Την Τετάρτη 28 Οκτωβρίου, στη Γιάννουλη της Λάρισας, ένας έφηβος θα κρατήσει την ελληνική σημαία στη μαθητική παρέλαση. Δίπλα του θα βρίσκεται η μητέρα του. Για τους περισσότερους θα είναι μία από τις όμορφες στιγμές της γιορτής. Για την οικογένεια του Στέφανου, όμως, αυτή η εικόνα θα κουβαλά μια ολόκληρη δεκαετία.
Στις 23 Νοεμβρίου 2016, όταν ήταν περίπου τεσσάρων ετών, το παιδί βρέθηκε εγκλωβισμένο σε διαμέρισμα που καιγόταν στο κέντρο της Λάρισας. Διασώθηκε από πυροσβέστη, μεταφέρθηκε με σοβαρά εγκαύματα στο νοσοκομείο και ακολούθησε μια μακρά πορεία νοσηλειών και αποκατάστασης. Δέκα χρόνια αργότερα, ο ίδιος ο Στέφανος ετοιμάζεται να είναι σημαιοφόρος του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Γιάννουλης.
Το μήνυμα που έστειλε η μητέρα του
Η είδηση δεν έγινε γνωστή από κάποια τελετή ή ανακοίνωση. Την αποκάλυψε η μητέρα του, Δήμητρα, με προσωπικό μήνυμα προς την τοπική ιστοσελίδα onlarissa.gr, θέλοντας να μοιραστεί τη χαρά της με όσους θυμούνται την περιπέτεια του γιου της. Εξήγησε πως ο Στέφανος θα κρατήσει τη σημαία στην παρέλαση της Γιάννουλης και πως η ίδια θα τον συνοδεύσει.
Αυτός είναι ολόκληρος ο πυρήνας της είδησης. Ένα παιδί που κάποτε πάλευε να κρατηθεί στη ζωή ετοιμάζεται σήμερα για μια μεγάλη στιγμή του σχολείου του. Κι ένας γονιός που έχει ζήσει την αγωνία των νοσοκομείων περιμένει να βρεθεί στο πλευρό του σε μια μέρα χαράς.
Η φωτιά του 2016 και ο άνθρωπος που μπήκε στο διαμέρισμα
Η πυρκαγιά είχε ξεσπάσει σε διαμέρισμα πέμπτου ορόφου στην οδό Μανδηλαρά. Η οικογένεια αντιμετώπιζε τότε σοβαρές οικονομικές δυσκολίες και, σύμφωνα με το δημοσιογραφικό χρονικό της υπόθεσης, χρησιμοποιούσε κερί για φωτισμό, επειδή δεν είχε ηλεκτρικό ρεύμα. Από εκεί ξεκίνησε η φωτιά.
Ο πυροσβέστης Ηλίας Αρβυθάς βρήκε τον τετράχρονο στο δωμάτιο, τον απελευθέρωσε από το καροτσάκι στο οποίο βρισκόταν και τον έβγαλε στην αγκαλιά του. Μιλώντας την επομένη της διάσωσης, περιέγραψε τη στιγμή που πλησίασε το παιδί μέσα στις φλόγες, αλλά στάθηκε κυρίως στο ότι έπρεπε να το απομακρύνουν γρήγορα και να παραδοθεί στο ΕΚΑΒ.
Ο Στέφανος νοσηλεύτηκε σε κρίσιμη κατάσταση, μεταξύ άλλων στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Νοσοκομείου Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού». Στα χρόνια που ακολούθησαν χρειάστηκε επεμβάσεις αποκατάστασης και θεραπευτική φροντίδα. Η μητέρα του δεν ξέχασε τον άνθρωπο που τον έβγαλε από το φλεγόμενο σπίτι. Σε δημόσια ανάρτησή της τον Μάιο του 2026 έγραψε: «Σε αυτόν τον άνθρωπο, οφείλω τη ζωή του γιου μου».
Ο πυροσβέστης που θυμάται ακόμη εκείνα τα δευτερόλεπτα
Τον Σεπτέμβριο του 2026, σε νεότερη συνέντευξή του, ο Ηλίας Αρβυθάς μίλησε ξανά για εκείνη τη διάσωση. Όταν ρωτήθηκε αν θα έπαιρνε την ίδια απόφαση, η απάντησή του ήταν απλή: «Θα του έλεγα να το ξανακάνει». Παράλληλα επέμεινε πως η σωτηρία του Στέφανου ήταν αποτέλεσμα ομαδικής προσπάθειας και όχι μόνο προσωπικής του ενέργειας.
Ο πυροσβέστης και η οικογένεια έχουν διατηρήσει επαφή. Η ιστορία τους δεν σταμάτησε τη μέρα που έσβησε η φωτιά ούτε περιορίζεται στη γνωστή φωτογραφία μιας διάσωσης. Συνεχίστηκε στις δύσκολες ημέρες της ανάρρωσης, στις επισκέψεις και στις μικρές κατακτήσεις που αποκτούν ιδιαίτερη σημασία μέσα σε μια τέτοια διαδρομή.
Αύριο, στη Γιάννουλη, το επίκεντρο δεν θα είναι η πυρκαγιά. Θα είναι ο Στέφανος και η χαρά του να κρατήσει τη σημαία του σχολείου του, με τη μητέρα του δίπλα. Αυτή είναι η είδηση που η ίδια διάλεξε να μοιραστεί.
