Την τιμή να φιλοξενήσει για πρώτη φορά ένα φιλόδοξο καλλιτεχνικό φεστιβάλ υπό τον τίτλο “Apocalyptica: The Battle for Marathon – A Democracy of the Heart”, θα έχει το φετινό καλοκαίρι ο Μαραθώνας. Στο διάστημα από 19-31 Ιουλίου, η Αφετηρία θα υποδεχθεί εργαστήρια, συμπόσια με επίτιμους καλεσμένους, παραστάσεις κι ένα μεγάλο event στο κλείσιμο της αυλαίας.
Μια γιορτή, αφιερωμένη στους πολεμιστές του παρελθόντος, τους Μαραθωνομάχους που δεν έχουν αναγνωριστεί από την ιστορία όσο τους άξιζε. Αυτή την αδικία φιλοδοξεί να αποκαταστήσει η Κική Σελιώνη, καθηγήτρια και ερευνήτρια κίνησης ηθοποιών και υποκριτικής, με διεθνή καριέρα στην εκπαίδευση και τη σκηνική πρακτική.
Καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ θα είναι ο Ντέιβιντ Γκλας, εκ των κορυφαίων Βρετανών σκηνοθετών με παγκόσμια φήμη και τεράστιο έργο στο σωματικό και επινοητικό θέατρο. Ο Ντέιβιντ Γκλας αποδέχθηκε με χαρά την πρόσκληση της MP να γράψει τις σκέψεις του γύρω από το φεστιβάλ που ελπίδα όλων είναι να αποτελέσει θεσμό για τον Μαραθώνα και να ταξιδέψει πολύ μακριά…
—————————————————————————
Γράφει ο Ντέιβιντ Γκλας
Είμαι πραγματικά ενθουσιασμένος που προσκλήθηκα ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής για το πιλοτικό φεστιβάλ Apocalyptica: The Battle for Marathon – A Democracy of the Heart, αφιερωμένο στους πολεμιστές του Μαραθώνα. Είναι τιμή και κάτι που νιώθω ως εξαιρετικά προσωπικό.
Ήρθα πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1978 κι από εκείνη την επίσκεψη αισθάνθηκα μια ισχυρή συγγένεια με τα τοπία, τους ανθρώπους το καλλιτεχνικό πνεύμα της χώρας. Μέσα στα χρόνια, η Ελλάδα παρέμεινε κοντά μου ‒όχι μόνο για την ομορφιά της, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο η τέχνη, ο μύθος και η δημόσια ζωή μοιάζουν άρρηκτα συνδεδεμένα.
Ήμουν επίσης εδώ, κατά την περίοδο της πανδημίας, που παρουσίασα για πρώτη φορά, μαζί με την Geordie Theatre Company στην Αθήνα, το εργαστήριο Alchemy of the Extraordinary. Αυτή η δουλειά ξεκίνησε κάτω από δύσκολες συνθήκες και τελικά εξαπλώθηκε σε εννέα χώρες. Μοιάζει σημαντικό ότι κάτι που γεννήθηκε εδώ, σε περίοδο παγκόσμιας αβεβαιότητας, επιστρέφει με νέα μορφή ως μέρος αυτού του φεστιβάλ.
Γνώρισα την ιστορία του Μαραθώνα στην παιδική μου ηλικία. Τη μάχη, την αντοχή, τον δρομέα που μετέφερε το μήνυμα νίκης. Αργότερα, μέσα από την ενασχόλησή μου με την ελληνική τραγωδία, άρχισα να την κατανοώ βαθύτερα: ως μια ιστορία θυσίας, συλλογικότητας και υπεράσπισης αξιών.
Το να με προσκαλεί η Κική Σελιώνη να συμβάλλω στη διαμόρφωση ενός νέου φεστιβάλ στον Μαραθώνα είναι βαθιά συγκινητικό. Το εγχείρημα γεννιέται μέσα από τη δουλειά της πάνω στο The Makings of the Actor, την έρευνά της γύρω από τον Αριστοτέλη και τη δέσμευσή της στο θέατρο ως μια πράξη πολιτική και ανθρώπινη.
