Του Κώστα Ζοργιού
Και ξαφνικά, ξυπνάμε ένα πρωί μέσα Μαΐου και διαβάζουμε ότι αποκτήσαμε κι άλλον ανταγωνιστή. Ότι κυκλοφόρησε νέα εφημερίδα που ξεπούλησε και πως μια ομάδα καινούργιων δημοσιογράφων απειλεί να μας φάει τη δουλειά.
Κι έτσι να ήταν τα πράγματα, χαλάλι. Γιατί η είδηση ότι μαθητές του 1ου Γυμνασίου Νέας Μάκρης εξέδωσαν το πρώτο τεύχος της σχολικής εφημερίδας τους ήταν από τις πιο ευχάριστες σε τοπικό επίπεδο το τελευταίο διάστημα.
Το «Καναπεδάκι» όπως την ονόμασαν έχει προϊστορία που μας γυρνά στο 2015. Με πρωτοβουλία του τότε διευθυντή που είχε και μακρά θητεία στο σχολείο, Άγγελου Καλογερόπουλου, είχε κυκλοφορήσει «Η Βουή των Εφήβων» η οποία πρόλαβε να βγάλει τέσσερα φύλλα, πριν τελικά ο ενθουσιασμός υποχωρήσει και… ανασταλεί η έκδοσή της.
Η ιδέα…
Όπως οι περισσότερες πολύ καλές ιδέες, έτσι κι αυτή γεννήθηκε από μια στιγμή, από μια συζήτηση που ξεκινώντας δεν παρέπεμπε σε τόσο σημαντική κατάληξη.
Τρεις καθηγητές του σχολείου Ιωσήφ Χαλβατζόγλου (Καλλιτεχνικά), Μιχάλης Δημητριάδης (Φιλόλογος) και Νίκος Αρχοντής (Βιολογία) συζητούσαν σε ένα διάλειμμα για τη «Βουή των Εφήβων» και το πόσο κρίμα ήταν που δεν συνεχίστηκε. Και κοιτώντας ο ένας τον άλλον, αναρωτήθηκαν γιατί να μην έκαναν οι ίδιοι μια προσπάθεια για ένα καινούργιο σχολικό έντυπο.
«Αντιλαμβάνεστε τον ενθουσιασμό μας όταν επικοινωνώντας την ιδέα στους μαθητές λίγο πριν τα Χριστούγεννα, είδαμε ότι βρήκε μεγάλη ανταπόκριση. Από τον Ιανουάριο αρχίσαμε σιγά σιγά να μαζεύουμε τα παιδιά και ήταν Φλεβάρης όταν αποφασίσαμε ότι τελικά θα βγάλουμε φύλλο», λέει στη MP ο κ. Χαλβατζόγλου.
Η υλοποίηση…
Αν και πολλοί μαθητές πέρασαν από τα διάφορα ομαδικά brainstorming, αυτοί που τελικά σχημάτισαν τον σκληρό πυρήνα της εφημερίδας και έβγαλαν το πρώτο φύλλο ήταν συνολικά 16, από τις τάξεις της Β’ και Γ’ Γυμνασίου.
«Ο πρώτος μας στόχος από τη γνωριμία των παιδιών με μια εκδοτική απόπειρα ήταν να δραστηριοποιηθούν, να σκεφτούν, να ευαισθητοποιηθούν, να δουλέψουν ομαδικά και το κυριότερο, να εκφραστούν. Είχαμε συμφωνήσει εξ αρχής οι καθηγητές ότι δεν θα παρεμβαίναμε στις σκέψεις τους και στο “Καναπεδάκι” δεν θα υπήρχε η παραμικρή λογοκρισία. Θα πρέπει, δε, να σας πω ότι η διάδραση που είχαμε ήταν πολύ διαφορετική από αυτή που έχουμε όταν ο καθένας βρίσκεται στον κλασικό ρόλο μαθητή – καθηγητή στο σχολείο. Μας έφερε πιο κοντά και μας άνοιξε νέους ορίζοντες επικοινωνίας», σημειώνει ο κ. Χαλβατζόγλου.
Τι έλειπε ώστε οι σκέψεις να αποτυπωθούν στο χαρτί; Η γνώση για το πώς στήνεται και εκδίδεται μια εφημερίδα. Και γι’ αυτή φρόντισε ένας παλιός συνεργάτης της MP και έμπειρος δημοσιογράφος. Ο Αλέξανδρος Σόμογλου οργάνωσε την προσπάθεια, μοιράστηκε ιδέες, έλυσε απορίες και έδωσε την τελική ώθηση ώστε να κυκλοφορήσει το «Καναπεδάκι» με 400 φύλλα, σε παραδοσιακή μορφή εφημερίδας (χαρτί μεγέθους Α3) και θέματα που κάλυπταν 8 σελίδες.
Η εφημερίδα διανεμήθηκε από μαθητές στην πόλη της Νέας Μάκρης, έγινε ανάρπαστη κι εξαντλήθηκε! Γεγονός που άνοιξε την όρεξη ώστε να έχει και συνέχεια…
Οι στόχοι…
«Ήδη έχουμε στα σκαριά το επόμενο τεύχος, το οποίο θα το πιάσουμε τον Σεπτέμβριο, με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Θέλουμε να υπάρχει μια χρονική συνέπεια στην έκδοση, δηλαδή να συμφωνήσουμε ότι θα βγάζουμε φύλλο ανά τρεις ή τέσσερις μήνες, ώστε να μπουν όρια στους μαθητές και να δουλεύουν με σαφή χρονικό περιορισμό, αλλά όπως ξέρετε η σχολική ζωή έχει ιδιαιτερότητες.
