Του Κώστα Ζοργιού
Ένα μεγάλο αφιέρωμα της MP με πλούσιο φωτογραφικό υλικό στα τέσσερα καρναβάλια που διοργανώθηκαν στη Νέα Μάκρη στα τέλη της δεκαετίας του ’90 και στο ξεκίνημα αυτής του 2000
Στα τέλη της δεκαετίας του ‘90, η Νέα Μάκρη ήταν πολύ διαφορετική συγκριτικά με σήμερα. Είχε πολύ λιγότερους μόνιμους κατοίκους, μικρότερη επιχειρηματική δραστηριότητα, αλλά αποτελούσε και τότε δημοφιλή προορισμό για τους Αθηναίους, ως μια γωνιά της Ανατολικής Αττικής με αρκετό πράσινο και πεζόδρομο πάνω στη θάλασσα.
Βρισκόταν, δε, ήδη σε τροχιά ανάπτυξης και αυτή ακριβώς τη συγκυρία ήθελε να εκμεταλλευτεί, ώστε να προσελκύσει ακόμα περισσότερους επισκέπτες. Τι χρειαζόταν; Μια καλή ιδέα για να ακουστεί παραέξω, μια εκδήλωση που θα ερχόταν να «κουμπώσει» με αυτές που ήδη διοργανώνονταν κάθε χρόνο από σχολεία, συλλόγους και τοπικούς φορείς.
Ιδέα που έριξε στο τραπέζι το 1997 ο Βασίλης Τζιλάβης και που αρχικά αντιμετωπίστηκε με αρκετές επιφυλάξεις από τους δημοτικούς συμβούλους, γιατί κανείς δεν μπορούσε να ζυγίσει τα δεδομένα και να προκαταβάλει ότι θα είχε επιτυχία.
Ο τότε δήμαρχος Νέας Μάκρης, όμως, πίστευε πολύ στο εγχείρημα και θεωρούσε ότι μια γιορτή με ποιοτική ψυχαγωγία, ενταγμένη στον στρατηγικό σχεδιασμό ανάδειξης της πόλης ως τουριστικού θερέτρου, θα είχε ευεργετικά αποτελέσματα.
Με όλους τους υπαλλήλους του δήμου να αναλαμβάνουν δράσεις, με παρακίνηση των σχολείων και των επιχειρηματιών και με αρκετή δουλειά από πλευράς Δήμου για να διαφημιστεί η εκδήλωση, η Νέα Μάκρη διοργάνωσε την 1η Μαρτίου του 1998 το πρώτο της καρναβάλι. Και πέτυχε διάνα…
Παρότι όλα σχεδιάστηκαν σε λιγότερες από 40 μέρες, ήταν τέτοια η δίψα των εμπλεκόμενων και τέτοια η διάθεση όσων συμμετείχαν, που η επιτυχία του εγχειρήματος ξεπέρασε κάθε προσδοκία. 
Οι Βραζιλιάνες και η Κάντιλακ του Καρβέλα και της Βίσση
Οι κολώνες στους δρόμους είχαν γεμίσει από μεγάφωνα και μπαλόνια, το Lambada, το Que te la pongo και το Coco Jumbo ακούγονταν μέχρι τον… Μαραθώνα και η παρέλαση ξεκίνησε από την Αγία Μαρίνα με την τότε δημοφιλή παρουσιάστρια Γιολάντα Διαμαντή να αναλαμβάνει την… περιγραφή.
Τα δεκάδες άρματα και οι ομάδες αποθεώνονταν από τον κόσμο που βρισκόταν κατά μήκος της Μαραθώνος και στα μπαλκόνια, η πλατεία είχε βουλιάξει από το πλήθος, η μπάντα έδινε τον ρυθμό και οι μαθητές περνούσαν μπροστά από τους επισήμους, με κάθε σχολείο να παρουσιάζει το χορευτικό του.
