Με μια μικρή παγωμάρα ξεκίνησε η Κυριακή για όλους όσοι ξόδεψαν χρόνο (ή πολύ χρόνο) από τη ζωή τους παρακολουθώντας μια από τις πιο επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές όλων των εποχών. Ο θάνατος του Μάθιου Πέρι σε ηλικία μόλις 54 ετών μας ξάφνιασε και μας στενοχώρησε γιατί ήταν από τις προσωπικότητες που μας είχαν γίνει οικείες ως Τσάντλερ Μπινγκ μέσα από το «Φιλαράκια».
Αυτός ο τύπος που έχει πάντα μια καλή ατάκα ακόμα και στις πιο άβολες στιγμές, που δεν ξέρει πότε να σταματήσει τον χορό της επιτυχίας, που γίνεται τρυφερός σύζυγος και πιστός φίλος. Αλλά την ίδια στιγμή, στη ζωή του χάνεται κάθε κωμικό στοιχείο, καθώς παλεύει για χρόνια με τις εξαρτήσεις και φτάνει ένα βήμα πριν τον θάνατο, με τους γιατρούς να του δίνουν μόλις 2% πιθανότητες να επιβιώσει. Ο ηθοποιός που έφτασε να παίρνει πάνω από 1 εκατ. δολάρια ανά επεισόδιο και έγινε γνωστός σε όλο τον κόσμο, είχε πολλά κενά μέσα του να γεμίσει. Και για πολλά χρόνια…
Ο Matthew Perry γεννήθηκε στο Γουίλιαμστον της Μασαχουσέτης στις 19 Αυγούστου του 1969. Ο πατέρας του ήταν επίσης ηθοποιός και η μητέρα του Καναδή δημοσιογράφος.
Στα 15 του μετακόμισε από την Οτάβα στο Λος Άντζελες για να ζήσει με τον πατέρα του και να ακολουθήσει το όνειρό του να γίνει ηθοποιός. Αφού τελείωσε το σχολείο πήρε ένα ρόλο στη σειρά Second Chance. Στη μεγάλη σκηνή έκανε το ντεμπούτο του το 1988 με την ταινία «A Night in the Life of Jimmy Reardon».
Το 1990 ανέλαβε ρόλο στην κωμική σειρά Sydney, ενώ το 1991 έκανε μια γκεστ εμφάνιση στα Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς. Το 1993 πρωταγωνίστησε στη σειρά Home Free.
Κάπου εκεί ο Matthew Perry βρέθηκε στο δρόμο της σειράς που ήταν στα σκαριά «Six of One». Αρχικά δεν επιλέχτηκε, όμως τελικά προστέθηκε στο καστ. Η σειρά αυτή τελικά ονομάστηκε «Φιλαράκια», και ο Matthew Perry ήταν η νεότερη προσθήκη και νεότερος σε ηλικία, αφού τότε ήταν 24. Έκανε πρεμιέρα το 1994.
Η επιτυχία ήταν τεράστια και μέχρι το 2002 το κάθε μέλος της 6μελούς παρέας έβγαζε 1 εκατομμύριο δολάρια το επεισόδιο!
Η πορεία του συνεχίστηκε σε σειρές και ταινίες, ωστόσο τίποτα από αυτά δεν πλησίαζε καν τα όσα έκανε με τα φιλαράκια. Ο ρόλος του Τσάντλερ πλέον τον ακολουθούσε παντού.
Είχε επίσης πρωταγωνιστήσει ή παίξει δεύτερους ρόλους σε κινηματογραφικές ταινίες, όπως η ρομαντική κομεντί Fools Rush In (1997, σε σκηνοθεσία Άντι Τέναντ, με συμπρωταγωνίστρια τη Σάλμα Χάγεκ), ή η αστυνομική κωμωδία The Whole Nine Yards (2000, σε σκηνοθεσία Τζόναθαν Λιν, με συμπρωταγωνιστές τον Μπρους Γουίλις και τη Ροζάνα Αρκέτ.
