Γράφει ο Κώστας Ζοργιός
Αν τύχει και σε κάποια βόλτα σας στη Νέα Μάκρη δείτε έναν άνδρα, κοντά στα 40, να κυκλοφορεί έχοντας στο πλάι του ένα καφέ, γεματούτσικο σκυλί που δεν κουνά ρούπι παρότι περπατά χωρίς λουρί και καταφέρνει να συγχρονίζει το βήμα του μαζί του, να ξέρετε ότι μόλις διασταυρωθήκατε με μια διασημότητα. Η Ζάρα, η πιο πιστή φίλη του Βαγγέλη, κουβαλά μια πολύ ξεχωριστή ιστορία που προ διετίας την έφερε σε πρωτοσέλιδο εφημερίδας στο εξωτερικό. Όχι άδικα…
Το 2021, ο Βαγγέλης βρισκόταν για σεμινάρια χειρουργικής στη Στάρα Ζαγόρα, μια βουλγαρική πόλη 150.000 κατοίκων, γνωστή για δύο πράγματα. Την όπερά της και το πανεπιστήμιο Κτηνιατρικής, στο οποίο συρρέουν για πρακτική φοιτητές από όλο τον κόσμο. Οι Έλληνες έχουν πολύ δεμένη κοινότητα και όλοι εκείνη την εποχή σύχναζαν στην καφετέρια του Αντώνη, τον οποίο ο Βαγγέλης βοηθούσε καθημερινά μετά το μάθημα.
Ακριβώς απέναντι, στην κεντρική πλατεία της πόλης, ζούσε μια άλλη δεμένη ομάδα. Ένα τσούρμο αδέσποτα που με κάποιο μαγικό τρόπο κατάφερναν να γλυτώσουν από την άδικη και βάναυση τακτική των φοιτητών Κτηνιατρικής να τα μαζεύουν από τον δρόμο και να τα μετατρέπουν τρόπον τινά σε πειραματόζωα για να κάνουν πρακτική εξάσκηση. Μέλος αυτής της παρέας ήταν η καφέ σκυλίτσα που τότε ήταν δεν ήταν ενός έτους.
Όπως πιθανότατα γνωρίζετε, τα σκυλιά επιλέγουν τους ανθρώπους τους και η Ζάρα, όπως είναι σήμερα το όνομά της, επέλεξε τον Βαγγέλη. Με το που αντιλαμβανόταν την παρουσία του στο καφέ, έπαιρνε ένα πλαστικό μπολ στο στόμα και πήγαινε να του ζητήσει να της το γεμίσει νερό. Η μία φορά έγινε συνήθεια, το νερό επεκτάθηκε και σε φαγητό και Βαγγέλης και Ζάρα είχαν σύντομα καθημερινή έγνοια ο ένας τον άλλον. Μέχρι που μια μέρα το σκυλί εξαφανίστηκε… παρότι η παρέα του εξακολουθούσε να «ζητιανεύει» μπουκιές στην πλατεία.
Σχεδόν δύο εβδομάδες αγωνίας πέρασαν για τον χειρουργό σήμερα, Βαγγέλη, μέχρι να τη συναντήσει ξανά σε άθλια κατάσταση. Η δική της «τύχη» ήταν να πειραματιστούν πάνω της στη στείρωση. Την ταλαιπώρησαν, σχεδόν τη βασάνισαν ράβοντάς τη με σπάγκο, αλλά βρήκε τον τρόπο να ξεφύγει. Και πήγε εκεί που ήξερε ότι θα τη βοηθήσουν.
Η επόμενη σελίδα στην ιστορία βρίσκει το ζεύγος να ζει μαζί και να έχει γίνει… viral σε όλη τη Στάρα Ζαγόρα. Όσοι συχνάζουν στο κέντρο, έχουν δει τον Βαγγέλη να πηγαίνει παντού με τη Ζάρα στο πλάι του χωρίς λουρί, να μπαίνουν στο λεωφορείο, να τον περιμένει έξω από το Πανεπιστήμιο κάθε μέρα την ίδια ώρα, χάρη σε αυτό το μαγικό ένστικτο που έχουν τα ζώα.
Και κάθε απόγευμα, επίσης ίδια ώρα, η Ζάρα κουτρουβαλά τις σκάλες γιατί ξέρει ότι είναι η ώρα για τη βόλτα της στο αχανές πάρκο, όπου θα τρέξει και θα παίξει με τα πιτσιρίκια που βρίσκονται στις κούνιες. Εκτός από εκείνο το απόγευμα…
Δεν κουνά καθόλου την ουρά της όταν βλέπει τον Βαγγέλη να παίρνει τα κλειδιά στο χέρι, σχεδόν δεν σηκώνεται από τον καναπέ κι όταν τελικά το κάνει, έχει πολλή γκρίνια. Άρνηση. Με χίλια ζόρια φτάνουν στο φανάρι που είναι απέναντι από το πάρκο.
Η Ζάρα η οποία στη συγκεκριμένη διαδρομή φορά κατ’ εξαίρεση λουρί, είναι ανένδοτη. Τον τραβά πίσω να φύγουν, σχεδόν αφηνιασμένη. Η κοπέλα που περιμένει στη στάση του λεωφορείου σκύβει να τη χαϊδέψει. Συνήθως λατρεύει τα χάδια, αλλά όχι αυτό το απόγευμα. Ο Βαγγέλης επιμένει, αλλά αυτή επιμένει διπλά και με μια κίνηση τον τραβά μισό μέτρο πίσω. Επόμενη σκηνή, το χάος κι αυτό το μισό μέτρο αποδεικνύεται σωτήριο…
Μηχανή που έρχεται με μεγάλη ταχύτητα συγκρούεται με ΙΧ που παραβιάζει φανάρι. Ο αναβάτης εκτοξεύεται πολλά μέτρα μακριά και όταν πια πέφτει στην άσφαλτο, είναι ακίνητος. Η μηχανή πέφτει πάνω στην κοπέλα. Ξεψυχά στην αγκαλιά του Βαγγέλη, δίπλα σε ένα άλλο ζευγάρι που επίσης σώθηκε από θαύμα.
Ο Βαγγέλης καταθέτει στην αστυνομία. Τους λέει ότι σώθηκε χάρη στο σκυλί. Τον χλευάζουν. Λίγες μέρες μετά τον καλούν και του ζητούν συγγνώμη. Έχουν δει το υλικό από τις κάμερες. Η Ζάρα γίνεται πρωτοσέλιδο ως «ο σκύλος που έσωσε τη ζωή φοιτητή» και πλέον οι δυο τους είναι ακόμα διασημότεροι από ότι πριν.
Η Ζάρα περπατά σήμερα πλάι στον Βαγγέλη στα στενά του Ζούμπερι και στην παραλία. Αν τη δεις, θα την καταλάβεις. Δεν είναι το ίδιο διάσημη εδώ, αλλά σίγουρα νιώθει ευτυχισμένη. Ζει παρέα με άλλα τέσσερα σκυλιά, δεν αφήνει κανέναν να πλησιάσει τον καλύτερό της φίλο και γρυλίζει μέχρι και στην αρραβωνιαστικιά του, τη Σάντρα, όταν παραβιάζει την απόσταση… ασφαλείας των δύο μέτρων. Είναι κτητική, αλλά μήπως δεν το αξίζει;
Σε κάθε petstory κλείνουμε ρωτώντας «τι έχεις κερδίσει από τη συναναστροφή σου με το ζωάκι που υιοθέτησες». Ο Βαγγέλης δεν χρειάζεται να σκεφτεί πάνω από ένα δευτερόλεπτο. «Τη ζωή μου»…