Μια ζωτική αρχή αυτού του έργου είναι η πλήρης ενσωμάτωση του ταλέντου και των φωνών της τοπικής κοινότητας. Αυτό δεν αποτελεί μια απλή προσθήκη, είναι το ίδιο το θεμέλιο πάνω στο οποίο αναπτύσσεται το εγχείρημα. Αυτή η προσέγγιση ενσαρκώνεται και στην ίδια την Κική, μια διεθνούς φήμης καλλιτέχνιδα και κορυφαία ακαδημαϊκό, που εδώ και αρκετά χρόνια έχει επιλέξει να βασίσει το έργο της στον Μαραθώνα. Αυτή η τοπική ρίζωση είναι ουσιαστική σε ένα πρότζεκτ που γιορτάζει την ανανέωση της Δημοκρατίας μέσα από τη δημιουργικότητα.
Η φράση «Μια Δημοκρατία της Καρδιάς» βρίσκεται στον πυρήνα αυτού του οράματος. Σε μια εποχή κατά την οποία η Δημοκρατία δοκιμάζεται κι όπου οι νέοι αναζητούν ελπίδα, οι τέχνες έχουν έναν ουσιαστικό ρόλο να διαδραματίσουν. Το θέατρο, ο χορός, η μουσική, ο κινηματογράφος, μπορούν να δημιουργήσουν χώρους όπου οι άνθρωποι δεν παρακολουθούν απλώς, αλλά συμμετέχουν, στοχάζονται, οραματίζονται.
Έχω εργαστεί σε περισσότερες από 75 χώρες, σε πολιτισμούς τόσο διαφορετικούς κι έχω μάθει ότι η αφήγηση κι η τελετουργία αποτελούν θεμελιώδεις ανθρώπινες ανάγκες. Εδώ και 25 χρόνια διευθύνω το Lost Child Project, μία από τις μεγαλύτερες καλλιτεχνικές πρωτοβουλίες με περιθωριοποιημένους νέους ανθρώπους, που έχει αναγνωριστεί από τη UNICEF και τη Save the Children. Αυτή η δουλειά μού δίδαξε ότι η δημιουργικότητα δεν είναι πολυτέλεια ‒αποκαθιστά τη φωνή, την αξιοπρέπεια και τη δυνατότητα.
Εργάστηκα επίσης στο AB Project, σε εννέα χώρες ως απάντηση στην τραγωδία της Ουτόγια. Αυτές οι εμπειρίες ενίσχυσαν την πεποίθησή μου ότι η τέχνη μπορεί να βοηθήσει τις κοινότητες να επεξεργαστούν την κρίση και να φανταστούν ένα καλύτερο μέλλον.
Η δική μου εστίαση για το Apocalyptica θα είναι ένας εορτασμός στον Μαραθώνα, σε συνεργασία με τοπικές κοινότητες, ερασιτέχνες περφόρμερ και επαγγελματίες καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Ελπίδα κι ευχή μου είναι το Apocalyptica να καθιερωθεί ως ένα φεστιβάλ βαθιά ριζωμένο σε τοπικό επίπεδο, σημαντικό σε εθνικό επίπεδο και αναγνωρισμένο διεθνώς ως μία πράξη ανανέωσης. Ελπίζω να φέρει στον Μαραθώνα νέους ανθρώπους που θα συνεργαστούν με την κοινότητα για ένα καλύτερο μέλλον.
Σε μια εποχή αβεβαιότητας, οι τέχνες προσφέρουν κάτι ζωτικό: έναν χώρο για να φανταστούμε διαφορετικά, να νιώσουμε βαθιά και να επανασυνδεθούμε ο ένας με τον άλλον. Αυτό είναι το ταξίδι που ξεκινά εδώ και αισθάνομαι τιμή που αποτελώ μέρος του.
