Γράφει η Ζωή Κωνσταντοπούλου (Δικηγόρος, Πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας)
Τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο 2023, κατέθετα ως βασική μάρτυρας, επί τέσσερις ημέρες, στην δίκη για το Έγκλημα στο Μάτι, που δικαζόταν σε πρώτο βαθμό, στην παγωμένη αίθουσα Τελετών του Εφετείου Αθηνών. Είπα τότε, πολλές φορές και καταγράφηκε στα πρακτικά, ότι στο Έγκλημα στο Μάτι οδήγησε η ατιμωρησία για προηγούμενα εγκλήματα, για την Ηλεία, το Φάληρο, τόσα άλλα. Κι ότι, αν δεν υπάρξει Δικαιοσύνη και επικρατήσει η ατιμωρησία για το Μάτι, θα έχουμε μελλοντικά κάποιο νέο Έγκλημα.
Το είπα με απόλυτη συνείδηση της αδιανόητης εγκατάλειψης των ανθρώπων, της τρομακτικής περιφρόνησης για την ανθρώπινη ζωή, που αποτυπώνεται από τις πάσης φύσεως εξουσίες: Κυβερνήσεις, Νομοθέτες, Δικαστική Εξουσία.
Το είπα έχοντας περπατήσει τους καμένους δρόμους του Ματιού, έχοντας συναντήσει τους επιζώντες και επιζώσες την επομένη του κακού, 24 Ιουλίου 2018, τότε που ακόμη κάπνιζαν τα απομεινάρια και απεγνωσμένοι οι άνθρωποι της κοινότητας αποζητούσαν ενημέρωση για τους ανθρώπους τους.
Το είπα έχοντας δώσει μάχη από την πρώτη στιγμή, καταθέτοντας μήνυση για κακούργημα, μαζί με τον Διαμαντή Καραναστάση, μόλις λίγες ημέρες μετά το έγκλημα, στις 6/8/2018, κι έχοντας κάνει αγώνα, επί 4,5 χρόνια ήδη τότε, στο πλευρό των κατοίκων, για να φωτιστεί η αλήθεια και να διωχθούν και δικαστούν όλοι οι υπαίτιοι.
Λίγες μέρες μετά την ολοκλήρωση της κατάθεσής μου στη δίκη για το Μάτι, έγινε το Έγκλημα των Τεμπών. Αποτέλεσμα κι αυτό της μακρόχρονης διαφθοράς και διαπλοκής, που σκοτώνουν. Με τόσα μα τόσα κοινά, τα δύο Εγκλήματα.
Παρακολουθώ την εξέλιξη της υπόθεσης από την αρχή. Την προσπάθεια του Εισαγγελέα Ζαγοραίου να συγκεντρώσει στοιχεία, την προσπάθεια της τότε Εισαγγελέως Αρείου Πάγου Δημητρίου, διορισμένης από την τότε Κυβέρνηση, να τον εμποδίσει από το να καλέσει υπόπτους και την Ρένα Δούρου ως Περιφερειάρχη, το φθινόπωρο 2018.
Τον αγώνα του Πραγματογνώμονα Δημήτρη Λιότσιου και τις μεθοδεύσεις της δοτής Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου και της επίσης διορισμένης Γενικής Επιθεωρήτριας Δημόσιας Διοίκησης, Παπασπύρου να απαξιώσουν, να μπλοκάρουν την πραγματογνωμοσύνη του. Είχα τότε δημόσια παρέμβει υπέρ του.
Μετά από πολύ καιρό πληροφορήθηκα, από ρεπορτάζ της Καθημερινής, ότι την ίδια περίοδο ο διορισμένος Αρχηγός της Πυροσβεστικής Ματθαιόπουλος προσπαθούσε να τον εκβιάσει.
