Οι σελίδες του είναι γεμάτες από φυτά που δεν φαίνεται να υπάρχουν στη φύση, παράξενους κυκλικούς χάρτες, αστρολογικά σύμβολα και γυμνές ανθρώπινες μορφές που κολυμπούν μέσα σε πράσινες δεξαμενές.
Ανάμεσά τους εκτείνονται χιλιάδες λέξεις γραμμένες σε ένα ομαλό και προσεγμένο αλφάβητο.
Το πρόβλημα είναι ότι κανείς δεν γνωρίζει τι λένε.
Το περίφημο Χειρόγραφο Βόινιτς, γνωστό επισήμως ως Beinecke MS 408, φυλάσσεται στη Βιβλιοθήκη Σπάνιων Βιβλίων και Χειρογράφων του Πανεπιστημίου Yale.
Η περγαμηνή του έχει χρονολογηθεί στις αρχές του 15ου αιώνα, ενώ η προέλευση, ο δημιουργός και η ακριβής χρήση του παραμένουν άγνωστα.
Το βιβλίο περιλαμβάνει περίπου 240 σωζόμενες σελίδες. Ορισμένες αναπτύσσονται σε μεγάλα αναδιπλούμενα φύλλα, πάνω στα οποία εμφανίζονται περίπλοκα διαγράμματα και άγνωστοι αστερισμοί.
Το κείμενο είναι γραμμένο από αριστερά προς τα δεξιά και ακολουθεί επαναλαμβανόμενα γλωσσικά μοτίβα. Αυτό κάνει πολλούς ερευνητές να πιστεύουν ότι δεν πρόκειται για τυχαία σύμβολα, αλλά για πραγματική γλώσσα ή περίπλοκο κώδικα.
Το χειρόγραφο πήρε το όνομά του από τον Πολωνό παλαιοβιβλιοπώλη Wilfrid Voynich, ο οποίος το αγόρασε το 1912 από συλλογή Ιησουιτών στην Ιταλία.
Έκτοτε προσπάθησαν να το αποκρυπτογραφήσουν γλωσσολόγοι, ιστορικοί, μαθηματικοί και ειδικοί στους κώδικες. Ανάμεσά τους βρίσκονταν άνθρωποι που είχαν εργαστεί στην αποκρυπτογράφηση στρατιωτικών μηνυμάτων κατά τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους.
Κατά καιρούς ανακοινώθηκαν δεκάδες «λύσεις»: μεσαιωνική λατινική διάλεκτος, εβραϊκά, αραβικά, περσικά, κατασκευασμένη γλώσσα ή περίτεχνη απάτη. Καμία δεν έγινε γενικά αποδεκτή.
Σύγχρονες υπολογιστικές αναλύσεις έχουν εντοπίσει δομές που μοιάζουν με πραγματική γλώσσα, χωρίς όμως να αποκαλύψουν το νόημα.
Έξι αιώνες μετά τη δημιουργία του, το Χειρόγραφο Βόινιτς εξακολουθεί να κρατά καλά κρυμμένο το μυστικό του — εφόσον, βέβαια, υπάρχει πράγματι κάποιο μυστικό για να αποκαλυφθεί.
