Γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ ΖΟΡΓΙΟΣ


Αυτός

Η ζωή στον δρόμο είναι δύσκολη κι αυτό το έμαθε από τις πρώτες του μέρες, παρότι είχε στο πλάι του πάντα τη μητέρα και το μικρό του αδελφάκι. Γεννήθηκε χειμώνα κι ο χειμώνας δεν είναι ποτέ «φιλόξενη» περίοδος για ένα νεογέννητο γατάκι αν δεν έχει ένα τζάκι να κουρνιάσει, ένα καλοριφέρ για να ξαπλώσει ή μια αγκαλιά για να κοιμηθεί και ψάχνει να βρει ζεστασιά στη μηχανή ενός αυτοκινήτου ή απάγκιο πίσω από κάποια ρόδα στην πλατεία της Νέας Μάκρης.

Μια τέτοια ρόδα ήταν αυτή που έκανε τη ζημιά στον Χνούδη. Ήταν μόλις 2,5 μηνών, λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2019, άπειρος ακόμη από τον δρόμο, όταν ο κάτοχος της… ρόδας που του πρόσφερε απάγκιο έβαλε όπισθεν για να φύγει. Η επόμενη σκηνή λύγισε ακόμα και τους μη φιλόζωους που κάθονταν στην πλατεία. Ένα τόσο δα γατάκι να δαγκώνει το πεζοδρόμιο από τον πόνο και να μην μπορεί να κάνει τίποτα περισσότερο από το να συρθεί. Η διάγνωση, συντριπτικό κάταγμα στο μπροστινό και στο πίσω αριστερό ποδαράκι.

Ο Χνούδης στάθηκε, βέβαια, τυχερός στην ατυχία του, γιατί κοντά του βρέθηκαν οι φύλακες άγγελοι, που τον μάζεψαν και συνεισέφεραν οικονομικά για να επανέλθει, Αρετή και Δημήτρης, η κα Άννα που φρόντισε να καλύψει όσα επιπλέον έξοδα απαιτούνταν για να γίνει καλά κι ο κ. Μαραγκός, ένας κτηνίατρος που του πηγαίνεις ξεκοιλιασμένο ζώο και στο επιστρέφει ζώο.

Ο πορτοκαλί καλλονός χειρουργήθηκε, του τοποθετήθηκαν λάμες και νάρθηκας και κράτησε όλα του τα πόδια παρότι, αρχικά, δύο κτηνίατροι είχαν αποφανθεί ότι πολύ δύσκολα θα γλίτωνε τον ακρωτηριασμό του ενός. Και κάπως έτσι ξεκινούσε η μακρά περίοδος αποθεραπείας του στο σπίτι της Αγγελίνας από τη Φιλοζωική Μαραθώνα, την οποία ως αδέσποτος δεν πλησίαζε ούτε για να ταϊστεί, αλλά ως ασθενής τής έδειξε απεριόριστη εμπιστοσύνη, γιατί γνώριζε ότι την είχε ανάγκη…

Αυτή

Η Μάρθα δεν είχε ποτέ της ζώα στο σπίτι αν και τα αγαπούσε υπερβολικά από παιδί. Η μοναδική της σχέση μέχρι και πριν λίγο καιρό ήταν με έναν αγριόγατο που υιοθέτησαν οι γονείς της, όταν προετοιμαζόταν για τις Πανελλήνιες. Λόγω του άγχους που είχε εκείνη την περίοδο ήρθαν πολύ κοντά, αλλά οι δρόμοι τους χωρίστηκαν σύντομα όταν έφυγε από τη Νέα Μάκρη, όπου μεγάλωσε, για σπουδές.

Ως νοσηλεύτρια στη Θεσσαλονίκη πια, πέρασε πολύ δύσκολη και αγχωτική περίοδο στο διάστημα της καραντίνας, κλεισμένη κι αυτή μέσα σε ένα νοσοκομείο να δίνει καθημερινές μάχες με σφεντόνες…

Μέσα της στριφογυρνούσε η ιδέα καιρό. Είχε αποφασίσει να συζήσει με ένα ζωάκι και μάλιστα με γάτα ή γάτο, γιατί ταίριαζε περισσότερο στην ιδιοσυγκρασία της, αλλά και στις απαιτήσεις της δουλειάς της.

Όταν οι Αρχές επέτρεψαν τις μετακινήσεις, η Μάρθα αποφάσισε να έρθει στην Αθήνα και να συναντήσει μια κυρία με την οποία είχε συμφωνήσει να υιοθετήσει ένα από τα γατάκια της. Επειδή η ζωή είναι όλο εκπλήξεις, το τηλεφώνημα που περίμενε δεν ήρθε ποτέ κι έμεινε ορφανή από παρέα, όχι όμως κι από διάθεση. Ο Χνούδης ήταν εκεί και την περίμενε, χωρίς κανείς από τους δύο να το ξέρει…

Η επόμενη σκέψη ήταν να πάρει τη Φιλοζωική του Μαραθώνα. Το ραντεβού με την Αγγελίνα κλείστηκε, αλλά ο Χνούδης στην πρώτη επαφή ήταν πολύ μουντρούχος. Δεν της έδωσε την παραμικρή σημασία.

