Η ανάγκη του ανθρώπου να προβλέπει τον καιρό δεν είναι καθόλου σύγχρονη. Πολύ πριν από την εμφάνιση των ημερολογίων και των επιστημονικών οργάνων, οι προϊστορικοί πληθυσμοί παρατηρούσαν με ιδιαίτερη προσοχή τον ουρανό.
Σύμφωνα με πρόσφατες αρχαιολογικές μελέτες στην Ισπανία, ορισμένες χαράξεις σε βράχους ενδέχεται να αποτελούν το αρχαιότερο μετεωρολογικό ημερολόγιο της Ευρώπης.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι συγκεκριμένα σημεία των βράχων ευθυγραμμίζονται με την ανατολή ή τη δύση του Ήλιου κατά τα ηλιοστάσια και τις ισημερίες. Αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι της εποχής μπορούσαν να γνωρίζουν με σχετική ακρίβεια πότε άλλαζαν οι εποχές, ώστε να προγραμματίζουν τη σπορά, τη συγκομιδή ή ακόμη και τις μετακινήσεις των κοπαδιών.
Το εντυπωσιακό είναι ότι οι χαράξεις αυτές δεν φαίνεται να είχαν μόνο τελετουργική σημασία. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι εξυπηρετούσαν και πρακτικές ανάγκες, λειτουργώντας σαν ένα πρωτόγονο ημερολόγιο που βοηθούσε τις κοινότητες να επιβιώνουν.
Η ανακάλυψη υπενθυμίζει ότι οι άνθρωποι της προϊστορίας δεν ήταν απλώς κυνηγοί ή γεωργοί. Ήταν προσεκτικοί παρατηρητές της φύσης, με γνώσεις που μεταφέρονταν από γενιά σε γενιά. Η κατανόηση των κινήσεων του Ήλιου και των άστρων αποτελούσε ζήτημα επιβίωσης.
Σήμερα, η αρχαιοαστρονομία επιχειρεί να αποκρυπτογραφήσει αυτά τα «μηνύματα» του παρελθόντος, αποκαλύπτοντας ότι η σχέση του ανθρώπου με τον ουρανό ξεκίνησε πολύ πριν από την εμφάνιση των πρώτων πολιτισμών.
