
Δεν χρειάζεται μελέτη για να το δεις. Αρκεί να μιλήσεις με όποιον ζει εδώ, όχι με όποιον περνά από εδώ.
Ξεκίνα από το Κάτω Σούλι. Πάνω από 1.500 κάτοικοι στην απογραφή του 2021, οικισμός που μεγαλώνει κάθε χρόνο, με σχολεία και επιχειρήσεις. Δεν έχει ούτε ένα αστικό λεωφορείο. Το μόνο που περνά είναι το ΚΤΕΛ, χωρίς σύμβαση με το δημόσιο, με εισιτήριο 4,60 ευρώ τη διαδρομή και χωρίς δυνατότητα κάρτας απεριόριστων διαδρομών. Τέσσερα δρομολόγια την ημέρα. Δύο το Σαββατοκύριακο.
Όποιος χάσει το απογευματινό περιμένει ώρες ή πληρώνει ταξί ή περπατά στη λεωφόρο Κάτω Σουλίου, δρόμο χωρίς πεζοδρόμιο και χωρίς επαρκή φωτισμό.
Το πιο εξοργιστικό; Το αστικό λεωφορείο Μαραθώνα-Γραμματικού τερματίζει στο Μπέη Μαραθώνα, λιγότερο από έξι χιλιόμετρα μακριά. Έξι χιλιόμετρα χωρίζουν το Κάτω Σούλι από το δίκτυο. Το κατέθεσαν στη Βουλή δύο βουλευτές τον Οκτώβριο του 2025.
Θυμίζω ότι τον Οκτώβριο του 2024, σε εκδήλωση στο Μουσείο Μαραθωνίου Δρόμου, ο τότε υφυπουργός Μεταφορών ανακοίνωσε επίσημα τη σύνδεση του δήμου μας με την αστική συγκοινωνία. Αίτημα δεκαετιών, είπε, έγινε πράξη. Έναν χρόνο μετά, βουλευτές ρωτούσαν γιατί 1.500 άνθρωποι δεν βλέπουν λεωφορείο.
Μετά έρχονται τα σχολεία. Το σχολικό έτος 2024-2025 κόπηκε το λεωφορείο των μαθητών του 1ου Γυμνασίου Νέας Μάκρης, επειδή η απόσταση μετρήθηκε λίγα μέτρα κάτω από το όριο της υπουργικής απόφασης. Παιδιά δώδεκα ως δεκαπέντε ετών, σε περιοχή που οι ίδιοι οι βουλευτές περιέγραψαν τότε ως πυρόπληκτη και σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Δεν γνωρίζω αν το δρομολόγιο αποκαταστάθηκε από τότε. Αν κάποιος γονιός ξέρει, ας μας πει δημόσια.
Και οι μεγαλύτεροι. Τα νούμερα είναι του ίδιου του Υπουργείου Υγείας, από απάντησή του στη Βουλή τον Ιούλιο του 2025. Το Κέντρο Υγείας Νέας Μάκρης καλύπτει ολόκληρο τον δήμο, πληθυσμό αναφοράς 31.331 ανθρώπους. Στον οργανισμό του δεν υπάρχει καν θέση καρδιολόγου. Ούτε θέση χειρουργού. Μηδέν. Όποιος χρειάζεται καρδιολόγο στέλνεται στη Ραφήνα, στα Σπάτα ή στο Καπανδρίτι, από δέκα ως εικοσιπέντε χιλιόμετρα.
Από τις τέσσερις οργανικές θέσεις πληρώματος ασθενοφόρου, υπηρετούν μηδέν άτομα. Το πλησιέστερο νοσοκομείο, το ΚΑΤ, απέχει 44 λεπτά. Στο Γραμματικό το ιατρείο λειτουργεί τρεις ώρες την ημέρα, με γιατρό γενικής ιατρικής κάθε δεύτερη Πέμπτη. Τώρα βάλε σε αυτή την εικόνα έναν 80χρονο χωρίς αυτοκίνητο και χωρίς παιδί να τον πάει. Τι ακριβώς κάνει;
Τέσσερις κοινότητες έχει ο δήμος. Μαραθώνας, Νέα Μάκρη, Βαρνάβας, Γραμματικό. Στα χαρτιά ένας δήμος. Στην πράξη, ο Βαρνάβας εξυπηρετείται από γραμμή που περνά από Αφίδνες και Καπανδρίτι, δηλαδή συνδέεται προς τα έξω, όχι προς το κέντρο του δικού του δήμου. Ο συγκοινωνιακός αποκλεισμός του Βαρνάβα έχει φτάσει στη Βουλή τουλάχιστον δύο φορές, το 2020 και το 2021. Ένας γονιός από τον Βαρνάβα που δουλεύει στη Νέα Μάκρη δεν έχει ουσιαστικά την επιλογή του λεωφορείου.
