Συγγραφέας, σεναριογράφος, δημοσιογράφος και παρουσιάστρια. Το χιούμορ της ήταν ιδιαίτερο, βιτριολικό. Μια ξεχωριστή προσωπικότητα που έγραψε τη δική της ιστορία στην ελληνική τηλεόραση.
Σαν σήμερα η Μαλβίνα Κάραλη φεύγει από τη ζωή.
Έλεγε πάντα αυτό που είχε να πει, ελεύθερα, με έντονη σάτιρα μέσα από τα δικά της «δελτία» χάριζε γέλιο και σπαρταριστές ατάκες. Ήταν μια γυναίκα χαρισματική, ένα σπουδαίο ταλέντο με δυνατή προσωπικότητα και μέσα από τα άρθρα της, τα βιβλία της αλλά και τις τηλεοπτικές της εκπομπές που είχαν έντονη δόση σάτιρας, έστειλε τα δικά της μηνύματα.
Γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου του 1952 στη Χαλκίδα, ως Μαρία Ελένη Σακκά, με καταγωγή από Ψαρά και Πύλο. Την κέρδισε η δημοσιογραφία και εργάστηκε σε εφημερίδες, όπως η Απογευματινή και η Ελευθεροτυπία και ως αρθρογράφος σε περιοδικά όπως η Γυναίκα, το Κλικ, το Φαντάζιο, τα Επίκαιρα, το Ο1, το Symbοl του Επενδυτή. Στήλες της, όπως το “Επ`αυτοφόρω” στη Γυναίκα και “Σαββατογεννημένη” στο Symbol, άφησαν εποχή και έδωσε το δικό της στίγμα.
Μέσα από την ΕΡΤ ξεκινά και την τηλεοπτική της καριέρα ενώ μετέπειτα ακολούθησαν οι σταθμοί ΑΝΤ1, ΣΚΑΙ, Mega Channel, Star Channel κ.α. Στις εκπομπές της πραγματοποίησε προσωπικές συνεντεύξεις με τη δική της σφραγίδα, αλλά και σατιρικά προγράμματα που επίσης άφησαν εποχή, καθώς το έκανε με το δικό της ξεχωριστό τρόπο. Οι πιο δημοφιλείς ήταν το Mea Culpa (Seven X), το Malvina Live (SKAI), το Μalvina Hostess (Mega Channel), το Malvina Rixten (Star Channel) κ.α.
Έγραψε τα βιβλία «Αθώος σαν αγαπημένος» (εκδόσεις Καστανιώτη), «Τα κορίτσια της Σαβάνα» (εκδόσεις Νεφέλη), «Πιο πολύ, πιο πολλοί» (εκδόσεις Αστάρτη), τη συλλογή δημοσιευμάτων «Ο έρωτας και άλλες πολεμικές τέχνες» από την περίοδο 1989-1996 (εκδόσεις Κάκτος), την μυθιστορηματική βιογραφία της Αλίκης Βουγιουκλάκη («Γλυκό κορίτσι») και σειρά πέντε βιβλίων μαγειρικής «Η κουζίνα της Μαλβίνας-Μαλβινέζικα» (εκδόσεις Αστάρτη).
Παράλληλα, ως σεναριογράφος, τιμήθηκε με δύο κρατικά βραβεία σεναρίου για τις ταινίες «Ξένια» (1989) του Πατρίς Βιβάνκος και «Κρυστάλλινες Νύχτες» (1992) της Τώνιας Μαρκετάκη. Συνυπέγραψε επίσης τα σενάρια στις ταινίες «Αρχάγγελος του Πάθους» (1987) και «Ζωή Χαρισάμενη» (1993) του Πατρίς Βιβάνκος.
Στις 7 Ιουνίου του 2002, μετά από μέρες χημειοθεραπείας στη Νέα Υόρκη έχασε τη μάχη με τον καρκίνο σε ηλικία 50 ετών…
Μεταξύ άλλων έχει πει:
«Εγώ τον έρωτα τον αντιλαμβάνομαι σαν την πιο φοβερή χειραψία προς τη ζωή».
«Πρώτη απ’ όλους εγώ το ξέρω πως κάνω την έξυπνη και πως είμαι τσάμπα μάγκας και πάντα θα είμαι τσάμπα μάγκας».
«Ή είμαι ερωτευμένη και δυστυχώ με τρόπο αστείο, ή είμαι λογική και πλήττω θανάσιμα».
«Μόνο αυτούς που με τρόμαζαν αγάπησα. Ίσχυε για μένα το αρχαιοελληνικό “είναι τρομερό να πέσεις στα χέρια ζωντανού Θεού”. Aπό την άλλη μεριά, ήταν και οι μόνοι που με ενδιέφεραν».
«Τα μαύρα μαλλιά υποδηλώνουν ανδρισμό, θάρρος, ευθύτητα και δραστηριότητα. Αν τα μαύρα μαλλιά γίνουν μόδα ο κόσμος θα ζήσει καλύτερα».
«Δεν υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί, έξυπνοι και χαζοί, όμορφοι και άσχημοι, υπάρχουν μόνο άνθρωποι που αγαπήθηκαν και άνθρωποι που δεν αγαπήθηκαν».
«Ο ταλαντούχος άνθρωπος, ότι κι αν κάνει, το κάνει εμπνευσμένα. Και η Κόλαση να σε περιμένει μαζί του, θα είναι μια παραδεισένια Κόλαση. Ενώ από τον ατάλαντο άνθρωπο να μην περιμένεις τίποτα καλό. Και ο Παράδεισός του ανούσιος».
