Απόδοση Δικαιοσύνης. Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα που θα έβλεπε 102 ανθρώπους να μαρτυρούν σε μια φωτιά και τους εκατοντάδες άλλους που έμειναν πίσω να πληγώνονται και να στιγματίζονται εφ’ όρου ζωής, θα ακουγόταν ως κάτι το δεδομένο. Στην Ελλάδα του 2020, δυστυχώς δεν είναι και χρειάζεται να μαζευτούν εκατοντάδες πολίτες σε μια επιμνημόσυνη δέηση και να το φωνάξουν 102 φορές, μετά την ανάγνωση δηλαδή του ονόματος κάθε θύματος, μήπως και δικαιωθούν οι νεκροί.

Στην επέτειο δύο χρόνων από εκείνο το εφιαλτικό απόγευμα πραγματοποιήθηκαν δύο εκδηλώσεις. Η πρώτη στην Εκκλησία του Αγ. Ιωάννη στον Νέο Βουτζά, όπου έγιναν και τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου των θυμάτων της πυρκαγιάς που φιλοτέχνησε ο γλύπτης Κώστας Ανανίδας. Το ορειχάλκινο γλυπτό απεικονίζει ανθρώπους να τρέχουν προς τη θάλασσα για να σωθούν από τη μανία της φωτιάς.

Η δεύτερη, που ακολούθησε, έγινε στον ΝΑΟΜΑ όπου «ράγισαν κι οι πέτρες». Τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση από τον Μητροπολίτη Κηφισιάς Αμαρουσίου και Ωρωπού κ.κ. Κύριλλο, ενώ ακολούθησε προσκλητήριο νεκρών, ενός λεπτού σιγή και ρίψη στεφάνου στη θάλασσα. Εκατόν δύο κεράκια είχαν τοποθετηθεί πάνω σε μια επιφάνεια και σχημάτιζαν την ημερομηνία που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ.

Ελπίδα όλων είναι στην επόμενη επέτειο, να μην έχει περάσει άλλος ένας χρόνος που οι 102 θα αναζητούν ακόμη Δικαίωση κι εμείς θα την απαιτούμε σε μια άλλη επιμνημόσυνη δέηση, ακούγοντας ένα ένα τα ονόματά τους.

Αν μη τι άλλο, εκτός από Δικαίωση αξίζουν και σεβασμό.