Η παρατεταμένη ξηρασία που πλήττει τη Ρώμη έφερε στην επιφάνεια κάτι που τις περισσότερες εποχές του χρόνου μένει κρυμμένο κάτω από τα νερά του Τίβερη: τα ερείπια μιας αρχαίας ρωμαϊκής γέφυρας, λίγα μόλις βήματα από τη Βασιλική του Αγίου Πέτρου.
Πρόκειται για τη λεγόμενη Γέφυρα του Νέρωνα, τμήματα της οποίας έγιναν ξανά ορατά καθώς η ροή του ποταμού υποχώρησε σε λιγότερο από το μισό του συνηθισμένου εποχικού επιπέδου.
Μπορεί να μην ήταν καν του Νέρωνα
Παρά το όνομα που έχει επικρατήσει, οι αρχαιολόγοι θεωρούν ότι η κατασκευή πιθανότατα είναι παλαιότερη από την εποχή του Νέρωνα.
Μία από τις επικρατέστερες εκτιμήσεις τη συνδέει με τον αυτοκράτορα Καλιγούλα, ο οποίος γύρω στο 39 μ.Χ. κατασκεύασε στην περιοχή έναν μεγάλο ιππόδρομο στη δεξιά όχθη του Τίβερη. Η γέφυρα συνέδεε το κέντρο της αρχαίας Ρώμης με τη σημερινή περιοχή του Βατικανού.
Στους επόμενους αιώνες φαίνεται ότι σταδιακά εγκαταλείφθηκε και μεγάλο τμήμα της χάθηκε κάτω από το ποτάμι.
Όταν η κλιματική κρίση γίνεται… αρχαιολογική ανασκαφή
Δεν είναι η πρώτη φορά που το μνημείο εμφανίζεται. Αντίστοιχο φαινόμενο είχε καταγραφεί το 2022, επίσης σε περίοδο μεγάλης ξηρασίας στην Ιταλία.
Η νέα εμφάνισή του, όμως, αποτελεί ένα παράδοξο θέαμα: οι ίδιες συνθήκες που προκαλούν σοβαρό πρόβλημα υδροδότησης και ανησυχία για τα ποτάμια της Ευρώπης αποκαλύπτουν ταυτόχρονα στρώματα του παρελθόντος.
Κάτω από τη σημερινή Ρώμη υπάρχει κυριολεκτικά μια δεύτερη πόλη. Και μερικές φορές δεν χρειάζεται καν αρχαιολογική σκαπάνη για να τη δούμε.
Αρκεί να υποχωρήσει το νερό.
