Στην παραλιακή ζώνη του Μαραθώνα, σε απόσταση αναπνοής από το ιστορικό πεδίο της μάχης, απλώνεται ένα από τα πιο πολύτιμα και ευαίσθητα οικοσυστήματα της Μεσογείου. Το παραθαλάσσιο δάσος κουκουναριάς του Σχινιά αποτελεί σπάνιο φυσικό φαινόμενο: Είναι ένα από τα μόλις τρία δάση του είδους Pinus pinea στην Ευρώπη που αναπτύσσονται απευθείας πάνω σε παράκτιες αμμοθίνες, μαζί με εκείνο της Στροφυλιάς στην Πελοπόννησο και της Doñana στην Ισπανία.
Τα αιωνόβια δέντρα με τη χαρακτηριστική πλατιά κόμη ριζώνουν στην άμμο, δημιουργώντας μια φυσική ασπίδα που συγκρατεί το έδαφος από τη διάβρωση των κυμάτων και του ανέμου.
Το καταφύγιο εκατοντάδων ειδών
Η σημασία της περιοχής ξεπερνά τα όρια της χλωρίδας, καθώς το δάσος αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του Εθνικού Πάρκου Σχινιά-Μαραθώνα. Δίπλα στις συστάδες των πεύκων εκτείνεται ένας μοναδικός υγρότοπος με γλυκά και υφάλμυρα νερά: Περισσότερα από διακόσια σαράντα είδη μεταναστευτικών πουλιών βρίσκουν καταφύγιο και τροφή στις λιμνοθάλασσες, ενώ η παρουσία σπάνιων ερπετών και του ενδημικού ψαριού ντάσκα καθιστά τον βιότοπο προστατευόμενη ζώνη του ευρωπαϊκού δικτύου Natura 2000.
Είναι ένας πνεύμονας δροσιάς και οξυγόνου που συνδυάζει το πράσινο του πεύκου με το γαλάζιο του Ευβοϊκού κόλπου.
Η μάχη για την επιβίωση
Παρά τη σπάνια ομορφιά του, το δάσος δοκιμάζεται διαρκώς από την κλιματική κρίση και την ανθρώπινη πίεση. Οι παρατεταμένοι καύσωνες και η ξηρασία των καλοκαιρινών μηνών δημιουργούν συνθήκες ακραίου κινδύνου: Οι αρχές εφαρμόζουν πλέον αυστηρά μέτρα απαγόρευσης εισόδου οχημάτων και κατασκήνωσης στις ημέρες υψηλού κινδύνου πυρκαγιάς, ενώ σύγχρονες κάμερες θερμικής απεικόνισης και περίπολοι επιτηρούν τον χώρο σε 24ωρη βάση.
Η προστασία του Σχινιά παραμένει συλλογικό στοίχημα για την Ανατολική Αττική, ώστε αυτό το ζωντανό μνημείο της φύσης να συνεχίσει να προσφέρει τη σκιά του στις επόμενες γενιές.
