Είναι τόσο μικρή που σήμερα δύσκολα βρίσκουμε κάτι πραγματικά χρήσιμο να βάλουμε μέσα της.
Κι όμως, η μικροσκοπική τσέπη που βρίσκεται μέσα στη δεξιά μπροστινή τσέπη των τζιν δεν είναι διακοσμητική. Είναι ένα μικρό απομεινάρι της καθημερινότητας του 19ου αιώνα που επέζησε σχεδόν αναλλοίωτο μέχρι σήμερα.
Η ιστορία της πηγαίνει πίσω στα πρώτα μπλε τζιν της Levi Strauss & Co., όταν τα παντελόνια αυτά δεν ονομάζονταν καν jeans αλλά «waist overalls».
Φτιάχτηκε για ένα αντικείμενο που σχεδόν εξαφανίστηκε
Το 1873, οι Levi Strauss και Jacob Davis απέκτησαν την πατέντα για την ενίσχυση των ανοιγμάτων των τσεπών με μεταλλικά πριτσίνια.
Στα πρώτα παντελόνια υπήρχαν δύο μεγάλες μπροστινές τσέπες, μία πίσω και η μικρή τσέπη που εξακολουθούμε να βλέπουμε σήμερα.
Η χρήση της ήταν συγκεκριμένη: εκεί έμπαινε το ρολόι τσέπης.
Τα pocket watches ήταν συνηθισμένο ανδρικό αξεσουάρ στα τέλη του 19ου αιώνα και η μικρή θήκη προστάτευε το ρολόι κατά τη διάρκεια της εργασίας. Η Levi Strauss εξακολουθεί επισήμως να την αποκαλεί watch pocket.
Και όχι, δεν είναι η «πέμπτη τσέπη»
Εδώ υπάρχει και μια μικρή παγίδα.
Η συγκεκριμένη τσέπη αποκαλείται πολύ συχνά «fifth pocket». Ιστορικά όμως δεν είναι η πέμπτη.
Τα αρχικά τζιν είχαν τέσσερις τσέπες: δύο μπροστά, τη μικρή watch pocket και μία πίσω.
Η πραγματική πέμπτη τσέπη προστέθηκε το 1901, όταν η Levi Strauss έβαλε και δεύτερη πίσω τσέπη στα παντελόνια της.
Το ρολόι τσέπης τελικά έχασε τη θέση του στην καθημερινότητά μας. Η θήκη του όμως παρέμεινε.
Από ρολόγια μέχρι κέρματα και αναπτήρες
Στα χρόνια που ακολούθησαν, οι άνθρωποι βρήκαν δεκάδες νέες χρήσεις για τη μικρή τσέπη: κέρματα, εισιτήρια, αναπτήρες, κλειδιά και άλλα μικρά αντικείμενα.
Άλλαξε ακόμη και προσωρινά εξαιτίας του πολέμου. Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Levi Strauss αφαίρεσε τα πριτσίνια της watch pocket ώστε να εξοικονομηθεί μέταλλο για την πολεμική προσπάθεια.
Σήμερα, περισσότερο από 150 χρόνια μετά τη γέννηση του μπλε τζιν, η μικρή τσέπη εξακολουθεί να βρίσκεται πάνω σε εκατομμύρια παντελόνια.
Όχι επειδή εξακολουθούμε να τη χρειαζόμαστε για τον αρχικό της σκοπό.
Αλλά επειδή μερικές φορές ένα design επιβιώνει πολύ περισσότερο από το αντικείμενο για το οποίο δημιουργήθηκε.
