Δύο φορές κάθε χρόνο, τα ρολόγια γυρίζουν μία ώρα πίσω και μία ώρα μπροστά. Η αλλαγή ώρας συμβαίνει κάθε εξάμηνο και πρωτοκαθιερώθηκε στην Ελλάδα σε μία άλλη ενεργειακή κρίση της δεκαετίας του ’70. Όμως, πολλά χρόνια νωρίτερα, η ιδέα άνηκε σε κάποιον άλλο και ήταν άλλοι οι λόγοι που επινοήθηκε.
Από την εποχή της πανδημίας, αναμένεται το πότε θα καταργηθεί η αλλαγή της ώρας μετά την πρόταση που είχε κάνει η Κομισιόν για να επιλέξει κάθε χώρα ποια ώρα επιθυμεί να κρατήσει – τη θερινή ή τη χειμερινή. Ακολούθησε όμως η πανδημία, ο πόλεμος στην Ουκρανία και η ενεργειακή κρίση και το ζήτημα μπήκε στον «πάγο» επ’ αόριστον, όπως όλα δείχνουν.
Ποιος «εφηύρε» την αλλαγή ώρας
Η ιδέα αποδίδεται στον Βενιαμίν Φραγκλίνο ώστε να υπάρχει διαθέσιμο περισσότερο φυσικό φως κατά τους θερινούς μήνες το μακρινό μας 1784.
Έναν αιώνα αργότερα υποστήριξε την πρόταση αυτή ο Γουίλιαμ Γουίλετ, ένας Βρετανός επιχειρηματίας που ασχολούνταν με την οικοδομή.
Η τρέχουσα αλλαγή της ώρας, όπως τη γνωρίζουμε δηλαδή σήμερα, βασίστηκε στην πιο επιστημονική προσέγγιση του Νεοζηλανδού εντοµολόγου, Τζορτζ Χάντσον. Ο ίδιος παρατήρησε ότι η µεγαλύτερη διάρκεια της μέρας τους μήνες του καλοκαιριού τον βοηθούσε να συλλέξει περισσότερα έντοµα. Έτσι, έκανε τη σχετική πρόταση το 1895.
Πότε εφαρμόστηκε πρώτη φορά στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα η θερινή ώρα εφαρμόστηκε για πρώτη φορά, δοκιμαστικά, το 1932, στη συνέχεια όμως εγκαταλείφθηκε. Αργότερα, κατά τη δεκαετία του ‘70, μετά την ενεργειακή κρίση που ξέσπασε στην Ευρώπη το 1973, αποφασίστηκε η υιοθέτηση της θερινής ώρας από μεγάλο μέρος των κρατών της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, η οποία το εφάρμοσε πια το 1975.
