Μάρτιος του 2021. Η χώρα ζει ξανά σε ρυθμούς lockdown με απαγορεύσεις κυκλοφορίας το βράδυ και τον εφιάλτη του κορονοϊού να πλανάται γύρω μας. Η ερημιά στους δρόμους λειτουργεί μάλλον ευεργετικά για ένα μεγαλόσωμο πλην όμως πολύ φοβικό σκυλί, που βολτάρει ανήσυχο στη Ραφήνα και δεν αφήνει κανέναν να το πλησιάσει, ούτε καν για να το ταΐσει. Η φουσκωμένη του κοιλιά κάνει αντίθεση με το αποστεωμένο σώμα. Η Φιλοζωική της Ραφήνας ειδοποιείται για την καταταλαίπωρη εγκυμονούσα σκυλίτσα, αλλά όσο κι αν την αναζητούν οι εθελοντές, τούς κρύβεται.
Μέσα Απριλίου και το τηλέφωνο της Φιλοζωικής χτυπά ξανά. Αυτή τη φορά για δύο κουτάβια που έχουν ξεθαρρέψει και βγαίνουν στον δρόμο, κοντά στο κολυμβητήριο, κινδυνεύοντας να χτυπηθούν από αυτοκίνητα. Οι εθελοντές τα εντοπίζουν. Αναζητούν μαμά και αδέλφια. Η πρώτη, άφαντη. Άλλα επτά κουταβάκια εντοπίζονται σε ένα οικόπεδο και όλα μαζί τα εννιά σκυλάκια περισυλλέγονται για να προστατευθούν.
Η έννοια για τη μητέρα, όμως, υπάρχει και έτσι όταν οι γείτονες ακούν μια σκυλίτσα να κλαίει ψάχνοντας τα μικρά της, η Φιλοζωική σπεύδει ξανά στο σημείο. Η μαμά είναι τελικά εκείνη η ταλαιπωρημένη σκυλίτσα του Μαρτίου.
«Όσες απόπειρες κι αν κάναμε για να την πιάσουμε και με παγίδες και χωρίς, απέτυχαν. Επιστρατεύσαμε τελικά τα μωρά της. Τα πήγαμε σε ένα περιφραγμένο οικόπεδο, τα βρήκε και κλείσαμε την πόρτα. Για να πιάσουμε το μεγαλόσωμο αυτό κανγκάλ (σ.σ. τουρκική ράτσα) κοπιάσαμε πολύ, αλλά τα καταφέραμε και την πήγαμε σε χώρο φιλοξενίας μαζί με τα παιδιά της που έπρεπε να θηλάσουν», μας λέει η Άννα από τον Πήγασο.
«Βάλαμε όλα τα σκυλάκια σε αγγελίες για υιοθεσία και μαζί και την πανέμορφη μαμά η οποία παραδόξως ήταν υγιής. Είχε μόνο ένα πρόβλημα στη γλώσσα που κρεμόταν έξω από το στόμα της, πιθανότατα γιατί την είχαν δεμένη και σε κάποια προσπάθεια να φύγει, σφίχτηκε πολύ το λουρί γύρω από τον λαιμό της. Ένα ζευγάρι ενδιαφέρθηκε να την υιοθετήσει, ωστόσο έπρεπε να περιμένει μέχρι να απογαλακτιστούν τα κουτάβια και να δοθούν πρώτα αυτά για υιοθεσία».
Ο κόσμος δείχνει ενδιαφέρον και τα εννιά σκυλάκια βρίσκουν σπίτια. Τέλη Μαΐου, ο αγαθός κι επιφυλακτικός με τους ανθρώπους γίγαντας, είναι έτοιμος να λυτρωθεί. Ο Διονύσης και η Σίσσυ την παίρνουν μαζί τους στο Λαγονήσι και της προσφέρουν μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή…
«Την ονομάσαμε Μελέκ. Σημαίνει “Αγγελος” στα τουρκικά και είναι πραγματικός άγγελος. Η συγκεκριμένη ράτσα σκύλων είναι απαιτητική και δύσκολη. Πρόκειται για πολύ ανεξάρτητα ζώα που δεν έχουν μεγάλη ανάγκη από την ανθρώπινη παρουσία, δεν είναι δηλαδή από τα σκυλιά που αποζητούν προσοχή και έρχονται να κάτσουν δίπλα σου για να τα χαϊδέψεις», μας εξηγεί η Σίσσυ.
«Η Μελέκ ήταν ακόμα πιο… δύσκολη γιατί μάλλον έχει υποστεί και κακοποίηση. Βρήκε μια γωνιά στο σπίτι, την έκανε… στέκι της και της πήρε καιρό να μας κουνήσει την ουρά, λέγοντάς μας το πρωί καλημέρα. Για να έρθει στην κρεβατοκάμαρα και να κοιμηθεί μαζί μας της πήρε περίπου δύο μήνες. Όμως τελικά τα βρήκαμε και κυρίως τα βρήκε και με τα άλλα έξι σκυλιά και τις δύο μας γάτες κι έχουμε γίνει μια ευτυχισμένη οικογένεια».
Κι όπως συμπληρώνει ο Διονύσης «η παρουσία της έχει φέρει ισορροπία στο σπίτι. Λειτουργεί σαν ειρηνευτική δύναμη, εκπέμπει ηρεμία και σε αποφορτίζει μόνο που τη βλέπεις να στέκεται και να σε κοιτά με αυτά τα πονηρά μάτια»…
