
Μία οικογενειακή εμμονή, μια έγκυος γυναίκα στον έβδομο μήνα, ένα σχέδιο δολοφονίας που επιχειρήθηκε να εμφανιστεί ως αυτοκτονία και, στο τέλος, μία καταδίκη που έγραψε ιστορία στα ελληνικά αστυνομικά χρονικά.
Η υπόθεση που συγκλόνισε το Λεωνίδιο και ολόκληρη τη χώρα είχε πρωταγωνίστρια μία 63χρονη γυναίκα, η οποία κατηγορήθηκε ότι οργάνωσε μαζί με τον γιο της τη δολοφονία της νύφης της, Μεταξίας.
Στις 26 Αυγούστου 1960 οδηγήθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα, καταγράφοντας, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής, μια μακάβρια πρωτιά: ήταν η πρώτη γυναίκα που εκτελέστηκε στην Ελλάδα για εγκληματική πράξη.
Η εμμονή με το αγέννητο παιδί
Στην καρδιά της υπόθεσης βρισκόταν η πεποίθηση της πεθεράς ότι το παιδί που κυοφορούσε η Μεταξία δεν ήταν του γιου της.
Η ίδια φέρεται να κατάφερε να πείσει και εκείνον για την υποψία της. Από εκείνο το σημείο, σύμφωνα με όσα αποκαλύφθηκαν αργότερα, μάνα και γιος άρχισαν να σχεδιάζουν την εξόντωση της γυναίκας.
Η Μεταξία είχε ήδη ένα παιδί, ηλικίας πέντε ετών, και βρισκόταν στον έβδομο μήνα της δεύτερης εγκυμοσύνης της.
Το έγκλημα πραγματοποιήθηκε μέσα στο ίδιο της το σπίτι.
Μάνα και γιος αιφνιδίασαν τη γυναίκα ενώ κοιμόταν. Τη χτύπησαν, τη σκότωσαν και στη συνέχεια έδεσαν το σώμα της και το έριξαν στη στέρνα της αυλής.
Όμως δεν σταμάτησαν εκεί.
Το σημείωμα που θα «αποδείκνυε» την αυτοκτονία
Για να απομακρύνουν τις υποψίες, επιχείρησαν να στήσουν ένα σκηνικό που θα παρέπεμπε σε αυτοκτονία.
Ένα σημείωμα τοποθετήθηκε κοντά στη στέρνα, ώστε η εξαφάνιση και ο θάνατος της Μεταξίας να φαίνεται ότι ήταν δική της απόφαση.
Η πεθερά φέρεται μάλιστα να προσπαθούσε από την πρώτη στιγμή να κατευθύνει τις υποψίες προς αυτή την εκδοχή.
«Αυτή η τρελή εξετέλεσε την απόφασή της. Ευρήκα ανοιχτή την στέρνα κι έξω ριγμένα τα ρούχα της. Η Μεταξία πληρώθηκε από τον Θεό όπως της άξιζε. Και δεν σκέπτομαι τίποτα άλλο παρά ότι, αν έχει πέσει στην στέρνα, μας βρόμισε το πόσιμο νερό», έλεγε η ίδια.
Μόνο που το σενάριο δεν άντεξε για πολύ.
Τα λάθη που τους πρόδωσαν
Η ιατροδικαστική εξέταση άρχισε να δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα.
Η ώρα θανάτου δεν ταίριαζε με όσα ισχυρίζονταν οι δύο βασικοί ύποπτοι, ενώ στο σώμα της Μεταξίας εντοπίστηκαν μελανιές και σημάδια που δεν συμβάδιζαν με την εκδοχή της αυτοκτονίας.
Στη συνέχεια εξετάστηκε το σημείωμα.
Ο γραφικός χαρακτήρας, μαζί με άλλα στοιχεία του χώρου και κυρίως την κλειδωμένη πόρτα της αυλής, δημιούργησαν ένα πλέγμα ενδείξεων που κατέρριπτε σταδιακά την αρχική ιστορία.