Η πρωτιά ανήκε στο Δημοτικό Αγίας Μαρίνας, του οποίου οι μαθητές είχαν ντυθεί σαν τον Έλβις και οι μαθήτριες τους συνόδευαν σε ρυθμούς τσάρλεστον. Μπροστά τους, προπορευόταν και άνοιγε δρόμο μια μπορντό Κάντιλακ που είχαν παραχωρήσει ειδικά για την περίσταση ο Νίκος Καρβέλας και η Άννα Βίσση και παραδίπλα, οι Βραζιλιάνες που είχε προσλάβει ο δήμος από το καρναβάλι του Μοσχάτου φούντωναν το κέφι.
Η παρέλαση ολοκληρώθηκε στην Αμερικανική Βάση και το πλήθος συνέχισε μέχρι το λιμάνι, όπου κάηκε ο Καρνάβαλος…
«Ήταν μια τολμηρή πρόταση, όχι όμως ανεξάρτητη από τον στρατηγικό σχεδιασμό μας να διαφημίσουμε τη Νέα Μάκρη. Το αποτέλεσμα μάς δικαίωσε, καθώς στο πρώτο καρναβάλι που διοργανώθηκε στην περιοχή μας ήρθε κόσμος από όλη την Αθήνα, διασημότητες και κανάλια, ενώ οι τοπικές επιχειρήσεις επωφελήθηκαν από τον μεγάλο αριθμό επισκεπτών. Πάνω από όλα, όμως, ήταν μεγάλη ικανοποίηση για όλους να βλέπουμε τον κόσμο να ξεδίνει και να διασκεδάζει», λέει στη MP, σχεδόν 27 χρόνια μετά, ο Βασίλης Τζιλάβης.
Εκείνη την Κυριακή, που μνημονεύεται ακόμα και σήμερα, περισσότεροι από 8.000 άνθρωποι υπολογίζεται ότι διασκέδασαν στην καρδιά της πόλης. Και άφησαν παρακαταθήκη για το μέλλον…
Μικρό διάλειμμα και συνέχεια μέχρι το 2002
Με την αλλαγή σκυτάλης στον Δήμο, τον Ιανουάριο του 1999, η νέα δημοτική αρχή δεν είχε τον χρόνο να διοργανώσει εκείνη τη χρονιά καρναβάλι. Η ιδέα όμως και οι συνθήκες, ώστε να συνεχιστεί το επιτυχημένο μοντέλο του 1998, ωρίμασαν προς το φθινόπωρο, με τον Ιορδάνη Λουίζο και τον αείμνηστο Κώστα Βαγιανό, τότε αντιδήμαρχο Πολιτισμού, να βάζουν τις βάσεις της προετοιμασίας των εκδηλώσεων της αποκριάς του 2000.
Η οργανωτική επιτροπή, με επικεφαλής τον Κώστα Βαγιανό και την Ανδριανή Κουλουμπή, έβαλε μπροστά τις μηχανές και η Νέα Μάκρη μπήκε πάλι σε ρυθμούς καρναβαλιού.
Αφού βρέθηκαν οι αναγκαίες χορηγίες και δημιουργήθηκε η κεντρική αφίσα από έργο του οσκαρικού Βασίλη Φωτόπουλου, ξεκίνησαν οι δηλώσεις συμμετοχής στις εκδηλώσεις από τοπικούς συλλόγους, σχολεία, δήμους της Αττικής, καταστήματα της πόλης αλλά και παρεΐστικες ομάδες. Στήθηκαν εργαστήρια για την κατασκευή του Βασιλιά Καρνάβαλου, των καρναβαλικών αρμάτων και κουστουμιών, με σχεδιαστικές ιδέες που έστελναν κοινωνικά μηνύματα ή αποτύπωναν με σαρκασμό επίκαιρα πολιτικά, κοινωνικά αλλά και τοπικά θέματα.
Στους ίδιους ρυθμούς κινήθηκε και τα επόμενα χρόνια το «Καρναβάλι της Νέας Μάκρης», που πέρα από την παρέλαση των περίτεχνων αρμάτων και των καρναβαλιστών με τις ευφάνταστες στολές την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς, περιελάμβανε και 5ήμερες εκδηλώσεις με «Μασκέ πάρτι» για παιδιά, «Ντόμινο πάρτι» για μεγάλους, εορταστικές βραδιές με ορχήστρες και χορούς στην πλατεία και στην παραλία, τον «Μακρηνό Γάμο» από τον Σύλλογο Μακρηνών Λιβισιανών και την καύση του Βασιλιά Καρνάβαλου στο λιμάνι με μία εντυπωσιακή τελετή λήξης με ολονύκτιο γλέντι, μέσα σε βροχή πυροτεχνημάτων και βεγγαλικών που έδιναν μία ξεχωριστή λάμψη στην καρναβαλική νύχτα.