«Ήταν απόμακρος και αντικοινωνικός. Έλα, όμως, που τον είχα ήδη ερωτευτεί από τις φωτογραφίες. Και τον αγάπησα όταν είδα πόσο όμορφος είναι από κοντά… Κι ο κερατάς είχε και το πόδι μπαταρισμένο κι εγώ ως νοσηλεύτρια αυτό δεν μπορούσε να το αφήσω να περάσει έτσι. Ήταν το σημάδι… Και τον πήρα», μας λέει η Μάρθα.

Οι δυο τους

Ζουν πλέον τρεις μήνες μαζί. Διάστημα όχι μεγάλο, αλλά ικανό να μάθει ο ένας τις παραξενιές του άλλου. Το έντονο στρες, που δεδομένα και απολύτως λογικά είχε μια νοσηλεύτρια που μαχόταν τον κορωνοϊό ήρθε και κούμπωσε με τα άγχη ενός ανήλικου γατιού που χτυπήθηκε από αμάξι, βρισκόταν στην ανάρρωση και δεν είχε ποτέ στη ζωή του πολλές επαφές με ανθρώπους, με εξαίρεση το διάστημα που φιλοξενήθηκε από την Αγγελίνα.

Η Μάρθα κι ο Χνούδης περνούν καταπληκτικά μαζί και έχουν δεθεί τόσο ώστε να χαρακτηρίζονται ήδη «αχώριστοι». Έχουν πλέον μάθει να σέβονται ο ένας τον άλλο, να γνωρίζουν και να μην καταπατούν ο ένας τα όρια του άλλου, να κάνουν πολλή υπομονή και να μην απαιτούν ο ένας από τον άλλον.

Κάπως έτσι χτίζονται οι σχέσεις που πατάνε στις πιο στέρεες βάσεις…

Ζωάκια για υιοθεσία

Ανοίξτε την αγκαλιά σας και υιοθετήστε ένα από τα χιλιάδες ζωάκια που περιμένουν υπομονετικά τη στιγμή κάποιος θα τους δώσει την ευκαιρία να του δείξουν πόση αγάπη και καλοσύνη κρύβουν μέσα τους. Επικοινωνήστε τηλεφωνικά με την Ελένη (6909 123 886), την Βενετσιάνα (6981 071 669) ή συμπληρώστε τη φόρμα υιοθεσίας στη διεύθυνση filozoikimarathona.gr/yiothesies.

Ο Ντένις

O Ντένις είναι ένας υπέροχος σκυλάκος, ενός έτους, που ζυγίζει 20 κιλά. Έχει την πιο τσαχπίνικη προσωπικότητα, σε κερδίζει με την πρώτη, καθώς είναι πολύ παιχνιδιάρης, επικοινωνιακός και χαρούμενος. Είναι έτοιμος να δεχθεί και να μοιράσει απεριόριστη αγάπη, να βρει τη νέα του οικογένεια και να της αποδείξει ότι είναι ο ιδανικός σκύλος-σύντροφος. Είναι υγιέστατος, εμβολιασμένος, τσιπαρισμένος, στειρωμένος και τα πάει τέλεια με άλλα σκυλιά.

Ο Ιβάν

Ο μικρός Ιβάν βρισκόταν στον δρόμο και επιβίωσε, παρότι πέρασε από πάνω του ολόκληρο κοπάδι από πρόβατα! Η εθελόντρια του Φιλοζωικού Σωματείου, παρόλο που είναι αλλεργική στις γάτες, δεν τον άφησε στην τύχη του! Τον πήρε στο σπίτι της και τον φροντίζει μέχρι να βρεθεί φιλοξενία ή υιοθεσία! Ο μικρούλης Ιβάν επισκέφτηκε τον κτηνίατρο και αποπαρασιτώθηκε εσωτερικά και εξωτερικά. Είναι μόλις τριάντα ημερών και στους δυο του μήνες θα κάνει το πρώτο του εμβόλιο!

Ο Μπράντι

Αυτός ο νεαρός ολόλευκος τσοπανάκος, μόλις 1.5 έτους, βρέθηκε στον Μαραθώνα γεμάτος τραύματα και πληγές από αλλά σκυλιά. Μέλος της Φιλοζωικής Μαραθώνα ανέλαβε την περίθαλψή του και πλέον όλες οι πληγές του έχουν επουλωθεί. Δυστυχώς, είναι αναγκασμένος να μένει σε κλουβί λόγω έλλειψης χώρου, γιατί η επανένταξή του ίσως του στοιχίσει τη ζωή… Είναι ένας πολύ τρυφερός και χαδιάρης, βάρους 40 κιλών, πανέξυπνος φύλακας και ψάχνει να βρει τον άνθρωπό του.