Οι εφημερίδες της εποχής άρχισαν να παρουσιάζουν την υπόθεση ως δολοφονία.
Το «ΒΗΜΑ» έγραφε χαρακτηριστικά:
«ΠΕΝΘΕΡΑ ΕΣΤΡΑΓΓΑΛΙΣΕ ΠΡΟΧΘΕΣ ΕΙΣ ΤΟ ΛΕΩΝΙΔΙΟΝ ΤΗΝ ΝΥΜΦΗΝ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΡΡΙΨΕΝ ΕΙΣ ΔΕΞΑΜΕΝΗΝ. ΣΥΝΕΡΓΟΣ Ο ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΟΥ ΘΥΜΑΤΟΣ. Οι δράσται ἐπεχείρησαν κατ᾿ ἀρχὴν να παρουσιάσουν τον πνιγμόν ὡς δυστύχημα. Τελικώς όμως ήναγκάσθησαν νὰ ὁμολογήσουν την ενοχήν των ισχυρισθέντων ὅτι ἔπνιξαν την Μεταξίαν διότι είχε συνάψει ερωτικός σχέσεις με ομοχώριον της».
Η ομολογία του συζύγου
Μπροστά στα στοιχεία, μάνα και γιος αναγκάστηκαν τελικά να ομολογήσουν.
Ο σύζυγος της Μεταξίας περιέγραψε ακόμη και τον τρόπο με τον οποίο προσπάθησε να ενισχύσει το σενάριο της αυτοκτονίας:
«Έγραψα ένα σημείωμα που έλεγε ότι η Μεταξία αυτοκτόνησε γιατί της χρωστούσαν τα αφεντικά της λεφτά που δεν της τα έδιναν. Αυτό το σημείωμα το έβαλα στο σκέπασμα της στέρνας μαζί με κάτι χάπια που είχε στην τσέπη της η γυναίκα μου».
Από εκεί και πέρα, όμως, η κοινή γραμμή άμυνας κατέρρευσε.
Οι δύο κατηγορούμενοι άρχισαν να ρίχνουν ο ένας την ευθύνη στον άλλον, γνωρίζοντας ότι βρίσκονταν αντιμέτωποι με την εσχάτη των ποινών.
Ο γιος φέρεται να είπε στη μητέρα του:
«Εγώ δεν είχα τίποτα μαζί της. Ήταν καλή και φρόνιμη. Εσύ τη μισούσες και αποφάσισες τον θάνατό της. Ανάθεμα την ώρα που σ’ άκουσα. Εγώ γιατί να την σκοτώσω; Κι αυτό το παντελόνι που φορώ, μου το πήρε την ίδια μέρα που τη σκότωσες».
Η καταδίκη σε θάνατο
Η υπόθεση έφτασε στο Κακουργιοδικείο Σπάρτης, όπου μητέρα και γιος κρίθηκαν ένοχοι και καταδικάστηκαν σε θάνατο.
Η ιδιαίτερη αγριότητα του εγκλήματος, η εγκυμοσύνη του θύματος και η προσπάθεια συγκάλυψης είχαν προκαλέσει τεράστια κοινωνική κατακραυγή.
Στις 26 Αυγούστου 1960, η 63χρονη οδηγήθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Η ιστορία της έμεινε για δεκαετίες στα ελληνικά αστυνομικά χρονικά, ενώ το έγκλημα αποτέλεσε πολύ αργότερα έμπνευση ακόμη και για επεισόδιο της τηλεοπτικής σειράς «10η Εντολή» του Πάνου Κοκκινόπουλου.
Στο επίκεντρο, όμως, παρέμεινε η Μεταξία: μία νεαρή μητέρα, έγκυος στο δεύτερο παιδί της, που δολοφονήθηκε μέσα στο ίδιο της το σπίτι από ανθρώπους του στενού οικογενειακού της περιβάλλοντος.
















































