Στα οκτώ της χρόνια, η Σάσα Μπογκοσιάν ανάρρωνε από χειρουργική επέμβαση στο πόδι. Ήταν μια περίοδος δύσκολη για ένα παιδί που ήδη αντιμετώπιζε σοβαρές κινητικές προκλήσεις. Έπρεπε να περάσει εβδομάδες με το πόδι της σε γύψο και χρειαζόταν κάτι που να κρατά απασχολημένα τα χέρια και το μυαλό της. Βρήκε έναν καμβά που υπήρχε ήδη στο σπίτι: τα τζιν της μητέρας της.
Άρχισε να τα ζωγραφίζει με χρώματα. Λίγο αργότερα, άνθρωποι που είδαν τα σχέδιά της θέλησαν να αποκτήσουν δικά τους. Εκείνη αποφάσισε να κάνει κάτι με τα χρήματα που θα συγκέντρωνε: να βοηθήσει παιδιά που βρίσκονταν στο νοσοκομείο και χρειάζονταν έναν τρόπο να εκφραστούν μέσα στη δοκιμασία τους. Δέκα χρόνια μετά, η προσωπική αυτή ιδέα έχει εξελιχθεί στο The Sasha Project LA, μια οργανωμένη φιλανθρωπική πρωτοβουλία που, σύμφωνα με το περιοδικό People, έχει συγκεντρώσει σχεδόν 100.000 δολάρια για προγράμματα τέχνης σε παιδιατρικό νοσοκομείο του Λος Άντζελες.
Μια δύσκολη αρχή και μια απρόσμενη διέξοδος
Η Σάσα γεννήθηκε στις 21 Μαΐου 2008. Σύμφωνα με το επίσημο βιογραφικό της, υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο κατά τον τοκετό και ζει με δεξιά ημιπληγική εγκεφαλική παράλυση. Έχει περιορισμένη δύναμη και συντονισμό στη μία πλευρά του σώματός της. Έκανε χειρουργικές επεμβάσεις το 2016 και το 2019 και χρειάστηκε συστηματική φυσικοθεραπεία.
Η μητέρα της, Ιζαμπέλ, εργαζόταν στη Levi’s. Τα τζιν της έγιναν τα πρώτα κομμάτια πάνω στα οποία η μικρή άρχισε να χρησιμοποιεί χρώματα και να πειραματίζεται με σχέδια. Όπως είχε αναφέρει η ίδια η εταιρεία σε αφιέρωμά της το 2017, το χειρουργείο είχε αφήσει τη Σάσα με γύψο από τον αστράγαλο έως τον μηρό για περίπου οκτώ εβδομάδες. Η ζωγραφική τη βοηθούσε να περνά δημιουργικά τις ώρες της και να χρησιμοποιεί το πάνω μέρος του σώματός της.
Το πιο αξιοσημείωτο δεν ήταν ότι ένα παιδί ζωγράφισε ένα παντελόνι. Ήταν ότι, όταν οι πρώτοι ενδιαφερόμενοι προσφέρθηκαν να πληρώσουν για τα δημιουργήματά της, η Σάσα δεν είδε μόνο μια ευκαιρία να πουλήσει τις δημιουργίες της. Είδε έναν τρόπο να προσφέρει κάτι πίσω στο νοσοκομείο όπου είχε νοσηλευτεί.
Τα τζιν έγιναν ένα ολόκληρο πρόγραμμα προσφοράς
Το 2016, η Σάσα έγινε νεαρή πρέσβειρα του Children’s Hospital Los Angeles και δημιούργησε τη μη κερδοσκοπική πρωτοβουλία της. Στόχος είναι η οικονομική υποστήριξη του Mark Taper–Johnny Mercer Artists Program, που δίνει σε παιδιά και οικογένειες τη δυνατότητα να εκφραστούν μέσα από εικαστικά, μουσική, ποίηση, θέατρο και άλλες μορφές τέχνης κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους.
Στον επίσημο ιστότοπο του The Sasha Project LA, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να προσφέρουν ένα ποσό και να αποκτήσουν εξατομικευμένα ζωγραφισμένα τζιν, μπουφάν και άλλα αντικείμενα. Ο οργανισμός αναφέρει ότι τα έσοδα από τις δημιουργίες αυτές διατίθενται στον σκοπό του. Η ζωγραφική δεν αντικαθιστά την ιατρική θεραπεία, αλλά μπορεί να προσφέρει στα παιδιά δημιουργική απασχόληση, επικοινωνία και μια διέξοδο έκφρασης όταν η καθημερινότητα περιορίζεται από την ασθένεια.
Από τη Levi’s στις πασαρέλες και τη μόδα χωρίς αποκλεισμούς
Η ιδέα απέκτησε σύντομα μεγαλύτερη απήχηση. Η Levi’s στήριξε την προσπάθεια, ενώ ακολούθησαν δράσεις με καταστήματα, εταιρείες υποδημάτων και διοργανώσεις μόδας. Το 2018, η Σάσα συμμετείχε ως εκπρόσωπος του Children’s Miracle Network Hospitals σε παρουσίαση μόδας στο Λος Άντζελες, όπου παιδιά που είχαν νοσηλευτεί σε παιδιατρικά νοσοκομεία φόρεσαν δημιουργίες της. Το γεγονός συνέδεσε τη μόδα με την εικόνα που έχουμε για τη διαφορετικότητα, την αναπηρία και τη συμπερίληψη.
Η ίδια δεν εγκατέλειψε τη δημιουργία όταν μεγάλωσε. Συμμετέχει σε εργαστήρια και σχεδιάζει ενδύματα που να εξυπηρετούν ανθρώπους με διαφορετικές κινητικές ανάγκες. Σύμφωνα με το People, σήμερα είναι μαθήτρια της τελευταίας τάξης του λυκείου, θέλει να σπουδάσει σχέδιο μόδας και να αναπτύξει δική της σειρά ρούχων χωρίς αποκλεισμούς.
Το πραγματικό νόημα των 100.000 δολαρίων
Τα σχεδόν 100.000 δολάρια δεν είναι προσωπικός πλουτισμός της Σάσα ούτε χρηματικό έπαθλο: είναι το συνολικό ποσό που έχει συγκεντρωθεί για να στηριχθούν προγράμματα τέχνης για παιδιά στο νοσοκομείο, σύμφωνα με το δημοσιευμένο ρεπορτάζ. Η ουσιαστική ιστορία βρίσκεται πίσω από το νούμερο. Ένα παιδί που χρειάστηκε υποστήριξη μέσα σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής του αποφάσισε, όταν βρήκε τη δική του δημιουργική διέξοδο, να τη μοιραστεί με άλλα παιδιά.
Στον ιστότοπο της πρωτοβουλίας υπάρχουν τηλεοπτικές εμφανίσεις και ρεπορτάζ, καθώς και φωτογραφίες από τις δράσεις.
Τα πρώτα τζιν ήταν ένας τρόπος να περάσει ο χρόνος μετά το χειρουργείο. Σήμερα, κάθε καινούργιο σχέδιο είναι μια υπενθύμιση ότι η δημιουργικότητα μπορεί να γίνει πράξη αλληλεγγύης — και ότι πολλές φορές μια μεγάλη ιδέα ξεκινά από κάτι τόσο απλό όσο ένα παλιό παντελόνι.
