Όταν η αστυνομία μπήκε τον Μάρτιο του 1947 στο σπίτι των αδελφών Collyer στο Χάρλεμ, το πρώτο πρόβλημα δεν ήταν να βρει τον νεκρό.
Ήταν να καταφέρει να κινηθεί μέσα στο σπίτι.
Ο Homer και ο Langley Collyer είχαν περάσει χρόνια συγκεντρώνοντας εφημερίδες, βιβλία, έπιπλα, μουσικά όργανα και κάθε είδους αντικείμενα. Οι είσοδοι είχαν αποκλειστεί και στο εσωτερικό είχαν δημιουργηθεί στενά περάσματα ανάμεσα σε τεράστιους σωρούς.
Ο Homer βρέθηκε νεκρός.
Ο Langley όμως είχε εξαφανιστεί.
Έψαχναν παντού – Και ήταν λίγα μέτρα μακριά
Η αστυνομία άρχισε να απομακρύνει τόνους αντικειμένων. Η υπόθεση έγινε δημόσιο θέαμα στη Νέα Υόρκη, με πλήθη να συγκεντρώνονται έξω από το κτίριο.
Ανάμεσα στα αντικείμενα που βγήκαν από το σπίτι υπήρχαν πιάνα, χιλιάδες βιβλία, παλιές εφημερίδες, έπιπλα και κάθε λογής μηχανισμοί.
Ο Langley δεν εμφανιζόταν.
Η εξήγηση αποκαλύφθηκε εβδομάδες αργότερα και ήταν πολύ πιο παράξενη από μια εξαφάνιση.
Το σώμα του βρισκόταν μέσα στο ίδιο το σπίτι, μόλις λίγα μέτρα από το σημείο όπου είχε βρεθεί ο Homer. Είχε καταπλακωθεί από αντικείμενα, πιθανότατα όταν ενεργοποίησε μία από τις παγίδες που είχε κατασκευάσει ο ίδιος για να εμποδίζει τους εισβολείς.
Ο Langley ήταν εκείνος που φρόντιζε τον τυφλό και κατάκοιτο αδελφό του.
Όταν πέθανε παγιδευμένος μέσα στον λαβύρινθο, ο Homer έμεινε χωρίς τροφή και πέθανε επίσης.
Το σπίτι τελικά άδειασε.
Η ιστορία του όμως έμεινε τόσο βαθιά στη νεοϋορκέζικη κουλτούρα ώστε για χρόνια το όνομα «Collyer» χρησιμοποιούνταν σχεδόν ως συνώνυμο ενός σπιτιού που είχε κατακλυστεί από συσσωρευμένα αντικείμενα.
