Με τον Κυριάκο Δαμιανόγλου δεν ήμουν κολλητός. Δεν ήμασταν καν φίλοι. Είχαμε μια επικοινωνία αραιά και που και η εκτίμηση και ο σεβασμός του ενός για τον άλλον ενισχύθηκε το περασμένο καλοκαίρι, όταν κάναμε στη Marathon Press ένα αφιέρωμα στα δύο σώματα εθελοντών που δραστηριοποιούνται στην περιοχή. Στο ΠΥΣΕΘ, του οποίου και ήταν επικεφαλής και στο ΣΕΔΜ.
Έκτοτε τον καλούσα αρκετά συχνά στο τηλέφωνο, έχοντας βέβαια την άδειά του. Μου είχε εξηγήσει ότι δεν του αρέσει να γράφονται ανακρίβειες και να τρομάζει ο κόσμος και ότι έχω το ελεύθερο να τον καλώ κάθε φορά που μάθαινα ότι υπήρχε περιστατικό, είτε φωτιά, είτε τροχαίο.
Μόλις ακουγόταν σειρήνα ή μόλις είχα μια ένδειξη ότι κάτι συνέβαινε, δυο – τρεις άνθρωποι μου έρχονταν στο μυαλό εκτός βέβαια από την Πυροσβεστική. Ο ένας ήταν ο Κυριάκος.
Κι αυτός με τον καιρό κι αφού είδε πώς χειριζόμασταν ως μέσο τα πράγματα και τις καταστάσεις και πάντα ήταν πρόθυμος να μας ενημερώσει «για να μη γράψετε κάτι που δεν ισχύει γιατί όλο και κάποιος θα πει τα δικά του».
Τελευταία φορά μιλήσαμε την περασμένη Τετάρτη. Αρχικά στο messenger και εν συνεχεία στο τηλέφωνο. Τραγική ειρωνεία ότι η επικοινωνία μας έγινε για ένα τροχαίο στη συμβολή της Μαραθώνος με τη Τζιλάβη.
Για έναν περίεργο λόγο, παρότι είχαμε δουλειά και οι δύο, μιλήσαμε αρκετά παραπάνω από ότι στις συνήθεις, γρήγορες επικοινωνίες μας. Μου είπε για τη δουλειά του, τις ασφάλειες, τη μέρα του που είναι πάντα γεμάτη, για το ΠΥΣΕΘ που ήταν το καμάρι του και κλείνοντας με προειδοποίησε ότι «δεν θα έχουμε εύκολο το καλοκαίρι».
Χθες βράδυ, μαθαίνοντας για το σοβαρό τροχαίο που έγινε στον Νέο Βουτζά πήγα γρήγορα στο κινητό. Πρώτη μου σκέψη, να πάρω τον Κυριάκο. Κάποιος μου το έκλεισε, φαντάστηκα ότι θα ήταν εκεί. Όχι σε αυτή τη θέση, αλλά στη δική του, έτοιμος να βοηθήσει.
Και στο επόμενο τηλεφώνημά μου, μια τρεμάμενη φωνή μου είπε «είμαι εδώ, ένα χάος. Ο Κυριάκος τράκαρε με τη Mercedes. Νομίζω ότι δεν είναι καλά τα πράγματα».
Ο Κυριάκος δεν ήταν κολλητός μου. Δεν ήταν καν φίλος μου. Δεν ήπιαμε ποτέ ποτό παρέα και δεν ήξερα τα προσωπικά του όπως κι αυτός τα δικά μου. Δεν γνώριζα πόσο καλός ασφαλιστής ήταν, ούτε πόσο καλά διοικούσε το ΠΥΣΕΘ. Ήξερα όμως ότι ήταν ευγενικός, έξυπνος, καλλιεργημένος και πάντα πρόθυμος να βοηθήσει.
Ένας ωραίος τύπος που μακάρι να μπορούσα να γνωρίσω λίγο καλύτερα…
Κώστας Ζοργιός