Και εδώ είναι το σημείο που δεν βολεύει κανέναν. Δεν φταίει μόνο η Αθήνα. Ο δήμος έχει δικά του εργαλεία. Ο διπλανός μας δήμος, η Πεντέλη, προκήρυξε πέρυσι διαγωνισμό διετίας, προϋπολογισμού 243.176 ευρώ, για να μεταφέρει τους δικούς του ανθρώπους: μέλη των ΚΑΠΗ, παιδιά των ΚΔΑΠ, μαθητές που η Περιφέρεια αφήνει εκτός. Με δικά του λεφτά, χωρίς να περιμένει τον ΟΑΣΑ.
Το ερώτημα προς τη δημοτική αρχή είναι απλό και θέλει απάντηση με αριθμούς: τι ακριβώς έχει δρομολογηθεί για δημοτική ή κοινωνική συγκοινωνία στον Μαραθώνα, με ποιο κονδύλι και πότε;
Έρχομαι στα νέα των ημερών, γιατί λέμε και τα θετικά με το όνομά τους. Από την Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου η γραμμή 314Γ απέκτησε ακόμη ένα πρωινό δρομολόγιο, από Νέα Μάκρη προς Δουκίσσης Πλακεντίας, με αναχώρηση στις 06:55. Πραγματική βελτίωση για όσους ξεκινούν νωρίς. Είναι, όμως, ένα δρομολόγιο.
Την ίδια ακριβώς ημέρα, ο ΟΑΣΑ έβαλε για πρώτη φορά ολόκληρους δήμους στο δίκτυο, τη Λαυρεωτική και τα Μέγαρα, με νέες γραμμές προς Μετρό και Προαστιακό. Εμείς πήραμε ένα λεωφορείο στις επτά παρά πέντε, επειδή ο δήμος μας θεωρείται ήδη τακτοποιημένος.
Το ίδιο ισχύει και για την Κηφισιά. Υπάρχει η γραμμή 535Α που συνδέει από το 2018 το Καλέτζι με την Κηφισιά μέσω του Φράγματος, χρήσιμη για όποιον μένει εκεί. Απευθείας τακτική σύνδεση Μαραθώνα και Νέας Μάκρης με την Κηφισιά δεν υπάρχει και αυτό κατατέθηκε στη Βουλή τον Ιούλιο του 2026. Η σύγκριση που έγινε ήταν με τη Σκάλα Ωρωπού, που απέκτησε τη δική της γραμμή τον Απρίλιο του 2026. Ο Δήμος Ωρωπού την υποδέχτηκε ως όνειρο δεκαετιών και πίστωσε ανοιχτά τις προσπάθειες της δημοτικής του αρχής. Τρεις μήνες μετά, εμείς ήμασταν ακόμα στο στάδιο της ερώτησης. Η διαφορά δεν είναι γεωγραφική.
Δεν ζητάμε κάτι σπάνιο. Να πηγαίνει ένα παιδί σχολείο χωρίς να περπατά σε δρόμο χωρίς πεζοδρόμιο. Να βλέπει ένας ηλικιωμένος καρδιολόγο χωρίς να χρειάζεται κάποιον να τον πάει με αυτοκίνητο σε άλλον δήμο. Να γυρίζει ένας εργαζόμενος σπίτι το βράδυ χωρίς να υπολογίζει αν θα προλάβει το τελευταίο από τα τέσσερα δρομολόγια της ημέρας. Τον Νοέμβριο θα ξανάρθουν εδώ δεκάδες χιλιάδες δρομείς και το όνομα του τόπου μας θα ακουστεί σε όλο τον κόσμο. Ο τόπος δεν χρειάζεται άλλο σύμβολο. Χρειάζεται δρομολόγια.
Γιώργος Αντωνίου – Άνθρωπος του τόπου μας

















































