Η υπόθεση του Καρλ Τάνζλερ παραμένει μία από τις πιο ανατριχιαστικές ιστορίες εμμονής του 20ού αιώνα. Ο Γερμανός τεχνικός ακτινολογίας εργαζόταν στη Φλόριντα όταν γνώρισε τη νεαρή Έλενα ντε Όγιος, η οποία νοσηλευόταν με φυματίωση.
Ο θάνατος δεν έβαλε τέλος στην εμμονή
Η Έλενα πέθανε το 1931. Ο Τάνζλερ συνέχισε να επισκέπτεται τον τάφο της, ώσπου το 1933 αφαίρεσε κρυφά τη σορό από το μαυσωλείο και τη μετέφερε στο σπίτι του. Επιχείρησε να διατηρήσει τα λείψανα με αυτοσχέδιες μεθόδους και τα κρατούσε στον προσωπικό του χώρο.
Η πράξη του αποκαλύφθηκε το 1940, όταν συγγενείς της γυναίκας άρχισαν να υποψιάζονται ότι κάτι συνέβαινε. Οι αρχές εντόπισαν τα λείψανα και η ιστορία προκάλεσε τεράστια δημοσιότητα.
Μια υπόθεση που συχνά παρουσιάζεται λανθασμένα
Ο Τάνζλερ δεν ήταν γιατρός, παρότι συχνά περιγράφεται έτσι σε μεταγενέστερες αφηγήσεις. Επίσης, διάφοροι ακραίοι ισχυρισμοί για τη συμπεριφορά του δεν τεκμηριώνονται με την ίδια βεβαιότητα. Το επιβεβαιωμένο γεγονός είναι ήδη αρκετά σοκαριστικό: επί επτά χρόνια κρατούσε στο σπίτι του τα λείψανα μιας γυναίκας που είχε πεθάνει.
