Έναν εφιαλτικό απολογισμό για τον φυσικό πλούτο της Αττικής αποκαλύπτει η νέα χαρτογράφηση των δασικών πυρκαγιών της τελευταίας δεκαετίας. Από το 2017 έως και τις 3 Αυγούστου 2026, οι φλόγες έχουν περάσει από το 42% των δασικών εκτάσεων της ηπειρωτικής Περιφέρειας Αττικής.
Η επικαιροποιημένη ανάλυση πραγματοποιήθηκε από την ομάδα του meteo.gr του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, μετά τη μεγάλη πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στις 31 Ιουλίου στο Πόρτο Γερμενό.
Τα δεδομένα προέρχονται από την Υπηρεσία Ταχείας Χαρτογράφησης Copernicus και το Ευρωπαϊκό Σύστημα Πληροφόρησης για τις Δασικές Πυρκαγιές EFFIS. Σύμφωνα με την ανάλυση του meteo, μέσα σε δέκα χρόνια καταγράφηκαν 15 μεγάλες δασικές πυρκαγιές, οι οποίες επηρέασαν συνολικά περισσότερα από 800.000 στρέμματα.
Έχει καεί το 32% της συνολικής επιφάνειας
Η γεωγραφική περιοχή που εξετάστηκε καλύπτει την ηπειρωτική Αττική, χωρίς να περιλαμβάνονται η Τροιζηνία, τα νησιά και το πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας. Η συνολική της έκταση φτάνει περίπου τα 2,5 εκατομμύρια στρέμματα.
Από αυτά, σχεδόν το ένα τρίτο –περίπου το 32%– έχει βρεθεί μέσα στις περιμέτρους μεγάλων πυρκαγιών από το 2017 μέχρι σήμερα.
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο βαριά όταν η ανάλυση περιορίζεται στα δάση. Από τα περίπου 1.230.000 στρέμματα δασικής γης, περισσότερα από 512.000 στρέμματα έχουν καεί. Πριν από την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου του 2026, το αντίστοιχο ποσοστό υπολογιζόταν στο 38%. Η νέα αποτύπωση το ανεβάζει πλέον στο 42%.
Μια πληγή που δεν κλείνει όταν σβήνουν οι φλόγες
Η περιβαλλοντική ζημιά δεν εξαντλείται στην απώλεια των δέντρων. Οι επαναλαμβανόμενες πυρκαγιές καταστρέφουν ενδιαιτήματα άγριας ζωής, αφήνουν το έδαφος εκτεθειμένο στη διάβρωση και αυξάνουν τον κίνδυνο πλημμυρικών φαινομένων κατά τις ισχυρές βροχοπτώσεις.
Ιδιαίτερα ευάλωτες είναι οι περιοχές που έχουν καεί περισσότερες από μία φορές μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, καθώς η φυσική αναγέννηση δυσκολεύεται και το δάσος κινδυνεύει να μετατραπεί σταδιακά σε υποβαθμισμένη θαμνώδη ή γυμνή έκταση.
Οι αριθμοί καθιστούν πλέον επιτακτική την ενίσχυση της πρόληψης, τη συστηματική διαχείριση της δασικής καύσιμης ύλης, την προστασία της φυσικής αναγέννησης και την έγκαιρη υλοποίηση αντιδιαβρωτικών και αντιπλημμυρικών έργων. Η Αττική δεν διαθέτει πλέον την πολυτέλεια να χάσει άλλο δάσος.
