
Τον Νοέμβριο του 1973, οι φοιτητές που είχαν καταλάβει το Πολυτεχνείο έστησαν ραδιοφωνικό σταθμό μέσα στη σχολή για να μιλήσουν στον κόσμο έξω από την Πατησίων. Ο πρώτος πομπός ακουγόταν σε μικρή ακτίνα. Με τον δεύτερο, η φωνή τους έφτασε σε όλη την Αθήνα και ως τον Πειραιά.
Η Τώνια Μοροπούλου, τότε φοιτήτρια στη Σχολή Χημικών Μηχανικών και η πρώτη φωνή του σταθμού, εξηγεί πώς έγινε αυτό στο ντοκιμαντέρ του Λάμπρου Παπαδημητράκη που έχει ψηφιοποιήσει το Αρχείο της ΕΡΤ. Ο πρώτος πομπός φτιάχτηκε στον δεύτερο όροφο του Φυσικού. Η κατασκευή του δεύτερου ξεκίνησε στο Εργαστήριο Τηλεπικοινωνιών, στο Μηχανολογικό.
Ο Παπαδημητράκης, που είχε συμμετάσχει στις εκπομπές, θυμάται πως μετέφερε στους εκφωνητές ένα σχόλιο από τους ακροατές. Μιλούσαν τόσο γρήγορα που ο κόσμος δυσκολευόταν να τους παρακολουθήσει. Τα περισσότερα κείμενα, λέει, γράφονταν εκείνη τη στιγμή.
Οι άνθρωποι πίσω από το μικρόφωνο
Ο Δημήτρης Παπαχρήστος, ένας από τους βασικούς εκφωνητές, περιγράφει πώς οι φοιτητές απέκτησαν τρόπο να απευθύνονται απευθείας στους ακροατές, χωρίς λογοκρισία. Στο ντοκιμαντέρ φαίνονται και οι χώροι όπου λειτούργησε ο σταθμός, ενώ όσοι βρέθηκαν εκεί εξηγούν τι έκαναν για να κρατήσουν τον πομπό στον αέρα.
Το ντοκιμαντέρ προβλήθηκε για πρώτη φορά από την ΕΡΤ2 στις 17 Νοεμβρίου 1984, έντεκα χρόνια μετά την αιματηρή καταστολή της εξέγερσης από τη δικτατορία.

















































