Τον Μάιο του 1960, και συγκεκριμένα στις 22 του μήνα, γίνεται ο μεγαλύτερος σεισμός που έχει καταγραφεί στην ανθρώπινη ιστορία. Πρόκειται για τον Μεγάλο Σεισμό της Βαλβίδια ή διαφορετικά τον Μεγάλο Χιλιανό Σεισμό. Ο ίδιος ο σεισμός όσο και το τσουνάμι που τον ακολούθησε δημιούργησε απίστευτες καταστροφές και κόστισε τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους. Ο απολογισμός 60 χρόνια μετά σοκάρει.

Οι περισσότερες μελέτες που έχουν γίνει σχετικά με τον συγκεκριμένο σεισμό τον τοποθετούν μεταξύ του 9,4 και 9,6 της κλίμακας Ρίχτερ. Συνέβη στις 15:11 τοπική ώρα και υπολογίζεται ότι κράτησε για σχεδόν 10 λεπτά. Το επίκεντρό του ήταν κοντά στην περιοχή Λουμάκο, 570 χιλιόμετρα μακριά από την πρωτεύουσα της Χιλής και η Βαλβίδια ήταν η πόλη που επηρεάστηκε περισσότερο από κάθε άλλη.

Το μέγεθος του σεισμού αυτού, εκτός από την κλίμακα Ρίχτερ, φαίνεται και από το επίπεδο έντασης Μερκάλι στο οποίο έφτασε (επίπεδο 11, δηλαδή «απίστευτα καταστροφικός»), ενώ υπήρξαν και περιοχές που έφτασε στο επίπεδο 12 που σημαίνει «ολοσχερής καταστροφή». Πράγματι, ήταν και έπληξε, λιγότερο ή περισσότερο, ολόκληρη τη χώρα της Χιλής και μία έκταση που υπολογίζεται σε περισσότερο από 400.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Roam The Ocean (@roamtheocean)

Όσα ακολούθησαν μετά τον σεισμό

Λόγω του σεισμού δημιουργήθηκαν τεράστια τσουνάμι με κύματα που έπληξαν εκτός από τη Χιλή, τη Χαβάη, την Ιαπωνία, τις Φιλιππίνες, την Κίνα, ακόμα και τις Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία. Υπολογίζεται ότι κύματα ύψους μεγαλύτερου από 25 μέτρα πέρασαν όλο τον Ειρηνικό Ωκεανό με ταχύτητα που έφτανε σύμφωνα με κάποιες πηγές μέχρι και τα 640 χιλιόμετρα/ώρα. Ένα από αυτά χτύπησε το Χίλο της Χαβάης σκοτώνοντας 61 ανθρώπους και πολλούς ακόμη στην Ιαπωνία και τις Φιλιππίνες.

Εκτός από τα τσουνάμι, ο σεισμός πυροδότησε ένα πλήθος κατολισθήσεων που αφορούσαν κυρίως τις ορεινές και ημιορεινές περιοχές γύρω από τις Άνδεις. Εξάλλου, σχεδόν 40 ώρες μετά τον σεισμό, το ηφαίστειo Puyehue εκρήγνυται. Επίκεντρο της έκρηξης ήταν μία περιοχή ανάμεσα σε δύο αραιοκατοικημένες κοιλάδες των Άνδεων. Πάνω από 20 εστίες ποταμών λάβας και τέφρας κατέκλυσαν τις γύρω περιοχές με την έκρηξη να ολοκληρώνεται στις 22 Ιουλίου.

Οι ζημιές

Ο αριθμός των νεκρών αλλά και η πλήρης καταγραφή των οικονομικών ζημιών δεν είναι ούτε καν σήμερα ξεκάθαρη. Οι εκτιμήσεις είναι πολλές και μάλιστα οι αποκλίσεις είναι κάποιες φορές πολύ μεγάλες. Άλλες από αυτές μιλάνε για 1000 νεκρούς και άλλες φτάνουν τον αριθμό στους 5000 ή ακόμα και στους 6000 θανάτους. Οι περισσότεροι από αυτούς αφορούν φυσικά τη Χιλή αλλά όπως προείπαμε νεκροί υπήρξαν και σε άλλες χώρες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.

Πάντως, εκτιμάται ότι περίπου το 40% των σπιτιών στη Βαλδίβια καταστράφηκαν λόγω του σεισμού και πάνω από 20.000 άνθρωποι έμειναν άστεγοι. Τα παραδοσιακά ξύλινα σπίτια αντέδρασαν καλύτερα αλλά και πάλι πολλά από αυτά αναγκαστικά εγκαταλείφθηκαν παρότι δεν κατέρρευσαν. Μέχρι το 2000 κάποιος που περπατούσε στην ευρύτερη περιοχή μπορούσε να δει μερικά από τα ερείπια.

Ως προς το σύνολο της ζημιάς για τη Χιλή, η κύρια εκτίμηση μιλάει για ένα ποσοστό που κόντευε μέχρι και το 50% του κρατικού προϋπολογισμού για εκείνη τη χρονιά. Χιλιάδες μετακόμισαν σε άλλες περιοχές ενώ ανακόπηκε η οικονομική ανάπτυξη της περιοχής.