Την Καθαρή Δευτέρα, το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία στην Ανατολή γέμιζε από εκατοντάδες άτομα που γιόρταζαν τα Κούλουμα, με μουσικές, χορούς, παραδοσιακή φασολάδα σε καζάνια και πολύχρωμους χαρταετούς να γεμίσουν τον ουρανό της πόλης.
Η παρέλαση των δεκάδων αρμάτων και των εκατοντάδων καρναβαλιστών που ξεκινούσε από την Παμμακάριστο και κατέληγε στην Αμερικανική Βάση, κρατούσε περίπου 4 ώρες, με χιλιάδες κόσμο να την παρακολουθεί και να γιορτάζει, με την μπύρα να ρέει άφθονη από τα ειδικά οχήματα – μπυραρίες των χορηγών Heineken και Amstel που συμμετείχαν στην πομπή.
Στην κορυφή της η ομάδα του Προπομπού, η μπάντα του Δήμου, ο Βασιλιάς Καρνάβαλος και το άρμα με της Βασίλισσας του καρναβαλιού. Κι όλα αυτά, πάντα με την κάλυψη της τηλεόρασης της ΕΡΤ και μεγάλων ιδιωτικών καναλιών.
Παρουσιαστές της παρέλασης ήταν το 2000 η Ευγενία Πασχαλίδου και το 2001 ο Κώστας Βενετσάνος, ενώ το 2002 ανέλαβε η Ανδριανή Κουλουμπή (συμπαρουσιάστρια τις δύο προηγούμενες χρονιές) που με μοναδικό τρόπο έδιναν παλμό και ρυθμό στην όλη εκδήλωση.
Την κατασκευή αρμάτων, αναλάμβανε κάθε χρόνο ο καλλιτέχνης Κώστας Μαρινόπουλος, που είχε στήσει το εργαστήριό του σε τρία τολ στην πρώην Αμερικανική Βάση, ενώ υπεύθυνη για την κατασκευή των κουστουμιών ήταν η Ζαζά Δερτιλή.
Υπήρχαν βέβαια και σύλλογοι, όπως για παράδειγμα οι Πολιτιστικές Απόπειρες και ο ΕΣΝΜ, που έδιναν το δικό τους χρώμα στα καρναβάλια, φτιάχνοντας μόνες τους τα άρματα και τις στολές τους.
Το τελευταίο καρναβάλι ήταν αυτό του 2002, καθώς την επόμενη χρονιά ξεκίνησαν τα Ολυμπιακά έργα στη Λεωφόρο Μαραθώνος.
Όλα αυτά τα χρόνια, όσο διαρκούσαν οι αποκριάτικες εκδηλώσεις και γιορτές, η Νέα Μάκρη συγκέντρωνε μεγάλο αριθμό επισκεπτών από διάφορες γωνιές της Αττικής, με λογικό αποτέλεσμα τη σημαντική ενίσχυση της τοπικής οικονομίας.
Από τότε έχουν περάσει πάνω από δύο δεκαετίες και η αλήθεια είναι ότι, τώρα που αναπολούμε αυτές τις εποχές, βλέπουμε καθαρά πόσο λείπει από την πόλη μας μια μεγάλη γιορτή. Πόσω μάλλον, αν αναλογιστούμε πόσο πιο δύσκολη είναι πια η καθημερινότητα και πόσο πιο μεγάλη η ανάγκη των ανθρώπων να βγουν στον δρόμο, να γίνουν ένα, να χορέψουν, να διασκεδάσουν…
***Οι φωτογραφίες προέρχονται από τα πολύτιμα αρχεία των Μίλτου Βούδρη και Μάκη Κουλουμπή
