Στις 22 Μαρτίου 2006, ο 31χρονος ιεροκήρυκας Matthew Winkler βρέθηκε θανάσιμα πυροβολημένος στην πλάτη, στο πρεσβυτέριο όπου ζούσε με τη σύζυγό του και τις τρεις μικρές κόρες τους, στο Selmer του Tennessee. Η Mary Winkler και τα παιδιά είχαν εξαφανιστεί.
Μία ημέρα αργότερα, η 32χρονη τότε Mary εντοπίστηκε περίπου 340 μίλια μακριά, στην Alabama, οδηγώντας το οικογενειακό minivan με τις κόρες της. Συνελήφθη και κατηγορήθηκε για first-degree murder. Η υπόθεση έμοιαζε αρχικά σχετικά απλή. Η δίκη, όμως, θα αποκάλυπτε δύο εντελώς διαφορετικές εικόνες για τον γάμο των Winkler.
«Ήθελα απλώς να σταματήσει να είναι τόσο κακός»
Όταν ανέβηκε στο εδώλιο του μάρτυρα τον Απρίλιο του 2007, η Mary Winkler κατέθεσε ότι ο σύζυγός της την κακοποιούσε σωματικά και σεξουαλικά, την υποτιμούσε και την πίεζε σε σεξουαλικές πράξεις που εκείνη δεν επιθυμούσε. Στο δικαστήριο παρουσιάστηκαν ακόμη αντικείμενα που, σύμφωνα με την ίδια, ο Matthew απαιτούσε να χρησιμοποιεί κατά τη διάρκεια του σεξ.
Η Winkler, ωστόσο, δεν υποστήριξε ότι πυροβόλησε τον σύζυγό της ενώ εκείνος της επιτιθόταν. Είπε ότι πήρε την καραμπίνα επειδή ήθελε να τον αναγκάσει να συζητήσουν και ότι το όπλο εκπυρσοκρότησε ενώ το κρατούσε στραμμένο προς το μέρος του. Ο Matthew βρισκόταν στο κρεβάτι και χτυπήθηκε στην πλάτη.
Η εισαγγελία απέρριψε ως απίθανη την εκδοχή του ατυχήματος. Παρουσίασε μάρτυρες που περιέγραψαν τον Matthew ως καλό σύζυγο και πατέρα, ενώ έφερε στο προσκήνιο και τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα της οικογένειας, υποστηρίζοντας ότι η Mary βρισκόταν υπό πίεση εξαιτίας προβληματικών τραπεζικών συναλλαγών και επιταγών.
Από first-degree murder σε voluntary manslaughter
Η υπόθεση είχε συγκεντρώσει τεράστιο ενδιαφέρον στις ΗΠΑ. Η υπεράσπιση παρουσίασε την εικόνα μιας γυναίκας που είχε υποστεί χρόνια κακοποίηση, ενώ η κατηγορούσα αρχή υποστήριζε ότι επρόκειτο για ανθρωποκτονία που δεν μπορούσε να εξηγηθεί ως ατύχημα.
Στις 19 Απριλίου 2007, έπειτα από περίπου οκτώ ώρες διαβουλεύσεων, οι ένορκοι δεν την καταδίκασαν για first-degree murder. Την έκριναν ένοχη για το σαφώς μικρότερο αδίκημα του voluntary manslaughter.
Η ποινή που ακολούθησε προκάλεσε ακόμη μεγαλύτερη συζήτηση. Ο δικαστής την καταδίκασε σε τρία χρόνια, αλλά όρισε ότι έπρεπε να εκτίσει 210 ημέρες, με πίστωση για περίπου πέντε μήνες που είχε ήδη περάσει στη φυλακή πριν από τη δίκη. Έως 60 από τις υπόλοιπες ημέρες μπορούσαν να εκτιθούν σε μονάδα ψυχικής υγείας.
67 ημέρες μετά την καταδίκη ήταν ελεύθερη
Στις 14 Αυγούστου 2007 η Mary Winkler αφέθηκε ελεύθερη, αφού είχε περάσει 67 ημέρες σε κράτηση μετά την επιβολή της ποινής — μέρος τους σε θεραπευτική δομή. Το υπόλοιπο της τριετούς ποινής της θα το περνούσε υπό επιτήρηση.
Η υπόθεση δεν απέδειξε δικαστικά ότι κάθε ισχυρισμός που ακούστηκε για τον γάμο ήταν αληθινός ούτε κατέληξε σε αθώωση λόγω αυτοάμυνας. Ανέδειξε όμως με εξαιρετικά δημόσιο τρόπο το πόσο περίπλοκα μπορούν να γίνουν για ένα δικαστήριο ζητήματα ενδοοικογενειακής βίας, πρόθεσης και ποινικής ευθύνης.
Και άφησε πίσω της ένα από τα πιο ασυνήθιστα αποτελέσματα αμερικανικής true crime υπόθεσης: μια γυναίκα που αντιμετώπιζε κατηγορία για φόνο πρώτου βαθμού, καταδικάστηκε τελικά για voluntary manslaughter και, λιγότερο από τέσσερις μήνες μετά την ετυμηγορία, βρισκόταν ξανά εκτός κράτησης.
