Ένας παλιός σκελετός ποδηλάτου, σωλήνες, ξεχασμένα ηλεκτρικά εξαρτήματα. Για τους περισσότερους ήταν σκουπίδια. Για τον Γουίλιαμ Καμκουάμπα, ένα παιδί στο Μαλάουι, ήταν τα υλικά με τα οποία μπορούσε να φτιάξει μια ανεμογεννήτρια.
Ήταν περίπου 14 ετών όταν άρχισε να δοκιμάζει την ιδέα. Δεν είχε εργαστήριο. Ούτε τα χρήματα για να συνεχίσει κανονικά το σχολείο. Είχε βρει, όμως, ένα βιβλίο.
Η βιβλιοθήκη μετά το σχολείο
Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, το Μαλάουι αντιμετώπιζε σοβαρή επισιτιστική κρίση και η οικογένειά του δυσκολευόταν να πληρώσει τα δίδακτρα. Ο Γουίλιαμ διέκοψε τη φοίτησή του, αλλά δεν σταμάτησε να διαβάζει. Στη βιβλιοθήκη ανακάλυψε πληροφορίες για την ενέργεια και τη λειτουργία των ανεμογεννητριών.
Άρχισε να αναζητά υλικά από παλιό εξοπλισμό: κομμάτια ποδηλάτων, σωλήνες, ηλεκτρικά εξαρτήματα. Τα συνέδεε, έκανε δοκιμές, διόρθωνε όσα δεν λειτουργούσαν και προσπαθούσε ξανά. Οι άνθρωποι γύρω του δεν ήταν βέβαιοι ότι αυτό θα οδηγούσε κάπου.
Ο άνεμος, πάντως, υπήρχε. Και ο Γουίλιαμ ήθελε να τον μετατρέψει σε ρεύμα.
Όταν άναψαν τα πρώτα φώτα
Η πρώτη αυτοσχέδια ανεμογεννήτρια παρήγαγε ηλεκτρική ενέργεια για απλές ανάγκες του σπιτιού. Αργότερα ακολούθησαν και άλλες κατασκευές, με πρακτικές εφαρμογές όπως η άντληση νερού. Η προσπάθεια έγινε γνωστή πέρα από το χωριό του και ο ίδιος βρέθηκε να μιλά για αυτή μπροστά σε διεθνές κοινό.
Η ιστορία, πέρασε πρώτα στο βιβλίο The Boy Who Harnessed the Wind και έπειτα στην ομώνυμη ταινία του 2019, σε σκηνοθεσία Τσιούετελ Έτζιοφορ, ο οποίος συμμετείχε και ως ηθοποιός.
