Την ώρα που ελάχιστοι γνώριζαν ότι κάτι τέτοιο ήταν διαδεδομένο εκτός συνόρων, μια ομάδα ανθρώπων με συναίσθηση της δυσκολίας του εγχειρήματος, αλλά και μεγάλη πίστη στην ευαισθησία των ανθρώπων, ξεκινούσε τη δική της επανάσταση.
Έχοντας ως φωτεινό παράδειγμα χώρες του εξωτερικού και κυρίως τις ΗΠΑ, προσπάθησαν να «φυτέψουν» το Donate Hair στο DNA Ελλήνων και Ελληνίδων. Ίδρυσαν το 2015 τον ομώνυμο σύλλογο που δέχεται δωρεές μαλλιών, τα οποία στη συνέχεια μετατρέπονται σε περούκες. Αυτές με τη σειρά τους δίδονται σε παιδιά που πάσχουν από καρκίνο ή ακόμα κι από λιγότερες σοβαρές ασθένειες που ωστόσο, οδηγούν σε απώλεια μαλλιών.
Ο σύλλογος όχι μόνο πέτυχε τον σκοπό του, αλλά ξεπεράστηκαν κι οι πιο αισιόδοξες προβλέψεις καθώς συνεχίζει να αναπτύσσεται και μάλιστα με εντυπωσιακά ταχείς ρυθμούς.
Αν αναρωτιέστε πόση ανταπόκριση βρίσκει το Donate Hair αρκεί να αναφερθούν τα εξής. Από το ένα κομμωτήριο στη Ρόδο, που ήταν το πρώτο το οποίο συνεργάστηκε με τον σύλλογο, μέσα σε περίπου 2,5 χρόνια έχουμε φτάσει τα 220 κομμωτήρια σε όλη την Ελλάδα.
Από τους ελάχιστους που δώριζαν μαλλιά, σήμερα υπολογίζεται ότι έχουν προχωρήσει σε δωρεά περισσότερα από 14.000 άτομα. Ενδεικτικό της επιτυχίας του εγχειρήματος είναι ότι ο σύλλογος έφτασε σε σημείο που πλέον δεν δέχεται δωρεές. Όποιος επιθυμεί να συνεισφέρει, επικοινωνεί με τους υπεύθυνους και συνήθως ακούει ότι θα πρέπει να φυλάξει τα μαλλιά και να κάνει υπομονή για κάποιο διάστημα.
Περιττό, δε, να αναφερθεί ότι σε αυτό το διάστημα, αμέτρητα παιδικά πρόσωπα γέμισαν με χαμόγελα, χάρη στην ιδέα μιας ομάδας ανθρώπων και στην ανέλπιστα συγκινητική ανταπόκριση του κόσμου!
Αν κάποιος θέλει να μπει σε διαδικασία πρέπει να γνωρίζει ότι τα μαλλιά θα πρέπει να έχουν μήκος το λιγότερο 25 εκατοστά και να είναι 100% φυσικά χωρίς ίχνος οποιασδήποτε βαφής.
Άξιο αναφοράς είναι και το ότι δωρεά μπορεί να γίνει και στον σύλλογο «Άλμα Ζωής».
*Υπεύθυνοι για το Donate Hair και την πολύ άρτια οργανωμένη προσπάθεια που γίνεται είναι οι: Σωτήρης Βασίλας, Θοδωρής Οικονομάκης, Σταύρος Πυράκης, Μελίνα Ντισλιάν, Νικόλας Χατζής, Ελευθεριά Μπερκέτη.
«Ρώτησα, έμαθα και δώρισα»
«Μέχρι και πριν από περίπου 2,5 χρόνια, δεν είχα ιδέα ότι γίνεται κάτι τέτοιο. Βγήκα για καφέ με μια φίλη και μου εμφανίστηκε με πολύ κοντό μαλλί. Τη ρώτησα “πώς κι έτσι” και μου απάντησε “τα δώρισα”. Ρώτησα, έμαθα και αποφάσισα να δωρίσω κι εγώ πριν κάποιο διάστημα», λέει στη Marathon Press η κάτοικος Νέας Μάκρης, Αλεξάνδρα Χ. κι εξηγεί:
«Έκατσα και το φιλοσόφησα. Μπήκα στη θέση ενός μικρού παιδιού που χάνει τα μαλλιά από σοβαρή ή λιγότερο σοβαρή ασθένεια και προσπάθησα να νιώσω πόσο σκληρό είναι αυτό. Στη συνέχεια σκεφτηκα “οκ, κι εγώ τι θυσία πρέπει να κάνω;” Η θυσία λοιπόν είναι να μη βάφω τα μαλλιά μου και να τα φροντίζω όσο μακραίνει η τρίχα. Πραγματικά ασήμαντη μπροστά στη χαρά που θα δώσεις σ’ ένα παιδί βοηθώντας το να αποκτήσει ξανά μαλλιά. Μου πήρε 2,5 χρόνια για να φτάσουν στο μήκος που έπρεπε και να τα κόψω. Ήταν λίγο κοπιαστικό κάποιες φορές, αλλά δεν το συζητώ καν ότι θα το ξανακάνω».
Όσο για το ποιες ήταν οι αντιδράσεις ως προς τη δωρεά της; «Πολλοί ήταν αυτοί που μου είπαν μπράβο, ελάχιστοι όμως μπήκαν στη διαδικασία να το ψάξουν και να ασχοληθούν περαιτέρω. Αυτό πρέπει σιγά σιγά να αλλάξει…»
«Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε»
Ένα από τα 220 και πλέον κομμωτήρια που συνεργάζονται με το Donate Hair είναι αυτό του Ισίδωρου Μέξη στη Νέα Μάκρη (Λ. Μαραθώνος 183). Ο ίδιος δέχθηκε με χαρά να μας μιλήσει για τη συνεργασία αυτή και για τον δικό του ρόλο στην όλη προσπάθεια.
«Ξεκινήσαμε τη συνεργασία με το Donate Hair πριν από περίπου δύο χρόνια, αλλά δε σας κρύβω ότι το συγκεκριμένο ζήτημα μάς είχε αγγίξει πολύ νωρίτερα και ψάχναμε επισταμένως πώς θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε. Βρέθηκε ο τρόπος και νομίζω ότι είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε από την πλευρά μας, ως επαγγελματίες για να στηρίξουμε τον δύσκολο αγώνα που καλούνται να δώσουν συνάνθρωποί μας και δη μικρά παιδιά.»
Κι όσο για την ανταπόκριση του κόσμου, αυτή είναι «τεράστια, περισσότερη από ότι ίσως φαντάζεστε. Κάποιες φορές, βέβαια, οι προδιαγραφές που υπάρχουν για τη δωρεά, όπως για παράδειγμα το μήκος και η κατάσταση της τρίχας, μας αναγκάζουν να απορρίψουμε ανθρώπους που ήρθαν με ενθουσιασμό να βοηθήσουν..»
