Το καλοκαίρι του 1764, στην απομονωμένη και ορεινή επαρχία Gévaudan της νοτιοκεντρικής Γαλλίας, μια 14χρονη βοσκός βρέθηκε κατασπαραγμένη κοντά στο δάσος της Hubacs. Ήταν η πρώτη από μια μακρά σειρά φρικιαστικών επιθέσεων που θα βύθιζαν τη χώρα σε κατάσταση υστερίας: Ένα γιγάντιο τετράποδο αρπακτικό, πολύ μεγαλύτερο από συνηθισμένο λύκο, άρχισε να κυνηγά συστηματικά γυναίκες και παιδιά που έβοσκαν κοπάδια στα υψίπεδα.
Αυτόπτες μάρτυρες περιέγραφαν ένα θηρίο με κοκκινωπό τρίχωμα, μαύρη ρίγα κατά μήκος της ράχης, τεράστιο κεφάλι και ασυνήθιστα μακρύ ρύγχος γεμάτο κοφτερά δόντια.
Η αποτυχία του βασιλικού στρατού
Η αγριότητα των χτυπημάτων δεν έμοιαζε με καμία γνωστή συμπεριφορά άγριων ζώων. Το πλάσμα δεν επιτιθέταν στα πρόβατα ή στα βοοειδή: Στόχευε αποκλειστικά τον λαιμό και το κεφάλι των ανθρώπων, συχνά αποκεφαλίζοντας τα θύματά του ή αφήνοντας τα σώματα άθικτα αφού πρώτα τους είχε ξεριζώσει τα σπλάχνα.
Η υπόθεση πήρε τέτοιες διαστάσεις, ώστε ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΕ’ έστειλε στην περιοχή ένα ολόκληρο σύνταγμα δραγόνων υπό τον λοχαγό Duhamel, καθώς και τους κορυφαίους βασιλικούς κυνηγούς της αυλής των Βερσαλλιών.
Παρά τις γιγάντιες παγανιές με τη συμμετοχή χιλιάδων ενόπλων χωρικών, το τέρας φαινόταν άτρωτο: Χτυπούσε σε σημεία που απείχαν δεκάδες χιλιόμετρα μέσα σε λίγες ώρες, περνώντας μέσα από τις ενέδρες των στρατιωτών.
Το αίνιγμα του Jean Chastel
Τον Σεπτέμβριο του 1765, ο προσωπικός οπλοφόρος του βασιλιά, François Antoine, πυροβόλησε έναν τεράστιο λύκο βάρους εξήντα κιλών και το πτώμα ταριχεύτηκε για να επιδειχθεί στο Παρίσι, με τον βασιλιά να ανακοινώνει το τέλος του εφιάλτη.
Οι επιθέσεις όμως ξανάρχισαν λίγες εβδομάδες αργότερα με την ίδια σφοδρότητα. Το μακελειό σταμάτησε οριστικά τον Ιούνιο του 1767, όταν ένας ντόπιος κυνηγός, ο Jean Chastel, σκότωσε ένα παράξενο σαρκοφάγο ον κατά τη διάρκεια παγάνας στο βουνό Mouchet: Στο στομάχι του νεκρού ζώου βρέθηκαν ανθρώπινα υπολείμματα.
Μέχρι σήμερα, οι ιστορικοί και οι ζωολόγοι ερίζουν για την ταυτότητα του θηρίου: Οι θεωρίες κυμαίνονται από ένα σπάνιο υβρίδιο λύκου και μολοσσού εκπαιδευμένο από serial killer της εποχής, μέχρι μια ύαινα ή ένα εξωτικό αιλουροειδές που είχε αποδράσει από ιδιωτικό θηριοτροφείο ευγενών, ιστορία που ενέπνευσε τη διάσημη γαλλική ταινία «Η Αδελφότητα των Λύκων» (Brotherhood of the Wolf).
