
Ένα δακτυλικό αποτύπωμα στην πόρτα του ασανσέρ ήταν το στοιχείο που άρχισε να ξηλώνει την εκδοχή μιας ληστείας που πήγε στραβά. Το βράδυ της 6ης Νοεμβρίου 1982, ο 28χρονος αστυνομικός Χρήστος Κολιτσόπουλος έπεφτε νεκρός στην είσοδο του σπιτιού του στο Παγκράτι, μπροστά στα μάτια του τετράχρονου γιου του. Λίγες ημέρες αργότερα, η έρευνα θα οδηγούσε στον Γιάννη Σγουρίδη και στη σύζυγο του θύματος, Κάτια Κολιτσοπούλου.
Η υπόθεση έμεινε στον Τύπο της εποχής με τον χαρακτηρισμό «Τίγρης του Παγκρατίου» για την Κολιτσοπούλου. Ο χαρακτηρισμός είναι δημοσιογραφικός και όχι δικαστικός. Το δικαστήριο την καταδίκασε αργότερα ως ηθική αυτουργό της ανθρωποκτονίας, ενώ ο Σγουρίδης καταδικάστηκε ως φυσικός αυτουργός.
Το φονικό στην Αλκέτου 17
Το ζευγάρι είχε επιστρέψει από επίσκεψη στους γονείς του Χρήστου Κολιτσόπουλου. Στην οδό Αλκέτου 17, η Κάτια είπε ότι θα καθυστερούσε λίγο για να παίξει ΠΡΟ-ΠΟ και να αγοράσει γάλα και τσιγάρα. Ο άνδρας της ανέβηκε στο διαμέρισμα μαζί με το παιδί τους.
Μέσα στο σπίτι βρισκόταν ήδη ο Γιάννης Σγουρίδης, ηλεκτρολόγος που είχε γνωρίσει την Κολιτσοπούλου στο ξενοδοχείο όπου εργάζονταν. Ο ίδιος ομολόγησε αργότερα ότι περίμενε κρυμμένος. Όταν ο αστυνομικός μπήκε, τον χτύπησε με μαχαίρι στον λαιμό και έφυγε.
Παρά το βαρύ τραύμα, ο Κολιτσόπουλος κατάφερε να κατέβει έναν όροφο και να χτυπήσει την πόρτα γείτονα. Πρόλαβε να ζητήσει να καλέσουν το «100» και κατέρρευσε. Ο τετράχρονος γιος του ήταν εκεί.
Το αποτύπωμα που οδήγησε στον Σγουρίδη
Το διαμέρισμα είχε αναστατωθεί ώστε να παραπέμπει σε διάρρηξη. Σύμφωνα με το βιβλίο του Πάνου Σόμπολου, είχαν μετακινηθεί αντικείμενα και τιμαλφή, ενώ το αρχικό σενάριο της Αστυνομίας ήταν ότι πίσω από το έγκλημα μπορεί να βρισκόταν διαρρήκτης.
Η έρευνα άλλαξε κατεύθυνση όταν εντοπίστηκε δακτυλικό αποτύπωμα στην πόρτα του ασανσέρ. Το αποτύπωμα αποδόθηκε στον Γιάννη Σγουρίδη, ο οποίος εντοπίστηκε στη Λούτσα και συνελήφθη. Αρχικά ανέλαβε την ευθύνη για τη δολοφονία. Στη συνέχεια, όταν πληροφορήθηκε ότι η Κολιτσοπούλου αρνιόταν οποιαδήποτε συμμετοχή, την ενέπλεξε ως το πρόσωπο που είχε οργανώσει το σχέδιο.
Η ίδια δεν παραδέχθηκε ποτέ ότι έδωσε εντολή να σκοτωθεί ο σύζυγός της. Υποστήριξε ότι ο Σγουρίδης είχε ενεργήσει μόνος του και ότι εκείνος είχε πάρει τα κλειδιά του σπιτιού χωρίς τη γνώση της.
Πώς την έζησε ο Πάνος Σόμπολος
Ο Σόμπολος γράφει ότι έφτασε στο Παγκράτι ενώ η πολυκατοικία ήταν γεμάτη αστυνομικούς και δημοσιογράφους. Περιγράφει την Κολιτσοπούλου να κλαίει και να χτυπιέται, ενώ ο ίδιος και άλλοι ρεπόρτερ προσπαθούσαν να καταλάβουν τι είχε συμβεί. Όπως σημειώνει, εκείνη τη στιγμή κανείς από τους δημοσιογράφους που βρίσκονταν στο σημείο δεν γνώριζε ότι η έρευνα θα στραφεί λίγες ημέρες αργότερα στην ίδια.
Παρακολούθησε επίσης τη δίκη και μεταφέρει στο βιβλίο το κλίμα έντασης μέσα και έξω από το δικαστήριο, καθώς και τις αντιδράσεις συγγενών των δύο πλευρών. Η υπόθεση είχε προκαλέσει μεγάλη δημόσια συζήτηση, με γυναικείες οργανώσεις να υποστηρίζουν την Κολιτσοπούλου και να αμφισβητούν τα στοιχεία που τη συνέδεαν με την ηθική αυτουργία.
Ισόβια και για τους δύο
Τον Μάρτιο του 1984, το δικαστήριο καταδίκασε τον Γιάννη Σγουρίδη σε ισόβια για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως και την Κάτια Κολιτσοπούλου επίσης σε ισόβια για ηθική αυτουργία. Η απόφαση διατηρήθηκε και στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο τον Δεκέμβριο του 1986, χωρίς να αναγνωριστούν ελαφρυντικά.
Οι αρχειακές πηγές δεν συμφωνούν απόλυτα για την ηλικία του Σγουρίδη την εποχή του εγκλήματος: το βιβλίο και αρκετά νεότερα αφιερώματα τον καταγράφουν ως 24χρονο, ενώ αναδρομικό δημοσίευμα των ΝΕΩΝ το 1999 τον αναφέρει ως 27χρονο. Για τον λόγο αυτό η ηλικία του δεν χρησιμοποιείται εδώ ως κρίσιμο στοιχείο της αφήγησης.
Η μεγάλη μεταγενέστερη εξέλιξη ήρθε το 1999. Τα ΝΕΑ κατέγραψαν ότι ο Σγουρίδης είχε ήδη αποφυλακιστεί και ότι την 1η Απριλίου του ίδιου έτους η Κολιτσοπούλου αφέθηκε ελεύθερη με όρους, έπειτα από περίπου 17 χρόνια κράτησης, με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Πειραιά.
Η υπόθεση έμεινε στη μνήμη όχι μόνο για το ερωτικό τρίγωνο που βρέθηκε στο επίκεντρο της δίκης, αλλά και για το στοιχείο που τελικά οδήγησε στην εξιχνίαση: ένα αποτύπωμα λίγα μέτρα από την πόρτα του διαμερίσματος.
Πηγή: Πάνος Σόμπολος, «Τα εγκλήματα που συγκλόνισαν την Ελλάδα – όπως τα έζησα».













