Η διαλυμένη οικογένεια και οι εξαρτήσεις
Πρόσφατα, κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία του Μάθιου Πέρι, με τίτλο «Friends, Lovers, and the Big Terrible Thing: A Memoir» («Φιλαράκια, Εραστές και το Μεγάλο Φριχτό Πράγμα» από τις εκδόσεις ΑΘens Bookstore Publications).
Ο Πέρι φέρνει στο προσκήνιο τη διαλυμένη οικογένεια που τον μεγάλωσε, τον πόθο για αναγνώριση που τον έκανε διάσημο, και το κενό μέσα του που δεν μπορούσε να γεμίσει ακόμα κι όταν τα μεγαλύτερα όνειρά του έγιναν πραγματικότητα. Περιγράφει επίσης τη γαλήνη που έχει βρει στη νηφαλιότητα και πώς νιώθει για τη σαρωτική επιτυχία που έχει νωρίσει παντού η σειρά «Τα Φιλαράκια», με ιστορίες για τους συμπρωταγωνιστές του και για άλλα μεγάλα αστέρια που γνώρισε στην πορεία του.
«Έπαιρνα 55 Vicodin ημερησίως και έπινα σχεδόν μισό μπουκάλι βότκα απλώς για να βγάλω τη μέρα», «έδωσα περίπου εννιά εκατομμύρια δολάρια για να απεξαρτηθώ» είναι μερικά από αυτά που θα διαβάσουμε στο βιβλίο για τη ζωή του αγαπημένου ηθοποιού.
Ο Μάθιου Πέρι ξεκινάει στο βιβλίο του λέγοντας πως στην ηλικία των 49 ετών παραλίγο να πεθάνει. Συγκεκριμένα, αναφέρει πως έπασχε από γαστρεντερική διάτρηση και πάλευε για εβδομάδες να μείνει στη ζωή. Η διάρρηξη του παχέος εντέρου δημιουργήθηκε από την υπερβολική χρήση οπιοειδών και πέρασε δύο εβδομάδες σε κώμα και πέντε ολόκληρους μήνες στο νοσοκομείο.
«Οι γιατροί είπαν στην οικογένειά μου ότι είχα 2% πιθανότητες να ζήσω», αποκαλύπτει ο ίδιος για την πρώτη του εισαγωγή στο νοσοκομείο. Και προσθέτει: «Με έβαλαν σε ένα πράγμα που ονομάζεται μηχάνημα ECMO, το οποίο κάνει όλη την αναπνοή για την καρδιά και τους πνεύμονές. Και αυτή ήταν η τελευταία μου ελπίδα, όλα ή τίποτα. Κανείς δεν επιβιώνει από αυτό».
«Μπορούσα να το χειριστώ, κατά κάποιο τρόπο. Αλλά όταν έφτασα στα 34 μου, είχα πραγματικά μπλέξει σε πολλά προβλήματα. Η 9η σεζόν (στα Φιλαράκια) ήταν η χρονιά που ήμουν πραγματικά νηφάλιος σε όλη τη διάρκεια. Και μαντέψτε ποια σεζόν πήρα υποψηφιότητα για καλύτερος ηθοποιός; Έλεγα: «Αυτό θα έπρεπε να μου λέει κάτι», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Ο ίδιος μάλιστα παραδέχεται ότι οι συμπρωταγωνιστές του στη σειρά ήταν εκείνοι που τον στήριξαν και τον βοήθησαν τη δύσκολη περίοδο της ζωής του. «Είναι σαν τους πιγκουίνους. Οι πιγκουίνοι, στη φύση, όταν κάποιος είναι άρρωστος ή όταν κάποιος είναι τραυματισμένος, οι άλλοι πιγκουίνοι τον περιβάλλουν και τον στηρίζουν. Περπατούν γύρω του, μέχρι ο πιγκουίνος να μπορέσει να περπατήσει μόνος του. Κάπως έτσι έκαναν και οι άλλοι ηθοποιοί για μένα», λέει.