Έχω παρακολουθήσει τον αγώνα του Ανακριτή Μαρνέρη να δοθεί ο σωστός νομικός χαρακτηρισμός στα αδικήματα: Κακουργήματα. Τρεις φορές το προσπάθησε, με επίσημο αίτημα, τρεις φορές του το γύρισαν πίσω με απόρριψη Εισαγγελέα. Μέχρι που στο τέλος, το αρμόδιο Συμβούλιο Δικαστών έκρινε ότι τα αδικήματα ήταν κακουργήματα, αλλά και αυτήν την κρίση, τριών δικαστών, την ανέτρεψαν με συνοπτικές και αμφισβητούμενες διαδικασίες.
Όταν, μαζί με συγγενείς και επιζώντες, ζητήσαμε από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ντογιάκο καλοκαίρι του 2022 να ασκήσει αναίρεση, ώστε να διωχθούν για κακούργημα όλοι οι υπαίτιοι και οι αστυνομικοί, δυσανασχέτησε ότι… «δεν είχε χρόνο» και απέρριψε την αίτηση. Ήταν ο ίδιος Εισαγγελέας Αρείου Πάγου που, έχοντας τον γιο του διορισμένο σύμβουλο του Κώστα Καραμανλή, παρενέβη στην υπόθεση των Τεμπών, διευκολύνοντας την συσκότιση και την συγκάλυψη.
Ήμουν εκεί όταν απαγγέλθηκε η πρώτη απόφαση για το Μάτι. Επιβράβευση αντί για τιμωρία. Ήμουν μαζί με τους συγγενείς και αλληλέγγυους που φώναζαν κι αντιδρούσαν και φώναξα κι αντέδρασα κι εγώ! Γιατί δεν δέχομαι ότι 104 νεκροί και τόσοι εγκαυματίες αντιμετωπίστηκαν σαν τροχαίο χωρίς θύματα.
Ήμουν εκεί σε δεύτερο βαθμό και κατέθεσα ξανά, αν και το Δικαστήριο προσπάθησε να αποφύγει την καταγραφή της κατάθεσής μου και αρνήθηκε την εξέταση από τους διαδίκους.
Ήμουν εκεί και στην διατύπωση της Εισαγγελικής πρότασης, μιας Εισαγγελέως που έμοιαζε να μην αντιλαμβάνεται την σοβαρότητα της υπόθεσης και την σημασία του ορθού νομικού χαρακτηρισμού: ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑ.
Στο Μάτι διαπράχθηκε ΕΓΚΛΗΜΑ. ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑ. Πολλά Κακουργήματα.
Στα Τέμπη διαπράχθηκε ΕΓΚΛΗΜΑ. ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑ. Πολλά κακουργήματα.
Τόσο το Έγκλημα στο Μάτι, όσο και το Έγκλημα στα Τέμπη, εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου, με πλειοψηφία ενόρκων, δηλαδή πολιτών, αλλά και του Ειδικού Δικαστηρίου ως προς τα κυβερνητικά πρόσωπα.
Κι όμως, κανένα από τα αρμόδια Δικαστήρια δεν έχει μέχρι σήμερα ενεργοποιηθεί. Δεν είναι τυχαίο που για το Μάτι δεν έγινε ούτε πρόταση για Εξεταστική ούτε πρόταση για Προανακριτική. Κι ας άλλαξε η Κυβέρνηση.
Δεν είναι τυχαίο που πολλοί από τους κατηγορούμενους και υπαίτιους για το Μάτι αξιοποιήθηκαν και προήχθησαν από την επόμενη Κυβέρνηση.
Δεν είναι τυχαίο που τους ακούμε να απαξιώνουν τα «Λαϊκά Δικαστήρια» κι ας είναι θεσμός του Δικαίου και κομμάτι της Λαϊκής Κυριαρχίας τα Μεικτά Ορκωτά Δικαστήρια, που κατοχυρώνονται στο Σύνταγμα.
Η Δικαιοσύνη έχει αργήσει.
Όμως ο αγώνας για Δικαίωση δεν τελειώνει.
Στο όνομα των νεκρών, αλλά και των επιζώντων και των παιδιών που αξίζουν έναν καλύτερο κόσμο, θα συνεχίσουμε μέχρι τέλους.
