Του Γιώργου Μπάρδη*
Δολερὸν μὲν ἀεὶ κατὰ πάντα δὴ τρόπον πέφυκεν ἄνθρωπος. Μέρες τώρα σκέφτομαι αυτήν τη φράση του Αριστοφάνη: δολερό πλάσμα ο άνθρωπος με όλα του τα μέσα πάντα. Φαίνεται πώς η ράτσα μας έχει αποστραφεί την μοναδική αλλά και ουσιαστική περιουσία της που δεν είναι άλλη από την τέχνη.
Σχεδόν όλοι είδαμε την αποτρόπαια απόπειρα βανδαλισμού του γνωστού πίνακα «Ηλιοτρόπια» του Βίνσεντ Βαν Γκογκ που φιλοξενείται στην εθνική πινακοθήκη του Λονδίνου. ’Έχει πραγματική σχέση η οικολογία με αυτήν την κίνηση διαμαρτυρίας; είναι ο βανδαλισμός κίνηση διαμαρτυρίας;
Η πράξη αυτή αποτελεί σημάδι εκτροχιασμού της ράτσας μας.
Ο δολερός άνθρωπος φαίνεται να διευθύνει την διεθνή ορχήστρα της παράνοιας Δεν διαμαρτύρεσαι βανδαλίζοντας το έργο ενός ανθρώπου που υπέφερε στην ζωή του, είναι το λιγότερο μικρόψυχη η κίνηση αυτή και προφανώς δεν διαμαρτύρεσαι για την παγκόσμια πενία πετώντας φαγητό. Δυστυχώς φαίνεται πως αγαπήσαμε περισσότερο από το κάλος και την ομορφιά την αλλοφροσύνη και τις κενές κινήσεις εντυπωσιασμού.
Δεν λοιδορείς την τέχνη όταν όλα γύρω σου περιστρέφονται στο χρήμα, την κατανάλωση και την μαζική κουλτούρα. Η τέχνη, η αληθινή τέχνη είναι καθρέπτης του αιώνιου και μοναδικό μας δικαίωμα είναι να την θαυμάζουμε.
Είμαστε έργα της τέχνης και όχι το αντίστροφο.
Νικηθήκαμε λοιπόν!
* Ο Γεώργιος Μπάρδης γεννήθηκε το 2002 και ζει στον Μαραθώνα. Από μικρή ηλικία ασχολείται με το θέατρο, τη μουσική και την ποίηση. Σήμερα είναι φοιτητής στο τμήμα φιλοσοφίας του ΕΚΠΑ
