Ο Rajendra Dawadi, διευθυντής του σχολείου Tribhuvan Trishuli στην περιοχή Nuwakot του Νεπάλ, βρισκόταν στην τάξη όταν ο λογιστής του ιδρύματος όρμησε έντρομος στην αίθουσα.
Ένας συγγενής από την ορεινή επαρχία Rasuwa είχε τηλεφωνήσει προειδοποιώντας ότι ένα γιγάντιο κύμα λάσπης και συντριμμιών κατέβαινε με τρομακτική ταχύτητα την κοιλάδα του ποταμού Trishuli. Το σχολικό συγκρότημα, χτισμένο σε μια στενή λωρίδα γης ανάμεσα στην κοίτη και ένα υδροηλεκτρικό κανάλι, βρισκόταν ακριβώς στην πορεία της καταστροφής.
Η απόφαση της εκκένωσης
Χωρίς να περιμένει επίσημη ειδοποίηση από τις αρχές, ο διευθυντής διέταξε να χτυπήσει ασταμάτητα το κουδούνι του σχολείου: Διακόψτε τα μαθήματα αμέσως και τρέξτε προς τα ψηλώματα.
Περισσότεροι από 900 μαθητές και δεκάδες εκπαιδευτικοί εγκατέλειψαν τις αίθουσες μέσα σε απόλυτη εγρήγορση. Ταυτόχρονα, ο Dawadi ειδοποίησε μέσω ασυρμάτου και κινητών τηλεφώνων τα σχολικά λεωφορεία που προσέγγιζαν το σημείο να αλλάξουν αμέσως κατεύθυνση, αποτρέποντας την είσοδό τους στη ζώνη κινδύνου.
Η γέφυρα που κατέρρευσε
Μόλις δεκατέσσερα λεπτά μετά την πρώτη προειδοποίηση, τα ορμητικά νερά έπληξαν την περιοχή. Το τελευταίο όχημα που μετέφερε μαθητές κατάφερε να διασχίσει μια νέα τσιμεντένια γέφυρα: Δευτερόλεπτα αργότερα, η παλαιότερη γειτονική γέφυρα κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος κάτω από την πίεση των φερτών υλικών.
Όταν οι μαθητές και οι καθηγητές έφτασαν στις ασφαλείς πλαγιές και κοίταξαν πίσω, το τριώροφο σχολικό κτίριο είχε ισοπεδωθεί πλήρως. Στη θέση όπου λίγα λεπτά νωρίτερα γίνονταν μαθήματα, υπήρχε μόνο ένα λασπώδες ποτάμι.
Η ταχύτατη απόφαση ενός ανθρώπου απέτρεψε μια ανυπολόγιστη τραγωδία, σε μια φυσική καταστροφή που στοίχισε τη ζωή σε εκατοντάδες πολίτες σε ολόκληρη τη χώρα.
