Στους δρόμους του Μόντρεαλ ένας επισκέπτης βλέπει μια μεγάλη βορειοαμερικανική μητρόπολη.
Αυτό που δεν βλέπει είναι η δεύτερη πόλη που απλώνεται από κάτω.
Το RÉSO είναι ένα τεράστιο δίκτυο εσωτερικών και υπόγειων πεζόδρομων που καλύπτει περίπου 32 χιλιόμετρα στο κέντρο της πόλης. Η ίδια η δημοτική αρχή αναφέρει ότι περίπου 500.000 άνθρωποι μπορούν να χρησιμοποιούν καθημερινά το δίκτυο.
Μπορείς να ζήσεις για ώρες χωρίς να βγεις έξω
Το RÉSO συνδέει σταθμούς του μετρό και τρένων με εμπορικά κέντρα, ξενοδοχεία, γραφεία, μουσεία, πανεπιστήμια και χώρους πολιτισμού.
Η ανάπτυξή του άρχισε ουσιαστικά το 1962, με τις υπόγειες συνδέσεις της Place Ville Marie, και επιταχύνθηκε την εποχή της Expo 67 και της δημιουργίας του μετρό.
Ο λόγος είναι εύκολο να κατανοηθεί αν έχεις ζήσει καναδικό χειμώνα.
Όταν έξω η θερμοκρασία πέφτει δραματικά, μπορείς να κινηθείς σε μεγάλο μέρος του κέντρου χωρίς να εκτεθείς στις καιρικές συνθήκες.
Δεν είναι ακριβώς μία υπόγεια πόλη
Το RÉSO δεν αποτελεί έναν ενιαίο τεράστιο υπόγειο θάλαμο. Είναι ένα διασυνδεδεμένο δίκτυο διαδρόμων και κτιρίων, τμήματα των οποίων βρίσκονται σε διαφορετικά επίπεδα.
Αυτό ίσως το κάνει ακόμη πιο ενδιαφέρον.
Η δεύτερη πόλη του Μόντρεαλ δεν κατασκευάστηκε μονομιάς.
Μεγάλωσε κομμάτι-κομμάτι κάτω από την πρώτη.