Στόχος μας, πάντως, είναι όλο αυτό να έχει διάρκεια, να αγγίξει το σύνολο του σχολείου και η εφημερίδα να γίνει χώρος έκφρασης για όποιον επιθυμεί να εκφραστεί», συμπληρώνει ο κ. Χαλβατζόγλου.
Το σημαντικό, πέρα από όλα τα υπόλοιπα, είναι ότι αυτή η ιδέα έγινε δεκτή με ενθουσιασμό και αγκαλιάστηκε κι από τη διεύθυνση του σχολείου. Η διευθύντρια Νάνσυ Κοντομήτρου στήριξε από την πρώτη στιγμή την προσπάθεια και μάλιστα εντυπωσιάστηκε με το αποτέλεσμα.
«Ήταν εξαιρετική η προσπάθεια όλων, δείγμα του τι μπορούν να κάνουν τα παιδιά όταν δουλεύουν με όραμα, όρεξη και καλή οργάνωση. Όταν οι μαθητές ασχολούνται με κάτι που είναι εκτός πλαισίου μαθήματος, υπάρχουν προσωπικότητες που μέσα από όλη τη διαδικασία ανθίζουν.
Κι είναι για μένα πιο σημαντικό να διδαχθεί ένα παιδί τι είναι συνεργατική εργασία, πώς μοιράζονται ρόλοι, τι σημαίνει χρονική συνέπεια και πώς γίνεται σωστά ο συντονισμός και η συνολική προσπάθεια για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, από το να μάθει παπαγαλία ένα κεφάλαιο από το βιβλίο Ιστορίας»…
Και οι πρωταγωνιστές
Ιριάνα Σόμογλου (Συντάκτρια)
«Ας πούμε ότι έχω λίγο από το μικρόβιο του μπαμπά, αλλά και της μητέρας μου που έχει σπουδάσει δημοσιογραφία», παραδέχεται γελώντας η μαθήτρια της Γ’ Γυμνασίου Ιριάνα, κόρη του Αλέξανδρου Σόμογλου.
Η Ιριάνα επιμελήθηκε στο πρώτο τεύχος ένα κείμενο για τον σχολικό εκφοβισμό σε άλλα σχολεία της Αττικής, ένα δεύτερο για την επίσκεψη στο σχολείο και την παράσταση που είχε παρουσιάσει η Λυρική Σκηνή και ένα τρίτο που αποτελεί το δικό της αποχαιρετιστήριο μήνυμα στο Γυμνάσιο.
«Μου αρέσει πολύ το γράψιμο, αλλά μέχρι τώρα έγραφα ελεύθερα, από τη φαντασία μου. Μια έρευνα κι ένα κείμενο για τον σχολικό εκφοβισμό έχουν εντελώς διαφορετικό ύφος», συμπληρώνει και εξηγεί με… πάσα ειλικρίνεια ότι «θα ήθελα να γράφω για πολιτιστικά δρώμενα. Να δω μια παράσταση σε κάποιο μεγάλο θέατρο και να μεταφέρω την εμπειρία μου. Δεν θα ήθελα, αντίθετα, να γράφω για αθλητικά». Κι όλα αυτά με πατέρα αθλητικογράφο…
Τάσος Τσαφέρι (Συντάκτης)
Μέχρι την έκδοση της εφημερίδας, ο Τάσος, μαθητής Β’ Γυμνασίου, δεν είχε γράψει στη ζωή του τίποτε άλλο πέρα από εκθέσεις κι αυτές από… υποχρέωση.
«Παρ’ όλα αυτά το διασκέδασα πολύ, ήταν τρομερή εμπειρία και θα συνεχίσω και του χρόνου παρότι ομολογώ ότι δεν θα επέλεγα ποτέ τη δημοσιογραφία ως επάγγελμα. Στο πρώτο τεύχος έγραψα δύο άρθρα, το ένα για τα πλεονεκτήματα του webex και το δεύτερο για τα επιτραπέζια, δεδομένου ότι έχουμε έναν όμιλο στο σχολείο όπου παίζουμε».
Αντίθετα με την Ιριάνα, ο Τάσος έχει αγάπη για τον αθλητισμό και «θα ήθελα να γράψω για την πυγμαχία που μου αρέσει πολύ. Αλλά και για το σκάκι, γιατί παίζω και το βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρον να μεταφέρω σε άλλους την εμπειρία να είσαι πάνω από μία σκακιέρα και να σκέφτεσαι. Δεν θα ήθελα με τίποτα να γράψω για πολιτικά. Με μπερδεύουν…».
Αφήσαμε για το τέλος το καλύτερο. Την αποκάλυψη για το πώς «βαπτίστηκε» η εφημερίδα, πώς προέκυψε το όνομα. Στο 1ο Γυμνάσιο Νέας Μάκρης, ακριβώς έξω από το γραφείο καθηγητών, κάθονται οι τιμωρημένοι μαθητές. Στο γνωστό και μη εξαιρετέο «καναπεδάκι»…
Η συντακτική ομάδα
Στέλιος Βαμβάκης
Κωνσταντίνα Γιαννάτου
Βερόνικα Μπεσπάλοβα
Πάνος Πένητας
Μάρω Σεβαστού
Ιριάνα Σόμογλου
Θεοδώρα Τιλελή
Αθηνά Τσακανάκη
Τάσος Τσαφέρι
Μάρα Τσούμα
Σύλια Χατζηγιάννη
Πορφύρης Χριστοδούλου
Νικόλ Ζυγούρη
Βασιλική Θεοδοσιάδη
Μελίνα Μαθιουδάκη
Σπύρος Μπότσης
