Τεσσεράμισι χρόνια. Τόσο περίμεναν οι συγγενείς των θυμάτων, οι εγκαυματίες, οι οικογένειές τους και ο απλός κόσμος, να ξεκινήσει στην Ελλάδα της γραφειοκρατίας, της ανοργανωσιάς και της αφύσικης – έως και απαράδεκτης – καθυστέρησης, η δίκη που κάλλιστα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «η δίκη του αιώνα».
Και τι αντίκρυσαν φτάνοντας εκείνο το πρωί της Δευτέρας 31 Οκτωβρίου στην Ευελπίδων; Μια χούφτα δημοσιογράφους και μια αίθουσα πρωτοδικείου που το πολύ που θα μπορούσε να φιλοξενήσει, ήταν μια δίκη για οδήγηση χωρίς δίπλωμα.
«Τέσσερα και πλέον χρόνια. Τόσο καιρό είχαν περιθώριο, ώστε να είναι όλα προγραμματισμένα. Και τι είδαμε; Αυτό το χάλι. Μια αίθουσα που χωρούσε δύο δεκάδες ανθρώπων, ενώ γνώριζαν εξ αρχής ότι οι μάρτυρες ήταν πάνω από 200, οι δικηγόροι 160 κι όλα αυτά χωρίς να υπολογίζουμε τους συγγενείς. Αυτή η προχειρότητα που επέδειξε το κράτος δεν αρμόζει σε κάτι που το ίδιο έχει χαρακτηρίσει ως εθνική τραγωδία» λέει στη MP ο κ. Νίκος Γιαννόπουλος, ο οποίος εκείνο το εφιαλτικό απόγευμα του 2018 έχασε τη μητέρα του.
Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό που τον απογοήτευσε. «Και την πρώτη Δευτέρα, στις 31 Οκτώβρη και τη δεύτερη, στις 7 Νοέμβρη, εκτός τριών – τεσσάρων κατηγορουμένων, όλοι οι υπόλοιποι ήταν απόντες. Δεν είχαν το θάρρος να εμφανιστούν έστω για να ακούσουν τα ονόματά τους. Και μιλάμε για άτομα που εμπλέκονται, έμμεσα ή άμεσα, με 104 θανάτους».
Η δικη για το Μάτι τώρα ξεκινά και πολλοί δεν είναι αισιόδοξοι για την έκβαση της. Δικηγόροι εκφράζουν ανοικτά τον φόβο ότι μπορεί να οδηγηθούμε ακόμα και σε παραγραφή και να τη βγάλουν όλοι για δεύτερη φορά καθαρή, μετά το κακούργημα που μετατράπηκε σε πλημμέλημα.
Οπως όλοι όσοι έχουν το κουράγιο να βρίσκονται εδώ και τέσσερα χρόνια στην πρώτη γραμμή αυτής της μάχης, με όποιο βάρος κουβαλά ο καθένας στην πλάτη του, έτσι και ο κ. Γιαννόπουλος δηλώνει αποφασισμένος να μην κάνει βήμα πίσω.
«Αυτό που θέλουμε να περάσουμε στον κόσμο γενικότερα και σε αυτούς που είναι υποχρεωμένοι να το ακούσουν, ειδικότερα είναι ότι όσο και να θέλουν κάποιοι να υποβαθμίσουν την τραγωδία, δεν θα τους αφήσουμε. Θα το πάμε μέχρι τέλους. Δεν πρόκειται να επιτρέψουμε να γίνει το Μάτι μια κακή ανάμνηση».
