Editorial


Βασίλης Λουίζοςτου  Βασίλη Λουίζου

Οι εκλογές τελείωσαν. Τα προβλήματά μας, όμως; Εύχομαι καλή επιτυχία στη νέα κυβέρνηση, γιατί τις επιτυχίες της κάθε κυβέρνησης τις πιστώνεται όλος ο ελληνικός λαός.

Η εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία είναι αναπόσπαστο μέρος του δημοκρατικού πολιτεύματος. Από την κάθε εναλλαγή στην εξουσία, κάθε φορά, κάποιοι ελάχιστοι κερδίζουν τα μέγιστα. Είναι αυτοί που ο ελληνικός λαός άλλοτε τους αποκαλεί «ημετέρους», άλλοτε «κομματόσκυλα», κάποιες φορές «λαμόγια», κάποιες άλλες φορές «μεγαλοσυμφέροντα», «επιτήδειους» κι ούτω καθ’ εξής.

Όλοι αυτοί, που εγώ τους αποκαλώ ευγενικά «κομματοδίαιτους», να είστε βέβαιοι ότι θα συνεχίσουν να υπάρχουν και θα συνεχίσουν να κερδίζουν. Το ζήτημα, όμως, είναι να κερδίζει η πλειονότητα του ελληνικού λαού. Ο λαός να μοιράζεται το μέρισμα από τις επιτυχίες της όποιας κυβέρνησης.

Επιτυχία θα είναι να εμπεδωθεί καταρχήν ένα αίσθημα ασφάλειας στην ελληνική κοινωνία, που ζει καθημερινά με την ανασφάλεια σε όλες τις εκφάνσεις της. Και δεν αναφέρομαι απλά και μόνο στον φόβο απέναντι στο κοινό έγκλημα…

Θα πρέπει ο νέος άνθρωπος να γνωρίζει ότι θα μπορεί να βρει δουλειά στον τόπο του και να μη ζει πια με την αγωνία μιας «υποχρεωτικής» μετανάστευσης. Ο συνταξιούχος να αντικρίζει το μέλλον με αισιοδοξία κι όχι με τον εφιάλτη της άδικης περικοπής, της απάνθρωπης μείωσης της σύνταξής του. Ο ασθενής ότι θα έχει διασφαλισμένη την περίθαλψη που του πρέπει. O αδύναμος ότι θα βρίσκει πάντα μία χείρα βοηθείας για να παραμένει όρθιος, μέσα σε μια κοινωνία αλληλεγγύης. Ο επιχειρηματίας να ξέρει στο εξής ότι επιχειρεί σε ένα γνώριμο και φιλικό περιβάλλον, με συγκεκριμένους όρους και κανόνες. Ο απλός πολίτης ότι προστατεύεται από τους κανόνες δικαίου που διέπουν μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα.

Για να συμβούν αυτά κι άλλα, πάρα πολλά, πρέπει η κάθε κυβέρνηση να πετυχαίνει στο έργο της και η κάθε αντιπολίτευση, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, να ασκεί την εποικοδομητική της κριτική. Τότε είναι πολύ πιθανό να κερδίσουμε όλοι.


 

Σχεδόν ένας χρόνος πέρασε από τη «Μαύρη Δευτέρα» που θα μείνει χαραγμένη με τα μελανότερα γράμματα στην Ιστορία του τόπου, στην Ιστορία όλης της χώρας. 102 συνάνθρωποί μας, 102 συμπολίτες μας «έφυγαν» από τη ζωή με τον πιο τραγικό τρόπο. Επειδή κάποιοι δεν πρόβλεψαν, δεν πρόλαβαν, δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους…

Σχεδόν 365 ημέρες μετά και ειλικρινά δεν ξέρω αν πολλά πράγματα έχουν αλλάξει προς τη σωστή κατεύθυνση. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι εμπλεκόμενοι φορείς δίνουν πλέον μεγαλύτερη σημασία στην πρόληψη και την έγκαιρη ενημέρωση, κάτι που για πολλούς ήταν και το κρίσιμο στοιχείο που έλειπε την 23η Ιουλίου.

Μας είναι αρκετό, όμως, αυτό; Όχι! Γιατί δε γίνεται τον 21ο αιώνα να πρέπει να ζήσουμε μια τραγωδία, για να πούμε ότι τώρα είμαστε κατάλληλα προετοιμασμένοι για να εμποδίσουμε μια επόμενη.