόμπερτ Γουάντλοου δεν σταμάτησε να ψηλώνει
Η εξήγηση βρισκόταν στην υπόφυση, έναν μικρό αδένα στη βάση του εγκεφάλου. Η υπερπλασία της προκαλούσε υπερβολική παραγωγή αυξητικής ορμόνης και, κατ’ επέκταση, συνεχή σωματική ανάπτυξη. Η πάθηση είναι γνωστή ως υποφυσιακός γιγαντισμός.
Στη δεκαετία του 1930 οι γιατροί δεν διέθεταν τις θεραπευτικές δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα. Η χειρουργική αντιμετώπιση θεωρούνταν υπερβολικά επικίνδυνη, με αποτέλεσμα ο Γουάντλοου να συνεχίσει να ψηλώνει μέχρι το τέλος της ζωής του.
Η οικογένειά του προσπαθούσε να τον βοηθά να συμμετέχει στις δραστηριότητες των συνομηλίκων του. Χρειαζόταν προσαρμοσμένα σχολικά θρανία, ενώ ως πρόσκοπος απέκτησε ειδική στολή, σκηνή και υπνόσακο. Το 1936 αποφοίτησε από το σχολείο και γράφτηκε σε κολέγιο, έχοντας την πρόθεση να σπουδάσει νομική.
Η δημοσιότητα, τα τεράστια παπούτσια και οι καθημερινές δυσκολίες
Την ίδια χρονιά συμμετείχε σε περιοδεία του τσίρκου Ringling Brothers, αποκτώντας αναγνωρισιμότητα σε ολόκληρες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στις δημόσιες εμφανίσεις του επέλεγε τα συνηθισμένα του ρούχα, αντί για τις θεαματικές στολές που του είχαν προταθεί.
Αργότερα συνεργάστηκε με την International Shoe Company, η οποία του παρείχε ειδικά κατασκευασμένα παπούτσια. Το μήκος των πελμάτων του έφτανε τα 47 εκατοστά και το μέγεθος των υποδημάτων του αντιστοιχούσε περίπου στο ευρωπαϊκό 75. Ένα τέτοιο ζευγάρι μπορούσε να κοστίζει τότε έως και 100 δολάρια.
Η μετακίνηση, ωστόσο, γινόταν σταδιακά ολοένα δυσκολότερη. Το βάρος και το ύψος του επιβάρυναν τα πόδια του, ενώ η μειωμένη αισθητικότητα στα κάτω άκρα δυσκόλευε τον έγκαιρο εντοπισμό τραυματισμών. Για να περπατά χρησιμοποιούσε μπαστούνι και μεταλλικούς νάρθηκες στήριξης.
Η τελευταία μέτρηση και ο θάνατός του στα 22
Στις 27 Ιουνίου 1940 πραγματοποιήθηκε η τελευταία επίσημη μέτρησή του: 2,72 μέτρα. Ήταν μόλις 22 ετών και το σώμα του εξακολουθούσε να αναπτύσσεται.
Λίγο αργότερα, κατά τη διάρκεια ταξιδιού στο Μίσιγκαν, ένας νάρθηκας προκάλεσε τραυματισμό στον δεξιό αστράγαλό του. Η πληγή μολύνθηκε και η κατάσταση επιδεινώθηκε παρά τις προσπάθειες των γιατρών. Ο Γουάντλοου πέθανε στις 15 Ιουλίου 1940, στην πόλη Μάνιστι.
Στο Άλτον, τη γενέτειρά του, τοποθετήθηκε αργότερα άγαλμα σε φυσικό μέγεθος προς τιμήν του. Το ρεκόρ του παραμένει ακατάρριπτο, αλλά η ιστορία του δεν εξαντλείται στο ύψος που έφτασε. Είναι και η ιστορία ενός νέου ανθρώπου που προσπάθησε να μορφωθεί, να εργαστεί και να διατηρήσει την αυτονομία του, παρά τους περιορισμούς της υγείας του.
Πηγή: Έθνος


















































