Το βράδυ της 21ης Αυγούστου 1986, οι κάτοικοι χωριών γύρω από τη λίμνη Nyos, στο βορειοδυτικό Καμερούν, δεν είδαν τεράστιο κύμα, δεν ένιωσαν μεγάλο σεισμό και δεν αντίκρισαν λάβα να κατεβαίνει από κάποιο ηφαίστειο.
Κι όμως, μέσα σε λίγες ώρες περισσότεροι από 1.700 άνθρωποι και χιλιάδες ζώα ήταν νεκροί.
Ο δολοφόνος ήταν αόρατος.
Η Nyos βρίσκεται σε ηφαιστειακή περιοχή και τα βαθιά νερά της απορροφούσαν για χρόνια διοξείδιο του άνθρακα που προερχόταν από το υπέδαφος. Λόγω του μεγάλου βάθους και της πίεσης, τεράστιες ποσότητες αερίου παρέμεναν διαλυμένες στον πυθμένα, όπως το διοξείδιο του άνθρακα παραμένει παγιδευμένο μέσα σε ένα κλειστό μπουκάλι αναψυκτικού.
Κάποια στιγμή η ισορροπία διαταράχθηκε. Η ακριβής αρχική αιτία εξακολουθεί να συζητείται, όμως το αποτέλεσμα είναι γνωστό: το νερό άρχισε να ανεβαίνει, η πίεση μειώθηκε και το CO₂ άρχισε να απελευθερώνεται μαζικά.
Ακολούθησε μια λιμνική έκρηξη – limnic eruption.
Το διοξείδιο του άνθρακα είναι βαρύτερο από τον αέρα. Έτσι, ένα πυκνό νέφος κύλησε αθόρυβα στις κοιλάδες γύρω από τη λίμνη, εκτοπίζοντας το οξυγόνο κοντά στο έδαφος.
Πολλά από τα θύματα πέθαναν στον ύπνο τους.
Οι επιζώντες περιέγραψαν μια σχεδόν αποκαλυπτική εικόνα: άνθρωποι και ζώα νεκρά χωρίς εμφανή τραύματα, ενώ κτίρια και βλάστηση παρέμεναν όρθια.
Μετά την καταστροφή, οι επιστήμονες εγκατέστησαν ειδικούς σωλήνες απαέρωσης, μέσω των οποίων το κορεσμένο νερό ανεβαίνει ελεγχόμενα προς την επιφάνεια και απελευθερώνει σταδιακά το διοξείδιο.
Η Nyos άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο η επιστήμη αντιμετωπίζει τις βαθιές ηφαιστειακές λίμνες.
Και απέδειξε ότι μία φυσική καταστροφή δεν χρειάζεται ούτε φωτιά ούτε νερό για να γίνει θανατηφόρα. Μερικές φορές, αρκεί ένας αόρατος όγκος αερίου που κινείται αθόρυβα μέσα στη νύχτα.
