του ΚΩΣΤΑ ΖΟΡΓΙΟΥ
Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, το Ζούμπερι είχε την ιδιαιτερότητα να παρουσιάζει δύο εντελώς διαφορετικά πρόσωπα. Τα καλοκαίρια ζωντάνευε από επισκέπτες που είτε έρχονταν μονοήμερες βόλτες, είτε επέλεγαν να μείνουν στο ομώνυμο ξενοδοχείο, βοηθώντας τα λιγοστά μαγαζιά της περιοχής να ζήσουν.
Οι επιλογές συγκεκριμένες, μια και το πρωί θα έπινες τον καφέ σου στον Στέλιο στην παραλία, το μεσημέρι θα έτρωγες σε μια από τις ψαροταβέρνες (Ζούμπερης, Ακρογιάλι, Δελφίνι), ή τις πιτσαρίες (Jumbo, Ωκεανίς), το σούρουπο θα έβλεπες την ταινία σου στη Φλωρίδα, πριν κλείσεις το βράδυ με ένα ποτό στο Λεμόνι. Κι αν χρειαζόταν να ψωνίσεις, είχες πολυτέλεια να διαλέξεις ανάμεσα σε δύο μίνι μάρκετ, σε μια μικρή παραθεριστική πολιτεία που σε έκανε να νιώθεις πολύ οικεία.
Όταν έφτανε ο Σεπτέμβρης, το σκηνικό άλλαζε άρδην, καθώς έμεναν πίσω ελάχιστοι τολμηροί που απολάμβαναν την ησυχία του χειμώνα, κινούνταν στους άδειους χωματόδρομους, άφηναν τα παιδιά τους να οργώνουν τα στενά και γνώριζαν ότι κανείς δεν θα τη διαταράξει για τους επόμενους αρκετούς μήνες.
Στη δεκαετία του ’90, το Ζούμπερι άλλαξε πολύ. Η αλλαγή του χειμώνα αφορούσε στον ερχομό περισσότερων μόνιμων κατοίκων. Αυτή του καλοκαιριού, στο μαγαζί που άνοιξε το 1995 και τάραξε αμέσως τα νερά, μετατρέποντας την οδό Αεροπορίας σε ένα απέραντο πάρκινγκ και φτάνοντας να έχει τόση φήμη, που αρκετοί «ξένοι» έμαθαν το La Costa, χωρίς να γνωρίζουν το Ζούμπερι…
Η γνωριμία με το Ζούμπερι, η ιδέα και το «όλα ή τίποτα»
Η ιστορία ξεκινά αρκετά μακριά, από την ορεινή Ναυπακτία και το χωριό Ανθόφυτο, από το οποίο το έφυγε ο Κώστας Τσιλιγιάννης για να σπουδάσει στην Αθήνα. Για να έχει ένα χαρτζιλίκι στην τσέπη, παράλληλα με τις σπουδές ξεκίνησε να δουλεύει σε μαγαζιά στα Εξάρχεια και από σπόντα βρέθηκε το 1981, μόλις στα 19 του, στην ψαροταβέρνα του Θεοδωρέλλη «Ο Ζούμπερης».
Η μία μέρα και το δοκιμαστικό για μια θέση σερβιτόρου, έγινε μια δεκαετία, πριν τελικά το 1991, αποφασίσει να τραβήξει τον δικό του δρόμο, ξεκινώντας να δουλεύει το «Ζούμπερι Καφέ» στην παραλία.
Ο Κώστας Τσιλιγιάννης έπεσε πάνω στην πρώτη αλλαγή που λέγαμε, όταν το Ζούμπερι άρχισε να έχει περισσότερους κατοίκους τον χειμώνα και μεγαλύτερο πλήθος παραθεριστών το καλοκαίρι, μια και όλες οι κατασκηνώσεις γέμιζαν. Και παρότι φρέσκος στις επιχειρήσεις, είδε μπροστά του μια ευκαιρία.
Ήταν αρχές του 1995 όταν νοίκιασε το «Δελφίνι» και ξεκίνησε να στήνει την ιδέα του, πολύ τολμηρή και αρκετά δαπανηρή, μια και αναγκάστηκε να επενδύσει όλα όσα είχε μαζέψει μέχρι τότε. Όλα ή τίποτα, με λίγα λόγια, αλλά όπως θα ξέρετε, η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς…
Το grand opening του La Costa και το μεγάλο «μπαμ»
Το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας εκείνης της χρονιάς ανοίγει το μαγαζί ως ψαροταβέρνα, για να επωφεληθεί των ημερών. Ακολουθεί πλήρης ανακαίνιση και το βράδυ της Ανάστασης το La Costa κάνει το… grand opening.
Η ιδέα είναι ένα κέντρο διασκέδασης, ένα κλαμπ-καφέ και όχι καφέ-κλαμπ, για όσους ήθελαν να πιουν τον καφέ τους πάνω στην παραλία από το πρωί έως αργά το απόγευμα, αλλά με επίκεντρο αυτούς που αναζητούσαν κάτι διαφορετικό στη βραδινή ζωή της ευρύτερης περιοχής.
Το La Costa παίρνει το όνομά του από την παραλία της Ανδαλουσίας La Costa del Sol, έχοντας ως «νονούς» δύο φίλους του Τσιλιγιάννη και ξεκινά με ροκ, mainstream μουσική και επιτυχίες των ‘70s και ‘80s.
Σε μόλις έναν μήνα ζωής, κάνει το πρώτο μεγάλο μπαμ, καθώς οι κατασκηνωτές ανταποκρίνονται στο «κάλεσμα» και συρρέουν μαζικά στο μαγαζί μετά τις 22.00 και το πρώτο ποτό σε κάποιο άλλο μπαρ της ευρύτερης περιοχής.
