Το 1963, ένας κάτοικος της Καππαδοκίας αποφάσισε να κάνει εργασίες στο σπίτι του.
Γκρεμίζοντας έναν τοίχο στο υπόγειο, ανακάλυψε πίσω του ένα δωμάτιο που δεν γνώριζε ότι υπήρχε.
Το δωμάτιο οδηγούσε σε άλλο δωμάτιο.
Και εκείνο σε ένα ακόμη.
Σύντομα έγινε σαφές ότι πίσω από τον τοίχο δεν κρυβόταν απλώς ένας παλιός αποθηκευτικός χώρος, αλλά η είσοδος σε έναν τεράστιο υπόγειο κόσμο: Τη Μαλακοπή.
Μια ολόκληρη πόλη κάτω από την Καππαδοκία
Εκτείνεται σε βάθος περίπου 85 μέτρων και θεωρείται ότι μπορούσε να προσφέρει καταφύγιο σε έως και 20.000 ανθρώπους, μαζί με ζώα και προμήθειες.
Στο εσωτερικό του υπήρχαν χώροι κατοικίας, αποθήκες τροφίμων, στάβλοι, πηγάδια, χώροι λατρείας και ένα περίπλοκο σύστημα αερισμού.
Οι στενοί διάδρομοι μπορούσαν επίσης να απομονωθούν με τεράστιες κυκλικές πέτρες που λειτουργούσαν σαν πόρτες. Σε περίπτωση επίθεσης, μπορούσαν να κυλήσουν και να κλείσουν τα περάσματα από την εσωτερική πλευρά.
Δεν επρόκειτο, δηλαδή, για μερικές τυχαίες σπηλιές. Ήταν μια υποδομή σχεδιασμένη ώστε μεγάλος αριθμός ανθρώπων να μπορεί να παραμείνει κάτω από τη γη για σημαντικό χρονικό διάστημα.
Ποιος το κατασκεύασε;
Εδώ αρχίζει το πραγματικό μυστήριο.
Οι υπόγειες εγκαταστάσεις της Καππαδοκίας χρησιμοποιήθηκαν και επεκτάθηκαν από διαφορετικούς πληθυσμούς επί πολλούς αιώνες. Η Μαλακοπή συνδέεται ιδιαίτερα με τους χριστιανικούς πληθυσμούς της περιοχής, που κατέφευγαν στα υπόγεια συγκροτήματα σε περιόδους επιδρομών.
Η ακριβής εποχή κατά την οποία άρχισαν να κατασκευάζονται τα παλαιότερα τμήματα, όμως, παραμένει αντικείμενο συζήτησης.
Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι οι κάτοικοι της περιοχής εκμεταλλεύτηκαν το σχετικά μαλακό ηφαιστειακό πέτρωμα της Καππαδοκίας και δημιούργησαν ένα εξαιρετικά σύνθετο δίκτυο κάτω από τα πόδια τους.
Και ο σύγχρονος κόσμος το ξαναβρήκε σχεδόν κατά τύχη.
Επειδή κάποιος αποφάσισε να γκρεμίσει έναν τοίχο στο υπόγειό του.
