Ο νεαρός Αμερικανός δημιουργός ταξιδιωτικού περιεχομένου έχει περάσει την τελευταία δεκαετία ταξιδεύοντας σε κάθε χώρα του πλανήτη, συμπεριλαμβανομένης της Βόρειας Κορέας, του Αφγανιστάν και άλλων προορισμών που πολλοί ταξιδιωτικοί πράκτορες θα απέφευγαν να προτείνουν.

Το προσωπικό του κανάλι στο YouTube έχει συγκεντρώσει 5,7 εκατ. συνδρομητές και περισσότερες από 1 δισ. προβολές, γεγονός που δείχνει το ενδιαφέρον του κοινού να παρακολουθεί κάποιον να επισκέπτεται μέρη στα οποία οι περισσότεροι δεν θα τολμούσαν ποτέ να ταξιδέψουν. Ύστερα από δέκα χρόνια συνεχών περιπλανήσεων, ο Ντρου Μπίνσκι κατέταξε τους πέντε προορισμούς που τον φόβισαν περισσότερο.

Το ταξίδι του ξεκίνησε το 2012, όταν βρέθηκε στην Πράγα για ένα εξάμηνο σπουδών στο εξωτερικό. Την περίοδο εκείνη επισκέφτηκε περισσότερες από 20 χώρες και ανακάλυψε το πάθος για τα ταξίδια. Αργότερα μετακόμισε στη Νότια Κορέα, όπου εργάστηκε ως καθηγητής αγγλικών και δημιούργησε το ταξιδιωτικό ιστολόγιο The Hungry Partier.

Στην πορεία κατάφερε να καταρρίψει δύο παγκόσμια ρεκόρ: Το 2016, επισκέφτηκε 12 μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO μέσα σε μόλις 24 ώρες και πέτυχε το ρεκόρ για το ταχύτερο οργανωμένο πακετάρισμα βαλίτσας.

Μογκαντίσου, Σομαλία

Η πρωτεύουσα της Σομαλίας, το Μογκαντίσου, βρέθηκε στην πρώτη θέση της λίστας του χωρίς δεύτερη σκέψη. Ο Μπίνσκι την περιέγραψε ως μία πόλη «χωρίς κανόνες και νόμους», όπου ακόμη και η έξοδος από το ξενοδοχείο απαιτεί στρατιωτική συνοδεία, οχήματα ασφαλείας μπροστά και πίσω, καθώς και ένοπλους στρατιώτες με αλεξίσφαιρα γιλέκα που ελέγχουν τη διαδρομή.

Η Αλ Σαμπάμπ, παρακλάδι της Αλ Κάιντα, διατηρεί ισχυρή παρουσία στην περιοχή, δημιουργώντας ένα κλίμα μόνιμης απειλής. Στην τελευταία του επίσκεψη, ο Μπίνσκι είχε πάει να συναντήσει έναν φίλο στο ξενοδοχείο Hyatt, το οποίο σήμερα έχει καταστραφεί. «Πολύ, πολύ τρομακτική και πολύ λυπηρή», ανέφερε για την εμπειρία του. Από τις 197 χώρες που έχει επισκεφτεί, το Μογκαντίσου βρίσκεται στην κορυφή της λίστας των πλέον επικίνδυνων εμπειριών του.

Κόνακρι, Γουινέα

Η πρωτεύουσα της Γουινέας, Κόνακρι, κατέλαβε τη δεύτερη θέση. Ο Μπίνσκι ανέφερε ότι μόλις 10’ μετά την έξοδο από το ξενοδοχείο σταμάτησε η Αστυνομία, ενώ, κατά τη διάρκεια της παραμονής του βρέθηκε εν μέσω απόπειρας πραξικοπήματος. Περιέγραψε την εμπειρία του ως ένα «απόλυτο χάος».

Κανταχάρ, Αφγανιστάν

Στην τρίτη θέση βρίσκεται το Κανταχάρ του Αφγανιστάν. Η ιστορική βάση των Ταλιμπάν έχει βρεθεί για δεκαετίες υπό καθεστώς αυστηρού ελέγχου και έντονης αστάθειας. Ο Μπίνσκι δήλωσε ότι εντυπωσιάστηκε από τις αρχαίες αγορές της πόλης, αλλά η γενικότερη ατμόσφαιρα παρέμενε βαριά. Τόνισε πως αγαπά το Αφγανιστάν ως χώρα, όμως το Κανταχάρ αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση.

Πορτ–ο–Πρενς, Αϊτή

Η πρωτεύουσα της Αϊτής, Πορτ–ο–Πρενς, κατέλαβε την τέταρτη θέση και συνδέεται με την πιο προσωπικά δύσκολη εμπειρία που περιέγραψε. Ο Μπίνσκι εισήλθε σε περιοχή που ελέγχεται από συμμορίες κοντά στο αεροδρόμιο μαζί με έναν τοπικό οδηγό. Η κατάσταση κλιμακώθηκε γρήγορα, με ένοπλους άνδρες να ελέγχουν την περιοχή, να ζητούν χρήματα και να στρέφουν όπλα εναντίον τους.

Τρίπολη, Λιβύη

Στην πέμπτη θέση βρίσκεται η Τρίπολη της Λιβύης. Κατά την επίσκεψη που πραγματοποίησε το 2018, ο πολύπειρος ταξιδιώτης ανέφερε ότι αποκοιμήθηκε ακούγοντας στο βάθος ήχους πυροβολικού. Οι μετακινήσεις στους δρόμους συνοδεύονταν από συνεχείς ελέγχους της Αστυνομίας, η οποία δεν ήταν συνηθισμένη στην παρουσία επισκεπτών από τρίτα κράτη. Ωστόσο, σημείωσε ότι η Τρίπολη έχει ανοίξει σημαντικά τα τελευταία χρόνια και εξέφρασε την ελπίδα να επιστρέψει.

Παρ’ ότι οι συγκεκριμένες περιοχές αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα ασφάλειας, εγκληματικότητας και κοινωνικοοικονομικής αστάθειας, ο Μπίνσκι υπογράμμισε ότι πολλές από αυτές κρύβουν εντυπωσιακή φυσική ομορφιά και πολιτιστικό πλούτο.

Η Σομαλία διαθέτει μερικά από τα πλέον ανέγγιχτα τοπία στο Κέρας της Αφρικής, με παραλίες λευκής άμμου, κοραλλιογενείς υφάλους και αρχαιολογικούς χώρους που παραμένουν ελάχιστα εξερευνημένοι λόγω της κατάστασης ασφαλείας.

Το Αφγανιστάν, αντίστοιχα, φιλοξενεί σημαντικά πολιτιστικά μνημεία, όπως το γαλαζοπράσινο Τέμενος Χαζράτ Αλί στη Μαζάρ–ι–Σαρίφ και τις εντυπωσιακές λίμνες τραβερτίνη στο Εθνικό Πάρκο Μπαντ–ε Αμίρ. Πρόκειται για χώρες με ιστορία, ομορφιά και πολιτισμό, όπου όμως η απόσταση ανάμεσα στις δυνατότητές τους ως ταξιδιωτικοί προορισμοί και στη σημερινή πραγματικότητα παραμένει οδυνηρά μεγάλη.

Πηγή: newsbomb.gr

Προηγούμενο άρθροΠυρκαγιά κοντά σε σπίτια στη Ραφήνα – Καίει καλαμιές και ξερόχορτα