Γράφει ο Βασίλης Λουίζος
Μπήκε ο Φεβρουάριος κι εμείς στη Νέα Μάκρη… ακόμα γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα! Αργήσαμε να στολίσουμε, αργούμε και να ξεστολίσουμε… Αυτό ξεπερνάει την ανικανότητα. Ανικανότητα είναι, για παράδειγμα, ότι καθυστερεί ο Βιολογικός. Ανικανότητα είναι ότι χάσαμε το σημαντικό έργο της ανέγερσης του Δημαρχείου στην Αφετηρία του Μαραθωνίου Δρόμου. Αυτό, τώρα, είναι κάτι άλλο… Λέγεται αδιαφορία και είναι πολλές φορές χειρότερη κι από την ανικανότητα!
Γι’ αυτή την αδιαφορία, όμως, δε θα κατηγορήσω πάλι τον κ. Ψηνάκη. Γιατί για όλα ΔΕΝ φταίει ο Δήμαρχος. Υπάρχουν Αντιδήμαρχοι, υπάρχουν Τοπικά Συμβούλια, υπάρχουν δημοτικές επιτροπές και υπάλληλοι. Δεν γίνεται όλοι να περιμένουν τον Δήμαρχο για να βάλουν σειρά και τάξη σε τόσο απλά πράγματα.
Η αμέλεια και η αδιαφορία φέρνουν πάντα αποτέλεσμα. Και πάντα, το χειρότερο! Ο λόγος για την κατεδάφιση των καταστημάτων στο πευκοδάσος του Σχινιά. Για δεκαετίες αμελής ο ιδιοκτήτης, δηλαδή η Ένωση Δικαστών & Εισαγγελέων, στο να νομιμοποιήσει τις ιδιοκτησίες του. Αδιάφοροι και οι ενοικιαστές-επιχειρηματίες, γιατί δεν φρόντισαν οι ίδιοι να ξεκινήσουν τις διαδικασίες νομιμοποίησης αυτών των χώρων, που για πάρα πολλά χρόνια εξυπηρετούσαν λουόμενους και περαστικούς με τον καλύτερο τρόπο.
Παρά, όμως, τη δικαιολογημένη ή μη κριτική που έχουν δεχθεί για την αισθητική των καταστημάτων, είναι σίγουρο ότι, ακόμη και σε αυτή την κατάσταση, η λειτουργία τους εξυπηρετούσε πλήθος κόσμου που απολάμβανε τον ήλιο και τη θάλασσα της περιοχής. Κάποιοι μπορούν να ισχυριστούν ότι τα καταστήματα αυτά λειτουργούσαν και ως πόλος έλξης, εφόσον ο επισκέπτης γνώριζε ότι μπορεί να απολαύσει εκεί ένα ουζάκι ή ένα αναψυκτικό.
Το ίδιο το κράτος δεν είναι άμοιρο ευθυνών. Φρόντισε, με μία καθυστέρηση ετών, να εφαρμόσει τον νόμο και να προχωρήσει τις κατεδαφίσεις. Δεν φρόντισε, όμως, να έχει διασφαλίσει την ανέγερση των αναψυκτηρίων, προς εξυπηρέτηση των πολιτών, που προβλέπεται στο Διάταγμα. Ο παραλογισμός της πολιτείας σε μικρογραφία, αλλά σε όλο του το μεγαλείο…
Σε τρεις μήνες έχουμε καλοκαίρι, η οικονομική κρίση βαθαίνει και η πολιτεία αφήνει οικογένειες χωρίς δουλειά και χιλιάδες επισκέπτες να μην έχουν τη δυνατότητα να πιουν ούτε ένα μπουκαλάκι νερό στην πιο πολυσύχναστη κι όμορφη παραλία της Αττικής…
Ας αλλάξουμε θέμα. Θυμάμαι παιδάκι, τέτοιες μέρες, να πηγαίνουμε όλοι μαζί, με τον πατέρα μου, εκεί ψηλά στον Προφήτη Ηλία και στο νταμάρι του στρατού. Εκεί που Καθαρά Δευτέρα μαζευόταν όλη η Νέα Μάκρη, πετούσαμε τους χαρταετούς μας και τρώγαμε όλοι μαζί, μικροί και μεγάλοι, από τα καζάνια που είχαν στήσει με τις παραδοσιακές φασολάδες και τα τραπέζια με τις λαγάνες, τις ελιές και τους ταραμάδες!
Θυμάμαι και αναπολώ τα καρναβάλια στη Νέα Μάκρη (το πρώτο επί Τζιλάβη και τα υπόλοιπα επί Λουίζου). Με τα γκρουπάκια μας, τις στολές, τις σερπαντίνες και τα άρματα! Την κυρία Ανδριάνα Κουλουμπή που με το μικρόφωνο στο χέρι παρουσίαζε τις ομάδες των καρναβαλιστών και διασκέδαζε όλο τον κόσμο και, στο τελείωμα, τον Κώστα Μαρινόπουλο να καίει τον Καρνάβαλο στο λιμανάκι της Νέας Μάκρης.
Περιμέναμε πως και πως να έρθουν αυτές οι μέρες… Ωραίες εποχές. Θα τις ξαναζήσουμε;
Καλή Σαρακοστή!
