Το 1ο ΓΕΛ Ραφήνας κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Σχολικής Εφημερίδας σε Ελλάδα και Κύπρο χάρη στο όραμα πέντε καθηγητών και τη συνεργασία των μαθητών τους
Γράφει ο Κώστας Ζοργιός
Σε μια χώρα που η δημόσια Παιδεία βρίσκεται επί δεκαετίες σε κρίση, με κτίρια που στερούνται βασικών υποδομών, προσωπικό σε έλλειψη και τα ποσοστά του ΑΕΠ που επενδύει το κράτος να είναι αστεία συγκριτικά με τις ανάγκες, εναπόκειται καθαρά στους εκπαιδευτικούς το πόσο καλά θα λειτουργεί ένα σχολείο. Στον επαγγελματισμό, τη φαντασία και τη διάθεσή τους, στοιχεία ικανά να συμπαρασύρουν τους μαθητές. Κι ευτυχώς, υπάρχουν ακόμα πολλοί εκπαιδευτικοί που αρνούνται να αφήσουν τη δημόσια Παιδεία να πεθάνει…
Πριν από περίπου έναν χρόνο, η καθηγήτρια του 1ου ΓΕΛ Ραφήνας, Κάντια Βαρελά, είχε την ιδέα δημιουργίας μιας ηλεκτρονικής εφημερίδας ώστε να εμπλακούν τα παιδιά, να δουλέψουν σε ομάδες, να εκφραστούν. Λίγο πριν το τέλος του 2024, υπήρχε ήδη πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και ένας διαγωνισμός του ομίλου Alter Ego και συγκεκριμένα του «Βήματος» άνοιξε έναν νέο δρόμο, καθώς έδινε σε όλους κίνητρο να φτιάξουν μια κανονική σχολική εφημερίδα.
Στην ομάδα εντάχθηκαν άλλοι τέσσερις εκπαιδευτικοί, με την κα Βαρελά να γίνεται υπεύθυνη έκδοσης, τον Ηλία Τσώκο να αναλαμβάνει ρόλο υπεύθυνου σχεδιασμού και τις Νάντια Κεχαγιά, Στέλλα Φορτσάκη και Αναστάσιο Καραγιάννη να έχουν υπό την ευθύνη τους την επιμέλεια των κειμένων που θα παρέδιδαν οι μαθητές. Κάπου εκεί, ξεκίνησε ένα μαγικό ταξίδι για όλους, που ολοκληρώθηκε με την κατάκτηση της κορυφής, έστω κι κάτι τέτοιο δεν αποτέλεσε ποτέ αυτοσκοπό.
Η εφημερίδα ονομάστηκε «Εκτός Ύλης» γιατί έβαλε τα 26 παιδιά που υπέγραψαν κείμενα και τα υπόλοιπα που συμμετείχαν περιφερειακά να δουλέψουν εκτός πλαισίου, να ανοίξουν τους ορίζοντές τους και να δημιουργήσουν τελικά ένα πολυθεματικό φύλλο 24 σελίδων.
Δεδομένου ότι δεν υπήρχε περιορισμός θεμάτων, μαθητές και μαθήτριες ασχολήθηκαν με την τοπική κοινωνία της Ραφήνας, εξέφρασαν τις ανησυχίες τους για το Μεγάλο Ρέμα αλλά και το ίδιο τους το σχολείο, ανέλυσαν το πώς οι Πανελλαδικές επηρεάζουν την ψυχολογία των υποψηφίων, έγραψαν για τα Τέμπη και τις γυναικοκτονίες και επεκτάθηκαν σε άρθρα για τον πόλεμο Ουκρανίας – Ρωσίας και τη θέση της γυναίκας στο Ιράν.
