Φωτογραφία: Mike Kenneally / Unsplash
Ο πρωινός καφές μπορεί να επηρεάζει πολύ περισσότερα από το πόσο ξύπνιοι αισθανόμαστε.
Έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Nature Communications δείχνει ότι η συστηματική κατανάλωση καφέ συνδέεται με αλλαγές στο μικροβίωμα του εντέρου, ενώ ορισμένες από αυτές εμφανίστηκαν ακόμη και όταν οι συμμετέχοντες κατανάλωναν ντεκαφεϊνέ.
Στη μελέτη συμμετείχαν 62 υγιείς ενήλικες: 31 άνθρωποι που έπιναν τακτικά καφέ και 31 που δεν έπιναν. Οι τακτικοί καταναλωτές σταμάτησαν τον καφέ για δύο εβδομάδες και στη συνέχεια χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, οι οποίες κατανάλωναν για 21 ημέρες είτε κανονικό είτε ντεκαφεϊνέ καφέ.
Οι αλλαγές δεν εξαφανίστηκαν χωρίς καφεΐνη
Οι ερευνητές εντόπισαν διαφορές στη σύνθεση των βακτηρίων του εντέρου μεταξύ όσων έπιναν και όσων δεν έπιναν καφέ. Όταν ο καφές επανήλθε μετά την περίοδο αποχής, το μικροβίωμα μεταβλήθηκε ξανά — και αυτό συνέβη τόσο στην ομάδα της καφεΐνης όσο και στην ομάδα του ντεκαφεϊνέ.
Το εύρημα ενισχύει την ιδέα ότι ουσίες του καφέ πέρα από την καφεΐνη, όπως οι πολυφαινόλες, μπορεί να παίζουν ρόλο στις αλληλεπιδράσεις μεταξύ εντέρου και οργανισμού.
Παράλληλα καταγράφηκαν αλλαγές σε δείκτες διάθεσης και συμπεριφοράς. Μετά την επανεισαγωγή του καφέ, τόσο ο κανονικός όσο και ο ντεκαφεϊνέ συνδέθηκαν στη συγκεκριμένη ομάδα με χαμηλότερες βαθμολογίες αντιλαμβανόμενου στρες και παρορμητικότητας. Η ομάδα της καφεΐνης παρουσίασε επίσης βελτιώσεις σε ορισμένες μετρήσεις προσοχής και άγχους, ενώ στην ομάδα του ντεκαφεϊνέ καταγράφηκαν βελτιώσεις σε ορισμένα τεστ μνήμης.
Δεν σημαίνει ότι ο καφές είναι «θεραπεία»
Τα αποτελέσματα χρειάζονται προσοχή. Πρόκειται για μικρή μελέτη υγιών ενηλίκων, επομένως δεν αποδεικνύει ότι ο καφές θεραπεύει το άγχος, την κατάθλιψη ή προβλήματα του εντέρου.
Οι ίδιοι οι ερευνητές σημειώνουν περιορισμούς, ενώ η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από το Institute for Scientific Information on Coffee, στοιχείο που έχει γνωστοποιηθεί από το University College Cork.
Αυτό που δείχνει πιο καθαρά είναι ότι ένα από τα πιο συνηθισμένα ροφήματα στον κόσμο φαίνεται να αφήνει αποτύπωμα όχι μόνο στον εγκέφαλο, αλλά και στο οικοσύστημα δισεκατομμυρίων μικροοργανισμών που ζουν στο έντερό μας.
