Κάποτε αρκούσε ένα τηλεφώνημα για να βρεθεί όλη η παρέα. Ύστερα ήρθαν οι δουλειές, τα παιδιά, οι μετακομίσεις και οι διαφορετικοί ρυθμοί. Μετά τα 40, συχνά ανακαλύπτουμε ότι έχουμε μήνες να δούμε έναν αγαπημένο φίλο και ότι οι καινούργιες φιλίες δεν προκύπτουν τόσο εύκολα.
Δεν είναι μόνο εντύπωση. Μελέτη που δημοσιεύτηκε το 2025 στο Archives of Gerontology and Geriatrics, με στοιχεία ανθρώπων 15 έως 97 ετών, κατέγραψε ότι η συχνότητα επαφής με φίλους συνήθως μειώνεται μετά τη νεαρή ενηλικίωση, σταθεροποιείται στη μέση ηλικία και περιορίζεται ξανά αργότερα. Πρόκειται για γενική τάση, όχι για τη διαδρομή κάθε ανθρώπου.
Οι φιλίες θέλουν πια λίγο περισσότερο χρόνο
Στο σχολείο και στις σπουδές οι άνθρωποι συναντιούνται σχεδόν καθημερινά. Στην ενήλικη ζωή ακόμη κι ένας καφές χρειάζεται συνεννόηση. Ένα συγκεκριμένο «πάμε να περπατήσουμε την Κυριακή;» μπορεί να λειτουργήσει καλύτερα από το γνώριμο «να τα πούμε κάποια στιγμή».
Το ίδιο ισχύει για τις καινούργιες γνωριμίες. Μια ομάδα πεζοπορίας, ο εθελοντισμός, μια χορωδία ή ένα μάθημα προσφέρουν κάτι που λείπει από την καθημερινότητα: επαναλαμβανόμενες συναντήσεις. Έρευνα του 2018 για τον σχηματισμό φιλίας έδειξε πόσο σημαντικός είναι ο κοινός χρόνος, χωρίς βέβαια να υπάρχει εγγυημένο «χρονόμετρο» για να δεθούν δύο άνθρωποι.
Και ο αριθμός των φίλων δεν λέει όλη την ιστορία…