Το La Costa έχει κίνηση όλη μέρα και τα βράδια γεμίζει. Η σκέψη του ιδιοκτήτη δικαιώνεται και την πρώτη τριετία το κλαμπ πηγαίνει… σφαίρα, με τη μουσική να παίζει μέχρι το ξημέρωμα και τον κόσμο να φεύγει από την παραλία τα Σαββατοκύριακα αφού ανατείλει ο ήλιος.
Η επέκταση και η… λαοθάλασσα στην παραλία
Το 1996 μπαίνει στο μαγαζί και ο Πάνος Τσιλιγιάννης και τα δύο αδέλφια παίρνουν σημαντικές αποφάσεις, βλέποντας ότι το La Costa έχει ήδη αποκτήσει μεγάλη δυναμική. Το 1998 κάνουν ολική ανακαίνιση, βγάζουν τραπεζοκαθίσματα και ξαπλώστρες στην παραλία, δημιουργούν ένα κιόσκι με μπαρ πάνω στην άμμο, ενώ φτιάχνουν και πάρκινγκ χωρητικότητας 1.000 θέσεων.
Αποδεικνύεται χρήσιμο αλλά όχι αρκετό, καθώς τα αυτοκίνητα φτάνουν μέχρι τον Ιερό Ναό Μεταμόρφωσης του Σωτήρος κι ο κόσμος γεμίζει πια αυτό το κομμάτι της παραλίας, από νωρίς το πρωί μέχρι και τα πρώτα… beat μουσικής αργά το βράδυ, με τα οποία μπορούν να χορέψουν πάνω από 800 άτομα.
Το δεύτερο μεγάλο μπαμ γίνεται το 2003, όταν η επιχείρηση επεκτείνεται με την ενοικίαση του διπλανού μαγαζιού (πρώην «Λεμόνι») που από την επόμενη χρονιά λειτουργεί ως bar restaurant. Το La Costa καλύπτει πια όλες τις ανάγκες και γίνεται καθημερινός καλοκαιρινός προορισμός για μπάνιο, καφέ, φαγητό, διασκέδαση και χορό πάνω στην άμμο, με φόντο τη θάλασσα.
Αποκτά φήμη για τη σκληρή του πόρτα και τα τουλάχιστον 30 λεπτά αναμονής για να μπεις, φτάνει να απασχολεί έως και 80 άτομα προσωπικό με πάνω από 10 bar tenders και πλέον λειτουργεί και μετά το τέλος Σεπτέμβρη. Όταν πια τελειώνουν οι βραδιές με τα εκατοντάδες σέικερ καρπούζι, τα V52 και τα πάρτι μέχρι το ξημέρωμα, το κλαμπ κλείνει, αλλά το εστιατόριο μένει ανοικτό τον χειμώνα και τα Σαββατοκύριακα λειτουργεί ως κλαμπάκι. Έχει αποκτήσει τόση δημοφιλία, που Αθηναίοι εξακολουθούν να το προτιμούν ως και ως χειμερινό μαγαζί.
Η αλλαγή και το σήμερα
Στα χρόνια μέχρι το 2008, δηλαδή για 13 καλοκαίρια και κάποιους χειμώνες, το La Costa αποτελεί σημείο αναφοράς για το Ζούμπερι, γίνεται συνώνυμο της περιοχής. Η οικονομική κρίση, όμως, ξεκινά και τα δεδομένα στη νύχτα αλλάζουν. Δεν είναι μόνο ότι τα μαγαζιά δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις, αλλά και ότι ο κόσμος δεν έχει πια χρήματα να διαθέσει για τη διασκέδασή του. Σε αυτή τη χρονική περίοδο, το μαγαζί κάνει τις τελευταίες ενέσεις για να ενισχύσει τη νύχτα, με δυνατά live και γνωστούς καλλιτέχνες να τραγουδούν δίπλα στη θάλασσα
Το 2011 ο Κώστας Τσιλιγιάννης αποφασίζει να κάνει άνοιγμα στην Αθήνα με ποσοστό στο A for Athens και λίγα χρόνια αργότερα ανοίγει το MS Roof Garden, ένα κοκτέιλ μπαρ στην Αθηνάς. Το La Costa αλλάζει target group και αποφασίζει να στηριχθεί στην πρωινή λειτουργία του μαγαζιού, με αποτέλεσμα να κλείσει οριστικά το κλαμπ και να μπει επίλογος σε μια εντελώς διαφορετική από τη σημερινή εποχή.
Με τον Πάνο Τσιλιγιάννη να αναλαμβάνει πλήρως τα ηνία το 2019, φρεσκάρει την όψη του, παρέχει ξαπλώστρες που βρίσκεις στα κοσμοπολίτικα νησιά και ψάθινες ομπρέλες, επενδύει στα κοκτέιλς και στο καλό φαγητό και συμβαδίζοντας πλήρως με τις ανάγκες της εποχής, εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να αποτελεί στέκι για ντόπιους και επισκέπτες.
Περισσότερο κι από αυτό, παραμένει το «παιδί» δύο επιχειρηματιών που φέτος γιορτάζει 30 χρόνια ζωής, γνωρίζοντας ότι μαζί του μεγάλωσαν τουλάχιστον δύο γενιές.
Κι υπάρχει και συνέχεια.
La Costa Beach Bar
Αεροπορίας 1, Νέα Μάκρη 190 05
2294 050071 – lacosta.gr
facebook: La Costa Beach Bar
instagram: lacostabeachbar
tiktok: lacosta.zoumperi
