Σε αυτό το Editorial έχω σκοπό να ασχοληθώ με παράπονα και παρατηρήσεις αναγνωστών μας. Με κάποια συμφωνώ απόλυτα, με κάποια διαφωνώ αλλά τα αναφέρω.
Δεχθήκαμε πολλά τηλεφωνήματα από ανθρώπους που πλήρωσαν βαριά πρόστιμα για τα όρια ταχύτητας στη Λεωφόρο Μαραθώνος και συγκεκριμένα από μπλόκο της Τροχαίας στο ύψος της ταβέρνας «Βασίλης» στο Μάτι, οι οποίοι με έκπληξη διαπίστωσαν ότι ξεπέρασαν το όριο των 30 χλμ/ώρα…
Θέλω καταρχήν να δηλώσω ότι είμαι υπέρ των αυστηρών μέτρων που θεσπίστηκαν στον νέο ΚΟΚ και των κατά πολύ συχνότερων ελέγχων που γίνονται πλέον στους δρόμους, σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν. Είναι δίκαια τα πρόστιμα για την οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ, για την παραβίαση κόκκινων σηματοδοτών, για ζώνες και κινητά τηλέφωνα, για κράνη στις μηχανές, οδήγηση σε ΛΕΑ, κλπ κλπ. Δίκαια, λογικά και ευεργετικά. Γιατί σε μεγάλο βαθμό έχει αλλάξει προς το καλύτερο η οδηγική συμπεριφορά του Έλληνα.
Δεν μπορώ, όμως, με τίποτα να αποδεχθώ την υπερβολή και το παράλογο… Γιατί δεν είναι δυνατόν να επιβάλλεται νέο όριο ταχύτητας 30 χλμ/ώρα στο τμήμα της Λεωφ. Μαραθώνος από την Α’ είσοδο του Νέου Βουτζά έως τον Αγ. Ανδρέα. Κι ασφαλώς δεν γίνεται την ίδια στιγμή οι της Τροχαίας να στήνουν καρτέρι για να πιάσουν ανυποψίαστους οδηγούς γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι ουσιαστικά υπηρετούν τον παραλογισμό…
Ακόμα κι αν το όριο τροποποιήθηκε ενόψει των έργων της Αποχέτευσης, είναι παντελώς παράλογο να ισχύει σχεδόν δύο μήνες πριν εφαρμοστούν τα κυκλοφοριακά μέτρα για την εγκατάσταση του εργοταξίου και χωρίς καν να υπάρχουν ευδιάκριτες σημάνσεις για τα επερχόμενα έργα…
Δέχθηκα κι άλλο παράπονο, που αυτή τη φορά είχε σχέση με το κείμενό μου στο τεύχος Φεβρουαρίου, όπου υπερασπίστηκα το δικαίωμα κάποιων νέων ανθρώπων να χρησιμοποιούν μια ιδιωτική έκταση –όσο δεν είναι αντίθετοι οι ιδιοκτήτες της– κάνοντας βόλτες με τις μηχανές τους. Σέβομαι απόλυτα το δικαίωμα στην αντίθετη άποψη. Σε οτιδήποτε, όμως, γίνεται πάντα υπάρχει κόσμος που είναι υπέρ και κόσμος που είναι κατά.
Ο ξακουστός τρίτος νόμος του Νεύτωνα, για τη δράση και την αντίδραση… Εγώ, όμως, δεν εκφράζω την άποψη ούτε κάποιας πλειοψηφίας ούτε κάποιας μειοψηφίας. Εκφράζω πάντα την προσωπική μου άποψη, δεν διεκδικώ ποτέ το δικαίωμα στο αλάθητο και δεν αισθάνομαι την παραμικρή ανάγκη να επιβάλω τη γνώμη μου. Διατηρώ, όμως, κάθε δικαίωμα να την εκφράζω με το όνομά μου και την υπογραφή μου.
