Εμφανής μούχλα σε πραγματικό μπάνιο
Milliped / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0

Εμφανίζεται πρώτα κοντά στο παράθυρο, μετά πίσω από μια ντουλάπα ή στο ταβάνι του μπάνιου. Μια νωπή πετσέτα, ένας τοίχος που δεν στεγνώνει ή μια διαρροή μπορούν να δημιουργήσουν συνθήκες για ανάπτυξη μούχλας. Η πρώτη αντίδραση είναι συχνά να τρίψουμε το σημάδι και να το καλύψουμε με μπογιά. Όμως αν η υγρασία παραμένει, η μούχλα συνήθως επιστρέφει.

Το βασικό αίτιο που πρέπει να εντοπίσουμε

Η αμερικανική Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος (EPA) το διατυπώνει καθαρά: ο έλεγχος της μούχλας αρχίζει από τον έλεγχο της υγρασίας. Συμπύκνωση υδρατμών σε κρύα επιφάνεια, διαρροή υδραυλικού σωλήνα, κακή στεγάνωση, υγρασία που εισχωρεί από την ταράτσα ή απουσία αερισμού μπορούν να οδηγήσουν στην ίδια εικόνα στον τοίχο, αλλά απαιτούν διαφορετικές λύσεις. Εάν δεν διορθωθεί το αίτιο, ούτε το ακριβότερο καθαριστικό ούτε το φρεσκοβαμμένο χρώμα αρκούν.

Πότε μπορεί να αντιμετωπιστεί ένα μικρό πρόβλημα στο σπίτι

Η EPA αναφέρει ότι σε πολλές περιπτώσεις επιφανειακής μούχλας σε έκταση κάτω από περίπου 0,9 τετραγωνικά μέτρα είναι δυνατόν να γίνει καθαρισμός από τον ίδιο τον ένοικο, εφόσον δεν υπάρχει ειδικός κίνδυνος. Η έκταση είναι ένας ενδεικτικός κανόνας, όχι απόλυτη εγγύηση ασφάλειας: κρυφή ζημιά, μολυσμένα νερά ή ευάλωτοι ένοικοι αλλάζουν τις απαιτήσεις. Οι σκληρές επιφάνειες καθαρίζονται με νερό και απορρυπαντικό και στεγνώνουν πλήρως. Χρησιμοποιούμε κατάλληλα γάντια και προστασία ανάλογα με την εργασία και δεν διασπείρουμε τη μούχλα με έντονο τρίψιμο χωρίς προστασία.

Πού ο καθαρισμός δεν αρκεί

Σε πορώδη υλικά, όπως γυψοσανίδες, μοκέτες, μονωτικά υλικά ή πλακίδια οροφής, οι μύκητες μπορεί να αναπτυχθούν μέσα στο υλικό. Ο επιφανειακός καθαρισμός δεν εγγυάται ότι απομακρύνθηκαν και συχνά χρειάζεται αντικατάσταση. Αν η μούχλα καλύπτει μεγάλη έκταση, υπάρχει εκτεταμένη διαρροή ή τα υλικά βράχηκαν από λύματα, η σωστή επιλογή είναι ειδικός με εμπειρία αποκατάστασης υγρασίας.

Γιατί το βάψιμο πάνω από τη μούχλα είναι λάθος

Η EPA συμβουλεύει να μη βάφουμε και να μη σφραγίζουμε επιφάνειες που παραμένουν μουχλιασμένες. Πρώτα αντιμετωπίζουμε την υγρασία, καθαρίζουμε ή αντικαθιστούμε τα προσβεβλημένα υλικά και τα αφήνουμε να στεγνώσουν. Αλλιώς το χρώμα μπορεί να ξεφλουδίσει και το πρόβλημα να συνεχίσει κρυμμένο πίσω του.

Η χλωρίνη και ο επικίνδυνος συνδυασμός καθαριστικών

Δεν αναμειγνύουμε ποτέ χλωρίνη με αμμωνία, οξέα ή άλλα καθαριστικά: μπορούν να παραχθούν επικίνδυνοι ατμοί. Για τον συνήθη καθαρισμό μικρών, σκληρών επιφανειών η EPA προτείνει απορρυπαντικό και νερό, με σχολαστικό στέγνωμα. Η γενικευμένη χρήση ισχυρών χημικών δεν λύνει το πρόβλημα της υγρασίας. Σε σοβαρές ή εκτεταμένες προσβολές δεν επιχειρούμε καθαρισμό χωρίς κατάλληλη επαγγελματική προστασία.

Πότε η μούχλα συνδέεται με συμπτώματα υγείας

Η έκθεση σε μούχλα μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει ρινικά συμπτώματα, ερεθισμό και άσθμα σε ευαίσθητους ανθρώπους. Δεν σημαίνει ότι κάθε σκούρα κηλίδα είναι μια συγκεκριμένη «τοξική μαύρη μούχλα», ούτε ότι όλα τα συμπτώματα ενός κατοίκου οφείλονται αυτομάτως σε αυτήν. Άτομα με σοβαρό άσθμα, ανοσοκαταστολή ή έντονα συμπτώματα καλό είναι να αποφύγουν τη διαδικασία καθαρισμού και να συμβουλευτούν ειδικό.

Πώς εμποδίζουμε την επιστροφή της

Ελέγχουμε και διορθώνουμε διαρροές, αερίζουμε το μπάνιο μετά το ντους, απομακρύνουμε την υγρασία από κρύες επιφάνειες και δεν αφήνουμε μουσκεμένα αντικείμενα κλεισμένα για μέρες. Αν ένα σημείο μουχλιάζει επανειλημμένα, χρειαζόμαστε διάγνωση του δομικού προβλήματος και όχι νέον κύκλο απολυμαντικών. Η πρόληψη ξεκινά από έναν τοίχο που παραμένει στεγνός.

 

Προηγούμενο άρθροΓιατί οι αλλεργίες μπορεί να γίνονται χειρότερες; Οι νευρώνες που «θυμούνται»
Επόμενο άρθροΤο πλοίο που βρέθηκε στη θάλασσα χωρίς κανέναν από το πλήρωμά του