Το μάθημα αλληλεγγύης που μας έδωσαν πέντε παιδιά από τον Μαραθώνα και υπόκλιση της Ιωάννας Φλέσσια στη γενναιότητά τους
Του Κώστα Ζοργιού
Μέσα στον καταιγισμό στενάχωρων αρνητικών ειδήσεων, που δυστυχώς κατακλύζουν τα ΜΜΕ με την ευθύνη αυτής της επιλογής να επιμερίζεται μια και πάντα λειτουργούν με βάση του τι διαβάζει ο κόσμος, υπήρξε μια δημοσίευση που ξεχώρισε.
Κι ήταν τόσο διαφορετική από τις υπόλοιπες ως προς το πρόσημο και τη σημειολογία της, που παρότι ξεκίνησε από ένα τοπικό μέσο όπως είναι η Marathon Press, ταξίδεψε αστραπιαία σε μεγάλα ενημερωτικά σάιτ, αναδημοσιεύτηκε στα social media κι έφτασε μέχρι τηλεοπτικές εκπομπές.
Πέντε παιδιά από τον Μαραθώνα, μαθητές της Β’ Λυκείου, έδωσαν την πιο δυναμική απάντηση στην πεσιμιστική θεωρία ότι η νεολαία στερείται θετικών προτύπων, βιώνει βαθιά παρακμή ή με πιο απλά καθημερινά λόγια, πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο.
Ήταν απόγευμα Σαββάτου 10 Ιανουαρίου, σε ένα σπίτι δεύτερου ορόφου στην Αγίου Κωνσταντίνου, χαμηλά κοντά στο περίπτερο. Μία συνηθισμένη μέρα για τον 80χρονο Χρήστο Φλέσσια, ασθενή με τη νόσο Αλτσχάιμερ και ακόμα ένα απαιτητικό απόγευμα για την 70χρονη σύζυγό του Ιωάννα.
Δεν χρειάστηκε κάτι περισσότερο από ένα λάθος της στιγμής για να γίνει το κακό. Μια απερισκεψία έφερε τον απόλυτο πανικό. Η φωτιά που εκδηλώθηκε στην κουζίνα εξαπλωνόταν γρήγορα και το σπίτι είχε γεμίσει καπνούς. Η κα Ιωάννα βγήκε αυθόρμητα βγήκε στο μπαλκόνι και ζήτησε βοήθεια. Είχε την τύχη εκείνη τη στιγμή να περνούν από το σημείο ο Γιώργος, ο Βαγγέλης, ο Ορφέας, ο Σπύρος κι ο Τζώρτζης.
«Μου φώναξαν να τους ανοίξω την πόρτα και μέσα σε δευτερόλεπτα είχαν φτάσει στον δεύτερο όροφο. Μπήκαν στην κρεβατοκάμαρα, χωρίς καλά καλά να βλέπουν μέσα στους καπνούς, άρπαξαν τον σύζυγό μου και τον απομάκρυναν με ασφάλεια. Πήρα ένα λάστιχο και έσβησα τη φωτιά αλλά δεν πρόλαβα να τους δω, να τους πω ένα ευχαριστώ» λέει στη MP η κα Ιωάννα.
«Σε μια περίοδο που διαβάζουμε καθημερινά ειδήσεις με αρνητικό πρόσημο για τα παιδιά, αγόρια και κορίτσια, βρέθηκε μια παρέα που δεν έκλεισε ούτε τα αυτιά ούτε τα μάτια της. Κι όταν ένας άνθρωπος τής ζήτησε βοήθεια, ανταποκρίθηκε χωρίς δεύτερη σκέψη αψηφώντας τους κινδύνους. Δεν έχω παρά να υποκλιθώ στη γενναιότητά τους και στο αίσθημα αλληλεγγύης που επέδειξαν, να τους ευχαριστήσω και να τους πω ότι χωρίς την παρέμβασή τους, σήμερα ίσως να μην ζούσαμε.
Θέλω να εκφράσω μέσα από την εφημερίδα σας την ευγνωμοσύνη μας και την επιθυμία να τους δούμε ξανά, αυτή τη φορά υπό άλλες συνθήκες, να τους ευχαριστήσουμε και να τους αγκαλιάσουμε», συμπληρώνει η κα Ιωάννα, η οποία σε μια σύμπτωση-επιτομή του κάρμα, έχει πέντε εγγόνια.
Όλα τους αγόρια…