Το έντυπο ξεκίνησε να δουλεύεται λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2024 και όταν παραδόθηκε στις αρχές Μαρτίου, τα κέρδη ήταν πολλά. Τα παιδιά μπήκαν στη λογική της ομαδικής δουλειάς με κοινό στόχο, εκφράστηκαν μέσα από θέματα που τους απασχολούσαν, έμαθαν να λειτουργούν με deadlines, δημιούργησαν, εμπνεύστηκαν και εκτέλεσαν με απόλυτη ελευθερία. Κάποια, που έχουν τη σπίθα μέσα τους, αγάπησαν την έρευνα και ίσως και τη δημοσιογραφία…
Την ίδια στιγμή, κέρδη είχαν και οι εκπαιδευτικοί. Μπήκαν σε μια διαδικασία να «συναντηθούν» με τα παιδιά, να επίλύσουν διαφωνίες και εντάσεις, να γίνουν κι αυτοί μέρος της ομάδας και όχι απλώς οι επικεφαλής που δίνουν κατεύθυνση και σήμερα νιώθουν ευτυχείς για εκείνη την ιδέα που είχαν στα μέσα της περασμένης χρονιάς, καμαρώνοντας για το τελικό αποτέλεσμα.
Η «Εκτός Ύλης» όχι μόνο συμμετείχε στον διαγωνισμό, αλλά κέρδισε το βραβείο της Καλύτερης Σχολικής Εφημερίδας σε Ελλάδα και Κύπρο, ενώ οι Εύη Αναστασιάδη και Σταύρος Κυπριανίδης, με το κοινό άρθρο τους «ΑμεΑ: Δύσκολη καθημερινότητα ή αποκλεισμός», κατέκτησαν το πρώτο βραβείο στην κατηγορία «καλύτερο άρθρο» και μαζί ένα ταξίδι στη Νέα Υόρκη όπου θα ξεναγηθούν σε μεγάλους εκδοτικούς οργανισμούς.
Ίσως πιο σημαντικό και από την επιτυχία, είναι ότι η «Εκτός Ύλης» ήρθε για να μείνει και να έχει συνέχεια, μια και πάρθηκε η απόφαση η ηλεκτρονική εφημερίδα να παραμείνει στον «αέρα» και να εμπλουτίζεται.
Κάπως έτσι, η Marathon Press απέκτησε ανταγωνίστρια, αλλά μάκάρι να βρούμε τον μπελά μας και γιατί όχι και τους δασκάλους μας…
ΗΡΩ ΠΑΝΤΖΟΥ: (Β’ ΛΥΚΕΙΟΥ): Τα στοιχεία που μου άρεσαν περισσότερο σε αυτή τη διαδικασία είναι ότι εκφράσαμε τις απόψεις μας σε θέματα που μας ενδιέφεραν, βρήκαμε πληροφορίες, συνεργαστήκαμε και τελικά ήρθαμε πιο κοντά. Ήμουν κομμάτι ενός συλλογικού πρότζεκτ και νιώθω πολύ ικανοποιημένη και υπερήφανη με το αποτέλεσμα
ΣΤΑΥΡΙΑΝΝΑ ΣΙΨΑ (Β’ ΛΥΚΕΙΟΥ): Αρχικά μπήκα στο πρότζεκτ λόγω των φίλων μου, αλλά έγινε αιτία να γνωρίσω κι άλλα παιδιά και να συνεργαστώ μαζί τους. Μου άρεσαν οι συναντήσεις, οι συζητήσεις που κάναμε, η στιγμή της πρώτης ικανοποίησης όταν προκριθήκαμε στις 22 καλύτερες εφημερίδες και βέβαια η κατάκτηση της πρώτης θέσης.
Έμαθα πολλά πράγματα με το άρθρο μου για τον πόλεμο Ουκρανίας – Ρωσίας και κυρίως το πώς να κάνω παράθεση πληροφοριών παραμένοντας ουδέτερη.
ΑΠΟΣΤΟΛΙΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ (Β’ ΛΥΚΕΙΟΥ): Από όλη τη διαδρομή, ξεχωρίζω ότι συνεργάστηκα με φίλες, ανθρώπους που νιώθω κοντά μου, για να φτιάξουμε ένα άρθρο για την ψυχολογία των μαθητών που δοκιμάζονται στις Πανελλαδικές.
Κάναμε πραγματική έρευνα, πήραμε συνεντεύξεις από καθηγητές σχολείων, φροντιστηρίων και ψυχολόγο και επίσης από μαθητές και μαθήτριες της Γ’ Λυκείου, για να αποτυπωθεί το πώς βιώνουν τη διαδικασία των πανελλαδικών.
Είδα πώς είναι να είσαι μέρος μιας εφημερίδας, πώς παράγεται, πώς φτάνεις από το μηδέν στο τελικό αποτέλεσμα.
